b_Newsدر وزنه برداری همه تاریخ مصرف دارند/ تصمیمات وزنه برداری یا از سر ناچاری است یا داستانی دیگر...

حسین توکلی: علی دایی خواست تا به تمرین سایپا بروم

b_News سرمربیان به هیچ عنوان امنیت شغلی ندارند/ هرکس از فدراسیون انتقاد کند بیچاره است
تاریخ: 1396/10/19
زمان: 10: 01
نوع: گفتگو
کنار گذاشتن حسین توکلی از هدایت تیم ملی بزرگسالان آغازی بود بر رفت و آمد سرمربیان در کادر فنی. کسی که معتقد است هیچ امنیت شغلی در وزنه برداری وجود ندارد.

نگار رشیدی/ کنار گذاشتن حسین توکلی از هدایت تیم ملی بزرگسالان آغازی بود بر رفت و آمد سرمربیان در کادر فنی. بعد از توکلی که درست چند ماه قبل از المپیک برکنار شد، سجاد انوشیروانی آمد و سپس جای او را محسن بیرانوند گرفت و حالا هم محمدحسین برخواه انتخاب شده است.

توکلی که معتقد است پشت این تصمیمات نگاه کارشناسی و برنامه ریزی وجود ندارد، داشتن امنیت شغلی در فدراسیون وزنه برداری را شدیدا رد کرد.

 

ابتدا از مراسمی که با جمعی از ورزشکاران در آن حضور داشتید صحبت کنیم.

 آن مراسم رونمایی از یک نرم افزار بود.نرم افزاری که برای تقاضای ماشین است که شرایط خاص و ویژه ای دارد.ما هم به همراه تعدادی از ورزشکاران حضور داشتیم.

 

علی دایی هم همراه شما بود و حتی دور یک میز با او، احسان حدادی، احسان روزبهانی و بقیه نشسته بودید.حتی هادی ساعی هم بود.فکر می کنم با توجه به اینکه کنار دایی نشسته بودید بیشتر با او گپ زدید.

بله ما با هم گپ خوبی زدیم.فضایی به وجود آمد که بابت زحماتش برای مردم زلزله کرمانشاه از او تشکر کنیم. علی دایی جایگاه ویژه ای دارد و برخورد کردن با این افراد فضای خودش را می خواهد. البته پیش از این یکی، دو باری قرار بود سر تمرین سایپا بروم که فکرمی کنم به زودی این اتفاق بیفتد و صحبتش به میان آمد.

 

احسان حدادی هم که منتظر مربی اش است. با آمدن مربی او، همکاری شما ادامه پیدا می کند؟

آمدن آن مربی ارتباطی به من پیدا نمی کند. من در این مدت هم که احسان اردو داشت همراهش بودم و در هفته چند روز را به کیش می رفتم. من در حوزه تخصصی خودم کار می کنم و آن مربی هم در کارهای تخصصی پرتاب دیسک.

 

اخبار وزنه برداری را که دنبال می کنید؟

یک مقدار به اجبار و کج دار و مریز اخبار را می بینم. به هر حال همه من را با وزنه برداری می شناسند. این شرایط و جابه جایی هایی که به سرعت دارد انجام می شود خوب نیست. تقریبا در هیچ جای دنیا ما چنین چیزی را در وزنه برداری نمی بینیم. نمی دانم پشت این تصمیمات چقدر کار کارشناسی وجود دارد. آدم احساس می کند یا از سر ناچاری است یا داستان دیگری دارد. این تصمیمات غیرکارشناسی آینده آن ورزش را به خطر می اندازد چون هیچ آینده نگری برایش نشده. در کوتاه مدت هم که وزنه برداران خودجوشی داریم و طبیعتا نتیجه می گیریم. اوضاع اینطوری است که می گویند حالا امروز را بگذرانیم و فلان پست را داشته باشیم تا رسانه ها سرمان آوار نشوند تا بعد... متاسفانه ما آینده نگری را در بحث مدیریتی نداریم.

 

اما برخی معتقدند این آسیب ها از الان خودش را نشان داده؟

بله این چیزی است که داریم می بینیم. الان سن بچه های تیم 27 تا 29 سال است و به بازنشستگی خیلی نزدیک هستند. الان آنها به آرامش و ثبات مدیریتی و مربیگری احتیاج دارند. ضمن تبریک به آقای برخواه باید بگویم ایشان واقعا کار بسیار سختی دارد و باید از همین حالا استارت بزند. ما الان در روند جابه جایی نسل هستیم که خیلی آسیب رسان و خطرناک است. من در مراسم که با سهراب صحبت می کردم به خوبی می توانم تشخیص بدهم که آینده وزنه برداری به چه شکل خواهد بود. اما هرچه باشد ما دوست نداریم پرچم کشور بیفتد.

