b_Newsهیچ وقت استرس ندارم حتی اگر با بولت و کولمن مسابقه بدهم/ یک جاهایی از سال 96 می شد بهتر بگذرد

حسن تفتیان: هیچ کس نباید از من جلو بزند، چه در مسابقه و چه رانندگی و پیاده روی!

تاریخ: 1397/01/18
زمان: 13: 47
نوع: گفتگو
حسن تفتیان سریع ترین مرد ایران در حالی سال جدید را آغاز کرد که تنها هدفش را روی موفقیت در بازی های آسیایی جاکارتا متمرکز کرده است.

نگار رشیدی/ سال 96 برای حسن تفتیان پایانی پر استرس اما شیرین داشت. سریع ترین مرد ایران که سال خوبی از نظر مدال آوری داشت، در حالی باید در مسابقات جهانی شرکت می کرد که به دلیل مشکلات ویزا خبر رسید این میدان را از دست داده. اما او در لحظات آخر موفق شد خودش را به مسابقه برساند و با کسب رتبه پنجم جهان همه را شگفت زده کرد.

او حالا تنها هدفش در سال جدید را روی بازی های آسیایی جاکارتا گذاشته و می خواهد با دو مدال خوشرنگ به کشور برگردد و یک نفس راحت بکشد. تفتیان که بعد از چند سال توفیق اجباری نصیبش شد و نوروز را به جای تمرین کنار خانواده بود، از 25 فروردین تمریناتش را در پاریس از سر می گیرد. او در گفت و گو با «گل» درباره دیدارش با وزیر ورزش و رییس کمیته ملی المپیک هم صحبت کرد.

 

سال سخت بازی های آسیایی رسید. از تمرینات چه خبر؟

ما بعد از جهانی تمرینات را قطع نکردیم و بلافاصله تمرین برای بازی های آسیایی شروع شد. چند روز گذشته که ایران بودم اما دوباره از 25 اردیبهشت اردویم در فرانسه استارت می خورد. احتمالا اواسط اردیبهشت هم اولین مسابقه ام را در 100 متر شرکت می کنم. تا بازی ها چند مسابقه بین المللی در اروپا شرکت می کنم تا آماده شوم و ان شاءا... بدون آسیب دیدگی و استرس به جاکارتا بروم.

 

شما قرار بود در نوروز به پاریس برگردید اما در ایران ماندگار شدید؟

نه ماندگار نشدم. من در اولین فرصت بعد از تعطیلات یعنی 8 فروردین به سفارت رفتم و برای تمدید ویزایم اقدام کردم اما می دانید که این کار پروسه طولانی دارد و من هم مجبور شدم بمانم. حالا درخواست داده ایم که مدت ویزای من بیشتر شود تا برای تمرینات دغدغه ای نداشته باشیم. امیدوارم سفارت نیز همراهی کند چون حضور مداوم مربی در تمرینات خیلی موثر است.

 

سال 96 برای شما پرمدال بود. خودتان از عملکردی که داشتید راضی بودید؟

من واقعا در سالی که گذشت تمام تلاشم را کردم تا بهترین ها اتفاق بیفتد. یک جاهایی می شد اتفاقات بهتر هم باشد و نتیجه بهتری بگیرم. اما مثلا در مسابقات جهانی دیدید که به خاطر شرایط ویزا من با چه شرایطی اعزام شدم. در کل سال 96 خوب بود و امیدوارم سال 97 بهتر از اینها باشد و حتی بهتر از چیزی که فکر می کنیم شود. به هر حال بازی های آسیایی میدان مهمی است که هم مردم و هم سیستم ورزش کشور اهمیت زیادی به آن می دهند. امیدوارم نتایج ورزش ایران هم باب دل مردم باشد.

 

به جز بازی های جاکارتا هدفگذاری دیگری هم دارید؟

نه، من تنها هدفم بازی های آسیایی است اما حضور موفق در این میدان نیازمند یکسری پیش نیاز است که همه را باید بگذرانیم. مسابقات زیادی هست که باید در آن ها شرکت کنم و رکوردهایی که باید به آنها برسم. تمام اینها برای هدف اصلی پله می شود. من چهار ماه خیلی سخت را پیش رو دارم. امیدوارم برنامه ریزی ها و حمایت ها دقیق، به موقع و خوب انجام شود و من هم با تمام توان برای موفقیت تلاش می کنم و بعدش کمی استراحت کنم.

 

تاکید شما روی برنامه ریزی دقیق و به موقع همیشگی شده.

