b_Newsبا مصدومیت و دردی که داشتم، از رسیدنم به مسابقه هم حتی خوشحالم !

رضا قاسمی: فدراسیون معترض مدال نیاوردنم نشد، چون مربی بالای سرم نبود

تاریخ: 1396/11/16
زمان: 14: 22
نوع: گفتگو
هشتمین دوره مسابقات دوومیدانی داخل سالن قهرمانی آسیا به رضا قاسمی روی خوش نشان نداد.

نگار رشیدی/ هشتمین دوره مسابقات دوومیدانی داخل سالن قهرمانی آسیا به رضا قاسمی روی خوش نشان نداد. دونده سرعتی که هدفش از حضور در این مسابقات کسب ورودی رقابت های جهانی بود اما مصدومیت بدموقع او را از خواسته اش دور کرد.

قاسمی که پنجمین حضورش در این مسابقات را تجربه کرد، یک طلا، سه نقره و یک برنز از داخل سالن گرفته اما در این دوره با رکورد 6:71 صدم ثانیه چهارم شد. او حالا برای حضورش در مسابقات جهانی یک شانس دیگر دارد و آن هم مسابقه ای است که هر سال از سوی فدراسیون دوومیدانی ترکیه به آن دعوت می شود و سال گذشته هم عنوان قهرمانی را به دست آورد.

دونده سرعت ایران در گفت و گویی که با «گل» داشت، ضمن ابراز رضایت از میزبانی ایران، پیشنهادی هم برای فدراسیون دوومیدانی داشت.

 

میزبانی ایران در این دوره رضایت همه را جلب کرد. شما میزبانی را چطور دیدید؟

خیلی خوب بود. فکر نمی کردم تا این حد میزبانی خوبی داشته باشیم. همه چیز خیلی خوب بود و می توانم بگویم از آسیایی هم بالاتر بود.

 

چرا فدراسیون همیشه توانایی اش را نشان نمی دهد و برنامه هایش را مورد تایید اجرا نمی کند؟

فدراسیون واقعا بودجه کمی دارد. الان هم با کمک اسپانسرها توانست میزبانی خوبی داشته باشد. اگر بودجه خوبی به فدراسیون بدهند حتما خیلی حرف ها برای گفتن داریم.

 

با این اوصاف مدال نگرفتن شما اتفاق غیرمنتظره ای بود. چه شد که از سکو دور ماندید؟

بعد از اردوی کیش من به اصفهان برگشتم و از هوای گرم به هوای سرد آمدم. در اصفهان یک تمرین پرتاب توپ داشتم که در آن تمرین دنده سمت چپم آسیب دید. آسیب دیدگی به حدی بود که فکر می کردم اصلا به مسابقه نمی رسم. دو،سه روز استراحت کردم، فیزیوتراپی کردم و آمپولی هم به محل آسیب دیدگی تزریق کردم. دو روز قبل مسابقه دردم بهتر بود و روز مسابقه هم با پماد و یخ و بانداژ توانستم مسابقه بدهم. من در مقدماتی رکورد خوبی زدم (6:69) اما به من فشار آورد و در فینال درد سراغم آمد و نتوانستم رکورد خوبی بزنم. با این حال با توجه به دردی که داشتم و یک هفته ای که تمرین نکردم از خودم راضی هستم.

 

واکنش فدراسیون به نتیجه شما چه بود؟

واکنش خاصی نداشتند. چون مربی که بالای سرم نبود و امکانات هم در همین حد بود.

 

اما با توجه به اینکه خیلی از قهرمانان آسیا به تهران نیامده بودند، فرصت خوبی برای مدال آوری بود.

درست است اما در بعضی ماده ها رقابت خیلی سخت بود؛ مثلا در 60 متر، 400 متر، پرش طول، 60 متر مانع مردان یا 400 متر زنان.

 

با پایان این مسابقات برنامه تان چیست؟

فعلا که برنامه فدراسیون مشخص نیست. اما من خودم تمریناتم را پیگیری می کنم. بیست و نهم همین ماه هم مسابقه ای در ترکیه برگزار می شود که به دعوت فدراسیون این کشور در آن شرکت می کنم. سال گذشته در 60 متر همین مسابقات قهرمان شدم. من در ترکمنستان فاصله خیلی کمی تا ورودی جهان داشتم و این مسابقه تنها جایی است که می توانم ورودی بگیرم. البته ورودی را هم بگیرم زمانی برای گرفتن ویزا ندارم چون مسابقات جهانی 12 اسفند برگزار می شود. باید با فدراسیون صحبت کنم که زودتر فکری برای ویزا بکنیم.

 

فکر می کنید فدراسیون با رتبه چهارمی، از شما حمایت بکند؟

نمی دانم اما به نظر من حمایت می کنند چون می دانند فاصله من تا ورودی جهان چقدر کم است.

 

به نظر شما اردویی که فدراسیون برای داخل سالن برپا کرد، برای این مسابقات مناسب بود؟

به نظر من نه، امکانات ما در حد این مسابقات نبود.

 

اگر امکانات مناسب بود، نایب قهرمانی ایران ممکن بود قهرمانی باشد؟

نه چون در بخش بانوان خیلی ضعیف عمل کردیم. تیم قزاقستان تمام مدال های طلا را گرفت و از ایران فقط سپیده توکلی یک مدال طلا گرفت. رکوردهای دختران ما فاصله زیادی با رقبا دارد. اگر تایلند و چین هم آمده بودند که شرایط سخت تر هم می شد. اما آقایان مدال های خوبی گرفتند و باز هم شانس دومی داشتیم.

 

پس یعنی باید برای جاکارتا نگران باشیم؟

مشخص نیست. معلوم نیست چه کسانی در جاکارتا شرکت کنند. اما در حال حاضر سه نفر تحت حمایت فدراسیون هستند؛ احسان حدادی، علی ثمری و حسن تفتیان. اگر برای بچه ها هزینه شود حتما می توانیم مدال خوب بگیریم. مثلا برای تفتیان هزینه شد و بهترین کمپ را در فرانسه دارد و آمد یک رکورد خیلی خوب ثبت کرد. یا حدادی هم همینطور. در بازی های آسیایی 144 مدال دوومیدانی توزیع می شود که من فکر نمی کنم بیشتر از 4 یا 5 مدال به ایران برسد. چون رقبای ما هم دارند کار می کنند و رقابت خیلی سختی خواهد بود.

 

زمان زیادی هم برای برنامه ریزی وجود ندارد و این کار را سخت می کند.

بله همینطور است. به من گفتند مربی خارجی برایت می آوریم اما دیگر زمانی نیست. فصل زمستان را از دست دادیم. هرچند آن هم مشخص نیست که این کار را بکنند. با این حال ما در این مسابقات سه فینالیست در 60 متر داشتیم و اگر از ما حمایت شود در 4 در 100 متر امدادی 90 درصد شانس مدال هستیم. کم کم می توانیم سوم شویم. ما هیچ وقت در مسابقات تیم 4 در 100 متر نداشتیم و رکورد دست مان نیست. پیشنهاد من به فدراسیون این است که در مسابقات سه مرحله ای جایزه بزرگ تیم اعزام کنیم تا رکورد دست مان بیاید. در آسیا چین و ژاپن تیم های خوبی هستند اما معمولا در 4 در 100 متر خوب ظاهر نمی شوند. من قول می دهم در صورت حمایت مدال آور باشیم.