 

در این مدت انتقادات زیادی به فدراسیون وارد شد اما تغییر رویه ای را شاهد نبودیم!

به خاطر این است که سر هر موضوعی به تفاهم نمی رسند، برای هرکس یک تاریخ مصرف می گذارند. این یعنی کار کارشناسی انجام نمی شود و فضای بدی را ایجاد کرده. رییس فدراسیون اتفاقاتی را دارد رقم می زند که خودش مخالف بود و چرخش 180 درجه ای داشت. با این حال خودش باید پاسخگو باشد. ما با ثبات مدیریتی و مربیگری پس از سال ها در المپیک سیدنی دو مدال طلا گرفتیم و بعد از آن هم مسیر را پیدا کردیم. اما متاسفانه این روزها ضعف ها پشت موفقیت ها پنهان می شوند که اتفاق خوبی نیست.

 

اما همین موفقیت ها هم خیلی قرص و محکم به نظر نمی رسد.

حالا بازی های آسیایی نزدیک است و خواهیم دید همان مدال ها در این مسابقات چطور به دست می آید. جاکارتا زمین محکم تری است. در هر صورت ما به عنوان ایرانی هیچ وقت دوست نداریم ورزش کشورمان افت کند اما هرچیز باید حقیقی و درست نشان داده شود. من بیشتر از اینکه فدراسیون را نقد کنم، نگرانم. در هر صورت موفقیت سر جایش است اما با تعریف و تمجید نمی توان ضعف ها را پوشاند. اینکه از یکسری جوان استفاده می شود ارزشمند است اما برای خودم سوال است که چطور فقط با این تفکر که پست ها را پر کنیم تصمیم گیری می شود.

 

نظر شما درباره امنیت شغلی سرمربیان چیست؟

اصلا به هیچ عنوان سرمربیان امنیت شغلی ندارند. فدراسیونی که نمی تواند با سرمربی داخلی اش قرارداد بنویسد چه امنیتی می دهد؟ وقتی هم ما را برکنار کردند نه می توانستیم اعتراض کنیم نه حق و حقوق مان را بگیریم. فدراسیونی که انقدر بی در و پیکر است و به راحتی آب خوردن سرمربی را کنار می گذارند. یا می آیند و می گویند قرارداد یکساله بنویسیم. مگر می شود یکساله قرارداد بست؟ فقط جمع و جور کردن یک تیم یک سال زمان می برد حتی اگر نفرات خوب و خودجوش داشته باشیم. متاسفانه الان شرایط بدی حکمفرما شده. من نقد سنگین دارم اما نه برای خودم، برای تمام مربیان. اگر فدراسیون رضازاده دو مقام ارزشمند سومی جهان و عناوین خوبی را کسب کرد به خاطر اعتماد صددرصدی رضازاده به کوروش باقری بود.

 

اما انگار نتیجه خیلی در برکناری مربیان سهم نداشته. مثل رفتن سجاد انوشیروانی و تغییر محسن بیرانوند.

در کل ارزش مربی ندید گرفته می شود. سجاد را هم به یک مهره سوخته تبدیل کردند. سجاد در جوانان داشت کارش را می کرد و شاگرد تحویل می داد اما بدون کار کارشناسی و در فضای عجولانه فقط به خاطر اینکه من بروم او را آوردند. سجاد که اینقدر حمایت کرد و به المپیک هم رفت و هرچه باشد یک مدال طلا گرفت. او هم بد شد؟ توکلی امروز خوب است بماند، فردا بد است برود؟ در هیچ جا کسی را با کوچک ترین مشکل بیرون نمی گذارند و در سیستم نگهش می دارند. حتما ما هم باید مثل مرحوم علی فرهادی زیر خاک برویم تا برای مان فاتحه بفرستند و از خوبی های مان یاد کنند؟ الان هرکسی انتقاد کند بیچاره است. من در وزنه برداری زانویم منفجر شد اما آخرش چه شد. اینها درددل نیست، ساختار غلط ورزش است. احسان حدادی می گوید چقدر خوشحالم که توکلی در وزنه برداری نیست چون تجربیات تو کلی به دردم می خورد. من می توانم ادعا کنم جزو بهترین های وزنه برداری هستم اما برای موفقیت دو معیار لابی خوب و شان لازم است که من نداشتم. من همیشه تیم را بد تحویل گرفتم و خوب تحویل دادم. اما همیشه امیدوارم اتفاقات خوب در وزنه برداری بیفتد.

 

گویا فدراسیون می خواهد به تمرینات انفرادی کیانوش پایان بدهد.

من هیچ وقت این سیستم را قبول نداشتم. زمانی هم که من سرمربی بودم کیانوش تعامل خوبی داشت و همراه تیم بود. اما در آن برهه احساس کردند کیانوش شاید به المپیک نرود و مدال نگیرد، آن تصمیم را گرفتند که فعلا مدال المپیکش را بگیرد.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.