b_Newsتیم ملی را تحویل نگیر، تمرین نیا، اوت کن اما به بازی های آسیایی برو !

امپراتوری باطل

تاریخ: 1397/04/10
زمان: 13: 29
نوع: یادداشت
وزنه برداری ایران مدت هاست خودش را به دست امپراتوری باطلی سپرده تا شانس یک مدال را از دست ندهد که البته در جهانی آمریکا همین شانس مدال دست وزنه برداری ایران را در پوست گردو گذاشت.

هدیه خطیبی/ وزنه برداری ایران مدت ها است خودش را به دست امپراتوری باطلی سپرده تا شانس یک مدال را از دست ندهد که البته در جهانی آمریکا همین شانس مدال دست وزنه برداری ایران را در پوست گردو گذاشت اما حمایت بی چون چرا و غیر منطقی فدراسیون به نقطه آخر نرسید.

حالا به شرایطی رسیدیم که اوج حق خوری و تصمیم سلیقه ای را بر خلاف قوانین شورای فنی برای رساندن کیانوش رستمی به تخته بازی های آسیایی شاهد هستیم.

 

هیچ عقل سلیمی این را نمی پذیرد !

ماجرای جدید فدراسیون وزنه برداری که در هیچ عقل سلیمی نمی گنجد از آخر هفته گذشته شروع شد.در این روزها نخستین هفته از لیگ برتر وزنه برداری به عنوان رکوردگیری برای ترکیب نهایی وزنه برداران اعزامی به بازی های آسیایی در نظر گرفته شد.جایی که کیانوش اوت کرد و با ناراحتی از سالن رفت.

در حالی که سهراب مرادی ۷ کیلوگرم حرکت دوضرب جهان و ۱۳ کیلوگرم رکورد مجموع جهان در دسته 94 کیلوگرم را که متعلق به خودش بود، به صورت غیررسمی جابجا کرد، کیانوش در یک ضرب ۱۸۰ کیلوگرم را ثبت کرد، اما دو مرتبه وزنه ۱۸۵کیلوگرم را انداخت.در دوضرب هم وزنه‌های ۲۲۵ و دو مرتبه ۲۷۷ کیلوگرم را انداخت و اوت کرد.

قهرمان المپیک ریو بعد از حذف از رقابت‌های جهانی سال ۲۰۱۷ آمریکا تصمیم گرفت، در یک وزن بالاتر و در دسته ۹۴ کیلوگرم وزنه بزند.تصمیمی که عملا یک شانس طلای ایران را کاهش می دهد.با حضور سهراب در دسته 94 کیلوگرم خیالمان از بابت طلای این وزن راحت بود و با اضافه شدن کیانوش حالا شانس یک مدال بین دو ورزشکار ایران تقسیم می شود و در بهترین حالت طلا و نقره از آن ما خواهد شد اما اگر کیانوش در دسته 85 کیلوگرم می ماند همان شانس دو طلا برای ایران نیز به قوت خودش باقی بود.

جدا از این تصمیم که به ضرر تیم ملی وزنه برداری ایران است، کیانوش عملا و در روز روشن نتوانست در رکوردی بازی های آسیایی حد نصاب لازم را ثبت کند و طبق قانون مثل اتفاقی که قبل از مسابقات جهانی آمریکا برای محمدرضا براری افتاد، باید نامش از لیست اعزامی به جاکارتا خط می خورد.

اما نور چشمی فدراسیون که تکیه اش به طلای المپیک است و همیشه تک روی های خاص خودش را با زیر پا گذاشتن اصول تیم ملی را داشته به مدد نگاه ویژه فدراسیون در فهرست نفرات اعزامی جا گرفت ! اتفاقی که بیشتر از همیشه و زمان هایی که کادر فنی تیم ملی تغییر می کرد اما باز هم کیانوشس افتخار شرکت در تمرینات تیم ملی را نمی داد و البته حمایت فدراسیون را همچنان پشت خودش می دید، صدای کارشناس ها و منتقدان را در آورده است.

در این بین مجید عسگری در وضعیت آمادگی کامل، ایستادند و خوردن حق اش را تماشا می کند.

 

مدال احتمالی که ارزشی ندارد

بدعت غلط یا همان پر و بال دادن به ملی پوشی که حرمت جایگاه مقدس اش را نگه نمی دارد، از پیش از المپیک ریو پایه گذاری و آغاز شد.زمانی که مسئولان ورزش کشور زیر فشار کسب مدال طلا به هر ساز کیانوش رقصیدند و حتی آن زمان فدراسیون وزنه برداری را مجاب کردند که با این ورزشکار مدارا کند.در این بین سجاد انوشیروانی سرمربی وقت تیم ملی به خاطر صلاح کاروان ایران و منفعت ملی حرفی نزد اما شاگردش (سهراب مرادی) خیلی راحت تر از کیانوش و بدون جار و جنجال به طلای المپیک رسید.

همان زمان دو طلا از سه طلای کل کاروان ایران جلوی انتقاد و زیر سوال بردن رویه غلط فدراسیون را گرفت.اما قرار نیست همیشه در روی یک پاشنه بچرخد.

بعد از المپیک کیانوش در بازی های کشورهای اسلامی شرکت نکرد و در جهانی آمریکا با اوت کردن وزنه ها دستش خالی ماند.این در حالی بود که دور از اردوی تیم ملی جایی که بهداد سلیمی، سهراب مرادی، سعید علی حسینی این نام های بزرگ وزنه برداری ایران کنار بقیه مطیع دستورات سرمربی تمرین می کردند، او در هر نقطه خوش آب و هوا یا منطقه ای که ترجیح می داد با برنامه خودش کار می کرد و حتی سفر خارجی هم داشت ! جدا از اینکه بازتاب تک روی های کیانوش در کار سایر ملی پوشان که باید خدا را شاکر باشیم آنها هم تحت تاثیر رستمی از چارچوب خود خارج نشدند و اعتراض نکردند، چیست باید گفت کیانوش امروز در حالی آماده نیست و بعد از تخته ریو نتوانسته مردم و مسئولان را از خودش راضی کند، بازتاب تصمیمات غلط خودش را می بینید.اما به قول معروف کک اش هم نمی گزند چون فدراسیونی هست که تحت در هر شرایطی پشت او بایستد و پا روی خیلی چیزها بگذارد !

مدال احتمالی کیانوش در جاکارتا، در وزنی که سهراب مرادی آماده را برای سکوی قهرمانی داریم، با این حق خوری و ادامه رویه غلط ورزشکار سالاری چقدر می تواند ارزش داشته باشد؟ اصلا مدالی که پشت آن رعایت اخلاق و انصاف نباشد، کدام یک از مسئولین و مردم را راضی می کند ؟

ضمن اینکه برای ایوب موسوی و مجید عسگری چه روحیه و انگیزه ای باقی می ماند.فدراسیون وزنه برداری چطور می تواند برای ستاره های گمنام و جوان ترهای تیم ملی اعتماد سازی کند که در آینده مقابل چنین تصمیماتی در راستاری ورزشکاری، حق شان ضایع نمی شود ؟