b_Newsسهراب دیگر باید چه کار می‌کرد که این رفتارها را نبیند؟

حسین توکلی: مرادی خواسته تا برگردم اما هنوز دلخورم

b_News آدم از دیدن امثال علی دایی و کریم باقری لذت می برد/حدادی در آلمان درمان می کند و به جاکارتا می‌آید
تاریخ: 1397/05/14
زمان: 10: 39
نوع: گفتگو
با حسین توکلی می‌شود از ابعاد مختلفی وارد صحبت شد. از وزنه‌برداری گرفته تا فوتبال و دوومیدانی.

نگار رشیدی/ با حسین توکلی می‌شود از ابعاد مختلفی وارد صحبت شد. از وزنه‌برداری گرفته تا فوتبال و دوومیدانی. اما شاید مهم‌ترین محور گفت و گو با سرمربی سابق تیم ملی وزنه‌برداری احسان حدادی باشد که از حالا انتظارها برای دیدن او روی سکوی نخست بازی‌های آسیایی آغاز شده است. توکلی که بالاخره بعد از مدت‌ها توانست به شاگردش ملحق شود، بی‌صبرانه منتظر چهارمین طلای حدادی است تا شاید زخم‌هایش از وزنه‌برداری اینجا التیام پیدا کند. زخمی کهنه که تازگی فدراسیون وزنه‌برداری درصدد کمک به بهبود آن برآمده اما جلب رضایت توکلی آسان نیست.

 

چه خبر آقای توکلی؟

اخبار این روزها که پیرامون دلار و یورو و ماشین می‌چرخد. متاسفانه چند وقتی است شاهد فشارهایی هستیم که نمی‌دانم قرار است چه اتفاقی رخ بدهد. فقط می‌خواهم خدا به مردم صبر بدهد. هر جا که می‌روی صحبت از همین بازار و قیمت‌هاست. نقدینگی مردم دچار مشکل شده و زندگی‌ها تحت‌الشعاع قرار گرفته است. در این شرایط واقعا آدم نمی‌تواند به چیزی فکر کند. امیدوارم اوضاع هرچه زودتر سر و سامان پیدا کند و هرکسی در حوزه خودش مسوول است بیشتر تلاش کند. فشار این مشکلات حتی در ورزش حرفه‌ای هم ایجاد می شود. مثلا همین بحث جوایز که پیش آمد. چهار نفر امید داشتند با استفاده از این جوایز صاحب مسکن شوند. متاسفانه در این شرایط هیچ‌کس پاسخگو نیست. امیدوارم پاسخ واضحی بشنویم.

 

در بازدیدی که وزیر از اردوی وزنه‌برداری داشت، زمانی که سهراب مرادی پیگیر وعده پاداشش برای خرید مسکن می‌شود، سلطانی‌فر توجهی به او نمی‌کند.

من خودم سرد و گرم چشیده هستم. زمانی هم در مازندران قول و وعده زیاد به من دادند. باز حداقل به سهراب یک کلید دادند به ما که همان کلید را هم ندادند. حسن رنگرز سال 2001 قهرمان شده بود و زمانی که حرف پاداش به او بود، می‌گفتند مثل توکلی کلید خانه تو گم نشود... این وعده‌ها از زمان ما بود و امیدوارم یک روزی وعده‌های این چنینی تمام شود. اگر کاری نمی‌کنید حداقل ورزشکار را دلخوش نکنید. اینطوری 10 برابر بیشتر به ورزشکار ضربه می‌زنید. سهراب دیگر باید چه کار می‌کرد؟ او همه کار کرد. طلای المپیک و جهان را گرفت و رکورددار جهان هم که هست. می‌دانید چنین وعده‌هایی چه فشار وارد می‌کند و چقدر انگیزه‌ها را پایین می‌آورد. سهراب پسر باادب و باهوشی است و با قدرت کارش را دنبال می‌کند. خیلی از قهرمان‌های ما با کم‌ترین امکانات مسیر را درست طی می‌کنند. تنها جایی که محکم ایستاده است ورزش است. ما در ورزش کار بزرگی انجام می‌دهیم و امیدوارم قدر بدانند. چرا زمانی که یک ورزشکار افت می‌کند همه پیگیر می‌شوند اما وقتی وعده‌ای عملی نمی‌شود خیلی زود همه چیز فراموش می‌شود. مسوولان وقتی عکس‌های یادگاری‌شان را گرفتند پا پس می‌کشند و جواب واضحی نمی‌دهند.

 

این در حالی است که سهراب شانس عنوان قهرمانی بازی‌های آسیایی است.

احسان هم درست همین شرایط را دارد. او مانند سهراب شانس طلاست. مثل این دو نفر زیاد داریم. یک زمانی حتی کسی که شانس کمی دارد با انگیزه دادن می‌تواند به مدال برسد. ورزش تنها دلخوشی مردم است چون در این اوضاع که هر روز اخبار بد می‌رسد با موفقیت ورزش شاد می‌شوند.درست است همه فدراسیون‌ها مشکل دارند اما باید فکری برای آن کرد.

 

کمی هم درباره احسان صحبت کنیم. بالاخره بعد از مدت‌ها دیداری با شاگردتان داشتید.