دلیلش این است که رقبای من همه از کشورهای پیشرفته دنیا هستند و از هزینه و حمایت خوبی برخوردارند. بنابراین من هم برای رقابت با آنها باید با برنامه پیش بروم. الان رقبای آسیایی هم پیشرفت کرده اند و جهانی شده اند چه برسد به رقیبان جهانی... ما برای رقابت باید پایه های لازم را داشته باشیم چون فقط با تمرین نمی شود موفق شد. همیشه دغدغه من برنامه ریزی به موقع بود چون دوومیدانی رشته حساسی است به خصوص در ماده من که با صدم ثانیه کار داریم. من اگر یک صدم ثانیه رکورد بهتری داشتم الان چهارم جهان بودم نه پنجم!

 

امیدوار به اتفاق این موضوع در سال بازی های آسیایی هستید؟

بله امیدوارم چون هر نتیجه و مدالی که ما بگیریم برای کشورمان است. در همین فرانسه که من تمرین می کنم ورزشکارانی را می بینم که هم سطح من هستند و در المپیک هم شرکت کردند. آنها بعد از المپیک برنامه چهار سال آینده شان تا المپیک توکیو را داشتند. امیدوارم این اتفاق برای ما هم بیفتد و در المپیک حرف های زیادی برای گفتن داشته باشیم. این اتفاق قبلا در المپیک لندن توسط احسان حدادی افتاده پس کار نشد ندارد.

 

چند روز پیش دیداری با سلطانی فر و صالحی امیری داشتید.

بله یک دید و بازدید خوب عیدانه بود. در این دیدار درباره بازی های آسیایی صحبت کردیم و خیلی خوشحالم که نگاه وزیر صرفا مدالی نبود. وزیر تاکید زیادی داشت که نگاه مسوولان هم روی مدال نباشد تا فشار و استرس از روی ورزشکار برداشته شود. این بهترین نگاه حرفه ای است چون واقعا ایجاد استرس مضاعف کار خوبی نیست. ما هم از این دید حرفه ای انگیزه گرفتیم.

 

اصلا خودتان استرس دارید؟

نه، راستش من به هیچ وجه آدم استرسی نیستم. دیدید در جهانی هم با چه وضعی به مسابقه رسیدم اما با این حال کار خودم را کردم. در کل هیچ وقت استرس ندارم حتی اگر با بولت مسابقه بدهم یا کولمن که یکی از سوپراستارهای دوومیدانی دنیاست.

 

بزرگ ترین ترس تان چیست؟

من ترس های زیادی در زندگی دارم اما مطمئنا هیچ کدام شان ورزشی نیست. شاید اغلب شان به مسایل روزمره زندگی برگردد. بزرگ ترین نگرانی من به عزیزانم برمی گردد که دوست دارم همیشه سالم و سلامت باشند. امیدوارم همه مردم کشورم همیشه تندرست باشند.

 

وقتی در مسابقه یک نفر از شما جلو می زند چه حسی دارید؟

از او متنفر می شوم (خنده). اما آخرش می دانم حتما از من بهتر تمرین کرده چون هیچ کس نمی تواند شانسی از من جلو بزند و بهتر از من مقام بیاورد. خودم هم نمی توانم شانسی برنده شوم. هرچقدر تمرین کنیم به همان اندازه نصیب مان می شود. اما در کل هیچ کس نباید از من جلو بزند، حتی در رانندگی و وقتی که پیاده راه می روم (خنده).

 

می دانم که پرسپولیسی هستید. در این روزهای تمرین فشرده وقت پیگیری فوتبال را دارید؟

خیلی وقت است که نمی رسم فوتبال را دنبال کنم. آخرین بازی که دیدم مسابقه رئال و پاری سن ژرمن بود که فضای شهر خیلی فوتبالی بود. پاریس در این مسابقه باخت اما من خودم رئالی و طرفدار رونالدو هستم. متاسفانه فرصت ندارم تا بازی ها را دنبال کنم اما گل رونالدو به یوونتوس را دیدم که واقعا زیبا بود. فوتبال ایران را هم فقط نتایجش را می بینم.

 

می دانید که پرسپولیس یک امتیاز تا قهرمانی صدرصدی فاصله داشت؟

بله، پرسپولیس قهرمان می شه خدا می دونه که حقشه (خنده). من صددرصد به قهرمانی پرسپولیس امیدوار بودم. اول به کادر فنی و بچه های تیم از جمله دوست خوبم حسین ماهینی تبریک می گویم دوم هم اینکه منتظر بودیم این یک امتیاز را بگیرند و ما هم برویم پاریس به تمرین مان برسیم (خنده).





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.