b_Newsناصر در قلب مردم بود و به عشق آنها زندگی می کرد

محمد نصیری: ملک مطیعی اولین نفری بود که برای استقبال من به فرودگاه می آمد

تاریخ: 1397/03/07
زمان: 13: 45
نوع: گفتگو
محمد نصیری قهرمان وزنه برداری ایران و جهان به همراه ناصر ملک مطیعی به اصفهان رفته بود، پس از درگذشت این بازیگر سینما با «گل» هم صحبت شد.

حامد جیرودی/ پنجاهمین سالروز درگذشت جهان پهلوان تختی باعث شده بود تا دوستان قدیمی یک بار دیگر دور هم جمع شوند. محمد نصیری قهرمان وزنه برداری ایران و جهان به همراه ناصر ملک مطیعی به اصفهان رفته بود تا در مراسمی که در زورخانه علی ابن ابی طالب (ع) برگزار می شد تا شرکت کنند. اما این آخرین برنامه ای بود که این بزرگان ورزش و سینما با هم در آن شرکت داشتند. چرا که ناصر ملک مطیعی پنجم خرداد  چشم از دنیا فروبست و روز گذشته هم به خاک سپرده شد تا بخش مهمی از تاریخ سینمای ایران با علاقه مندان خود وداع کند. اسطوره ای که دوستی زیادی با ورزشکاران داشت و همین موضوع بهانه ای شد تا به سراغ نصیری برویم و خاطرات او با«فرمون» لوطی بزرگ سینمای ایران را مرور کنیم.

 

محمد آقا، می خواهیم کمی از زنده یاد ناصر ملک مطیعی برای مان بگویید.

خدابیامرز ناصر مرد بود. یک هنرمند بزرگ سینما که ورزشکار هم بود و خودش لیسانس ورزش داشت. با تمام قهرمان های ورزش رابطه خوبی داشت. در المپیک ها، همیشه اولین نفری بود که به استقبال من در فرودگاه می آمد و در سالن می نشست تا من بیایم و به من تبریک بگوید. او همیشه من را تشویق می کرد و به من انگیزه می داد.

 

دوستی تان چطور آغاز شد؟

همان طور که می دانید اکثر هنرمندان و ورزشکاران با هم دوستی خاصی دارند. من هم از المپیک 1964 یعنی بیش از 50 سال با ناصر رفاقت و دوستی داشتم و همیشه کنار هم بودیم. حتی آخرین سفر را هم که برای پنجاهمین سالروز درگذشت آقا تختی بود، با هم به اصفهان رفتیم.

 

گویا در آن مراسم مرحومن ملک مطیعی بعد از 40 سال به گود زورخانه آمده بود.

بله ما از طرف یکی از دوستان مان دعوت شده بودیم. ضمن این که همان روز، سالروز رکوردشکنی من در 151 کیلوی دو ضرب در المپیک 1964 هم بود که سالها رکوردش دست من باقی مانده بود. در آن مراسم آقای سید زاده و قهرمان های دیگر کشتی هم حضور داشتند. بعد هم که دیگر ناصر حالش زیاد خوب نبود تا این که به رحمت خدا رفت.

 

چرا از ملک مطیعی به عنوان یک لوطی و جوانمرد نام برده می شود؟

به خاطر این که خودش پهلوان بود. یک قهرمان و یک هنرمند که در سینما هم می درخشید و به خاطر همین محبوب دل همه مردم بود و او را دوست داشتند.

 

با زنده یاد محمدعلی فردین هم دوستی داشتید، درست است؟

فردین که خودش قهرمان کشتی ایران بود و نایب قهرمان جهان شده بود و مدال نقره داشت. ما از آن موقع با هم دوست بودیم. بعد هم که ورزش اش با هنرمندی تلفیق شد و ما دوستی مان با او و ناصر ادامه پیدا کرد.

 

به نظر می رسید ملک مطیعی خیلی از برخوردهایی که با او شده بود، ناراحت بود. خصوصا این اواخر که مصاحبه های او در تلویزیون را هم پخش نکردند!

راستش را بخواهید ناصر راجع به این موضوعات صحبتی نمی کرد اما خودش هم می گفت که گاهی قهرمان ها و ورزشکاران در بعضی شرایط گرفتار می شوند.

 

اما بعد از سالها که در سینما نبود، مردم همچنان دوستش داشتند.

چون در قلب مردم بود. شما ببینید چقدر برای تشییع او آمده بودند. ناصر عشقش مردم بود و همیشه دوست داشت کنار آنها باشد و تا روز آخر هم از علاقه اش به آنها حرف می زد.

 

با شما که صحبت می کنیم، نمی شود که حرفی از وزنه برداری نزنیم. الان شرایط تیم ملی وزنه برداری را چطور می بینید؟

همان طور که خودتان می دانید، تیم ملی سال گذشته برای اولین بار در تاریخ وزنه برداری ایران به مقام قهرمانی جهان در آمریکا رسید اما زیاد به این موضوع پرداخته نشد!

 

یعنی معتقدید باید بیشتر از این درباره قهرمانی وزنه برداری نوشته می شد؟

صد درصد. این بچه ها این همه زور می زنند تا این وزنه های سنگین را برای قهرمانی ایران بلند کنند اما رسانه ها باید بیشتر به آنها توجه کنند.

 

الان به خاطر دوپینگ های وزنه برداران ایرانی در سال های گذشته، سهمیه ایران برای المپیک کم شده. فکر نمی کنید این موضوع به ضرر ما باشد؟

این به ضرر همه است. اما فقط ایران نیست. خیلی از کشورها با این مساله مواجه هستند.

 

حالا امیدوار هستید با این شرایط، تیم ملی وزنه برداری در بازی های آسیایی 2018 جاکارتا نتیجه بگیرد.

امیدوارم. صد درصد. بچه های ما خیلی خوب هستند. به شرط این که رسیدگی بیشتری به آنها شود. اولین مدال ورزش ایران را وزنه برداری در المپیک 1948 لندن به دست آورده و این افتخار برای وزنه برداری است و امیدوارم حالا هم این افتخارات ادامه پیدا کند.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.