بله من بعد از ماه‌ها دوری از احسان در تمرینات و مسابقاتش در بلاروس کنارش بودم تا بعد از مسابقات دایموند لیگ ریکاوری روحی و بدنی و همچنین بدنسازی با هم داشته باشیم. برخلاف اینکه بسیاری فکر می‌کنند اروپا گشتن خیلی لذتبخش است، برای کسی مثل احسان که هر روز باید به یک کشور برود و زیر فشار سفر و مسابقه قرار بگیرد. ما در بلاروس تمرینات خوبی داشتیم و خدا را شکر مک هم مربی فوق‌العاده‌ای است و توانسته شرایط ایده‌آلی را برای احسان به وجود بیاورد.

 

همه منتظر چهارمین طلای احسان در جاکارتا هستند.

خودش هم دنبال رکوردشکنی است. احسان بعد از بازی‌های آسیایی فینال دایموند لیگ را هم در پیش دارد و باید با بهترین‌های دنیا رقابت کند. من امیدوارم آنجا هم احسان بتواند کار بزرگی انجام بدهد. اما باید شرایط خوبی برای رفتن به جاکارتا و برگشت به بلژیک ایجاد شود. من به بازی‌های آسیایی خیلی خوش‌بینم. به فینال هم همین طور چون هم جایگاه ارزشمندی دارد و هم جوایز خوبی دارد.

 

اما با توجه به اهمیت بازی‌های آسیایی به نظر می‌رسد کار حدادی در فینال دایموند لیگ سخت باشد.

سطح اسحان یک سر و گردن بالاتر از آسیاست اما اهمیت این بازی‌ها به خاطر حساسیت و ارزش مدالش است. مطمئن باشید احسان هرچه در توان دارد را خواهد گذاشت. احسان سال درخشانی را پشت سر گذاشت و توانست خودش را بین قدرت‌های دنیا ثابت کند. او نفر دوم رنکینگ جهانی شد اما در فینال رنکینگ مهم نیست، چون بهترین‌های دنیا حضور دارند و هرکس بهترین پرتاب را داشته باشد قهرمان می‌شود. او به زودی به آلمان می‌رود تا تحت نظر پزشک شخصی‌اش ریکاوری کند. مصدومیت جزیی زانو و خار پاشنه هنوز هست. اما اگر شرایط فعلی احسان حفظ شود و صحیح و سالم ادامه دهد، شاهد افتخارات زیادی از او خواهیم بود. احسان هدف بزرگی دارد و خیز خوبی برای طلای المپیک برداشته و اوج کارش 2020 خواهد بود. او در بدترین شرایط بهترین پرتاب‌ها را داشته. احسان به وزیر پیشنهاد یک کمپ ورزشی در تهران را داده و اگر با این درخواست موافقت شود، هم کمک بزرگی به ورزش کشور می‌شود و هم احسان این همه سفر برای تمرین نمی‌رود. ارتباط احسان با بزرگان دوومیدانی دنیا می‌تواند خیلی در این راه کمک کننده باشد.

 

راستی در اینستاگرام عکسی با کریم باقری گذاشتید. قرار است شما را در فوتبال هم ببینیم؟

نه ما باید با هم جایی می‌رفتیم و هم‌مسیر شدیم. من خودم پرسپولیسی هستم. سال 98 که تیم رویایی فوتبال را داشتیم، من خیلی بچه بودم. زمانی که تیم در بازی‌های آسیایی قهرمان شد من بچه‌ها را می‌دیدم اما‌ آن زمان از شهرت سر در نمی‌آوریم. در راه با کریم باقری هم‌کلام شدیم که روز خوبی بود. آقا کریم فارغ از این  دنیاست و ادب و منش و صداقت فوق‌العاده‌ای دارد. آدم از دیدن کسانی مثل کریم باقری یا علی دایی که هنوز به فکر زلزله‌زده‌هاست لذت می‌برد.

 

قصد بازگشت به وزنه‌برداری را ندارید؟

من مدتی پیش صحبتی با علی مرادی داشتم. ما با هم اختلات، صحبت و درددل کردیم. از گذشته و قبل از المپیک گرفته تا بعدش. من آنقدر وجودش را دارم که حرف‌هایم را به خود افراد بگویم. ایشان از من خواست که به وزنه‌برداری برگردم و من هم فرصتی برای فکر کردن خواستم اما الان زمان خوبی نیست. من دارم با احسان حدادی و فدراسیون دوومیدانی کار می‌کنم. کارهایم را در جوانان انجام داده‌ام و بزرگسالان هم به خوبی با برخواه کار می‌کند. اما آینده را کسی ندیده. من دلم همیشه با وزنه‌برداری بوده اما هنوز دلخور هستم. شرایط به شکلی پیش نرفت که بتوانم کاری که می‌خواهم را انجام بدهم. به من گفتند بد کار کردی آن هم زمانی که دست من خالی بود. من می‌توانستم قهرمانی جهان را در المپیک جبران کنم. من در هیوستون نه سهراب را داشتم و نه بهداد را. کاری ندارم که بعد از من چه کسی آمد اما حق من ریو بود. من در زمان حضورم چهار نفر مثل علی هاشمی را معرفی کردم. کاری ندارم آینده چه می‌شود. من هنوز دلخورم و اتفاقاتی که افتاد برایم قابل هضم نیست. اما یک روزی در وزنه‌برداری خواهم بود.