b_Newsدر صورتم نگاه کردند و گفتند تمام شده ای!

بهادر مولایی: به جای قهرمان سازی، سر می برند

تاریخ: 1397/01/28
زمان: 13: 08
نوع: گزارش
خداحافظی بهادر مولایی از دنیای ورزش قهرمانی خبری بود که شاید با توجه به سن و سالش انتظار می رفت فعلا شنیده نشود.

پژمان ماندگاری/ خداحافظی بهادر مولایی از دنیای ورزش قهرمانی خبری بود که شاید با توجه به سن و سالش انتظار می رفت فعلا شنیده نشود. مولایی که متولد اول فروردین 1371 است، نخستین مدالش در میادین بین المللی را در سال 2009 و در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان به دست آورد و روی سکوی قهرمانی ایستاد.

بهادر که در دسته جذاب فوق سنگین وزنه می زد، روز به روز پیشرفت کرد و تا کسب مدال نقره قهرمانی بزرگسالان جهان هم رسید. میدانی که با توجه به اختلاف وزنه برداران با کوروش باقری یک فرصت طلایی برای او بود که به عنوان تنها نماینده ایران در فوق سنگین به بهترین شکل از آن استفاده کرد. او در این بین سه مدال (دو نقره و یک برنز) از قهرمانی آسیا، یک نقره از یونیورسیاد و سه مدال (یک طلا، یک نقره و یک برنز) از قهرمانی جوانان جهان دشت کرد تا کارنامه خوبی برای خود دست و پا کند.

مولایی در حالی رو به جلو حرکت می کرد که هدفش حضور موفق در المپیک ریو بود. میدانی که لحظه آخر در تصمیمی عجیب و غیرمنتظره از دستش داد و با چشمانی خیس از اشک هم تیمی هایش را بدرقه برزیل کرد. بهادر در شب مراسم بدرقه المپیکی ها که رییس جمهور میزبانش بود، همراه خانواده راهی شمال شد و یک تصادف وحشتناک استارت خداحافظی او از میادین را زد.

 

تمرین با مصدومیت تا خداحافظی

بهادر بعد از تصادف که پدربزرگش را هم از دست داد، سعی کرد تا دوباره به جنگ پولاد سرد برود. او مدتی بعد در شهر زادگاهش سراغ وزنه ها رفت تا با تمرین بتواند بازگشت شکوهمندانه ای داشته باشد.اما مصدومیت های شدید و قدیمی این اجازه را به او نداد تا مسیرش به سمت مربیگری در تیم ملی نوجوانان بچرخد.

 

وقتی مربیگری هدف می شود

تجربه مربیگری آنقدر برای مولایی در صدر اهداف قرار گرفته که او یکی از دلایل خداحافظی اش را علاقه بیشترش به مربیگری تا وزنه زدن دانست. او که انتقادات زیادی به مسوولان شهرش دارد و تقریبا هیچ گلایه ای از فدراسیون ندارد، از احتمال حضورش در کادر فنی تیم ملی نوجوانان در المپیک نوجوانان خبر داد. مولایی پیش از این یکی از منتقدان فدراسیون بود و احتمالا حالا که قصد فعالیت در کسوت مربی را دارد، درب صلح و صفا بین آنها باز شده است!

 

هیات استان هم بی تاثیر نبود

بهادر در صحبت هایی که با «گل» داشت، در پاسخ به این سوال که چرا در 26 سالگی تصمیم به خداحافظی گرفت، گلایه هایش از مسوولان شهری را پیش کشید. او گفت:«من با صحبتی که با مرادی و مدیرکل استان داشتم، می خواستم یک کانون استعدادیابی در بابلسر راه بیندازم اما شش ماه است یک سالن به من نمی دهند و آنقدر چوب لای چرخم گذاشتند که آخر گفتم اگر نمی خواهید من باشم، می روم. آن روزهایی که من با مصدومیت تمرین می کردم تا شاید روزی بتوانم دوباره وزنه بزنم، مسوولان شهرستان در صورتم نگاه کردند و گفتند تمام شده ای. من می خواستم با بازگشتم جواب خیلی ها را بدهم اما وقتی این کار را می کنند، چه کنم؟ اگر یک قهرمان داری باید دو قهرمان هم کنارش بسازی نه اینکه سر یکی را ببری و یک نفر دیگر را جایگزین کنی. می گویند بهادر مولایی حسادت می کند؟ من چرا باید حسادت کنم وقتی خودم اینقدر به نوجوانان کمک می کنم و مشاوره می دهم؟ فدراسیون کمک زیادی به من کرد اما مسوولان شهرستان و استان زیر پایم را خالی کردند.»

 

تصمیم دور از بحران کاهش سهمیه

وزنه بردار سابق تیم ملی در پاسخ به سوال دیگر «گل» مبنی بر اینکه کاهش سهمیه های وزنه برداری در المپیک و حضور وزنه بردارانی مثل سعید علی حسینی و بهداد سلیمی در وزن او، تاثیری در تصمیمش داشت یا نه، عنوان کرد:«من سه ماه پیش تصمیم گرفته بودم که خداحافظی کنم اما اعلامش نکردم. می خواستم ببینم شرایط درست می شود یا نه. الان سه ماه است که من تمرین نمی کنم. من خیلی دوست داشتم کنار مربیگری وزنه هم می زدم اما مشکلات و داستان هایی که پیش آمده بود و حرف هایی که پشت سرم زدند اجازه نداد. درباره کاهش سهمیه ها هم باید بگویم بچه ها خیلی باید مواظب باشند. چون سهمیه ها انفرادی شده و با توجه به سن و سالی که دارند اگر مصدوم شوند یک سال باید کنار باشند و بعد از آن هم بازگشت شان فایده ای ندارد. کسی را هم نمی شود جایگزین شان کرد.»





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.