b_Newsاندازه تیم ملی همین است، وزنه‌بردار خوب نداریم که دعوت شود

محمدرضا براری: دوست داشتم، کبدی‌کار حرفه‌ای شوم!

b_News در سالنی که تجهیزاتش برای 30 سال پیش است، نمی‌شود انتظار پیشرفت داشت
تاریخ: 1397/07/15
زمان: 14: 38
نوع: گفتگو
محمدرضا براری معتقد است جوانان می‌توانند در جهانی وزنه‌برداری حرفی برای گفتن داشته باشند حتی با اینکه کشورهای قدرتمندی که در دوره قبل محروم بودند، به عرصه رقابت برگشته‌اند.

نگار رشیدی/ اردوی تیم ملی وزنه‌برداری این روزها در تهران برای کسب موفقیت در مسابقات جهانی عشق‌آباد در حال برگزاری است. این اردو اما در غیاب نفراتی دنبال می‌شود که جای‌شان روی تخته جهانی خالی خواهد بود. بهداد سلیمی خداحافظی کرده، سعید علی‌حسینی به خاطر مصدومیت اردو را ترک کرد و کیانوش رستمی قید رقابت را زده است.

با این حال محمدرضا براری عضو تیم ملی ایران معتقد است جوانان می‌توانند در جهانی حرفی برای گفتن داشته باشند حتی با اینکه کشورهای قدرتمندی که در دوره قبل محروم بودند، به عرصه رقابت برگشته‌اند. او در گفت‌وگویی که با «گل» داشت، این امید را داد که تیم ایران در جهانی بین تیم‌های اول تا پنجم قرار بگیرد. براری که به تازگی به عنوان مسوول کمیته جوانان فدراسیون کبدی هم انتخاب شده، درباره حضورش در این ورزش هم توضیح داد.

 

از اردو چه خبر؟

خدا را شکر اردو خوب است. ما هم داریم تمرین می‌کنیم تا ببینیم خدا چه می‌خواهد. ما قرار بود اردویی هم در شمال داشته باشیم که کنسل شد و به همین خاطر فعلا در تهران هستیم. نمی‌دانم شرایط مهیا نبود یا کادر فنی نخواست اما در هر حال رفتن‌مان به شمال لغو شد.

 

همچنان که خبری از حل مشکل تجهیزات نیست؟

نه تجهیزات ما هنوز درست نشده است و فکر هم نمی‌کنم حالا حالاها درست شود. با 50 میلیون و 100 میلیون این مشکل حل نمی‌شود و از آنجایی که فدراسیون منبع درآمدی ندارد، وزارت ورزش باید وارد کار شود.

 

در جهانی پیش رو هم کشورهای محروم به رقابت برمی‌گردند.

بله این کشورها در جهانی شرکت می‌کنند و با اوزان جدید هم می‌آیند. معلوم نیست چه کسی قرار است در چه وزنی شرکت کند. منتظر هستیم تا استارت لیست بیاید و کمی شرایط برای‌مان مشخص شود.

 

اوضاع و احوال تیم را که جوان شده، چطور می‌بینید؟

خب بهداد که خداحافظی کرد و رفت، کیانوش هم نخواست در مسابقات باشد و سعید هم به خاطر مصدومیت از اردو رفت. نمی‌توان گفت تیم ما ضعیف است. من همیشه گفته‌ام که ضعیف نیستیم. اما اگر بچه‌های ما مدال هم نیاورند، چهارم تا هفتم می‌شوند و اینطور نیست که مثلا پانزدهم بشوند. الان داوودی در فوق سنگین شانس مدال دارد. بچه‌ها مدال هم نیاورند می‌توانند از نظر امتیازی به تیم برای رفتن روی سکو کمک کنند. داوودی تازه 19 سال دارد و یک سال دیگر هنوز می‌تواند در جوانان وزنه بزند. ما باید به بحث پشتوانه‌سازی هم توجه کنیم. اگر یک سال تیم را دست و پا شکسته به مسابقه اعزام نکنیم و وزنه‌بردار انگیزه و تجربه لازم را به دست نیاورد، چطور می‌خواهیم از او در رویدادهای مهم استفاده کنیم. از طرفی باید به این نکته هم توجه داشت که اندازه تیم ملی ما همین است. تا جایی که من خاطرم هست، در تیم ملی به روی همه باز بوده ولی وزنه‌بردار خوبی نداشتیم که بتواند به اردو دعوت شود.

 

اما می‌شد روی برخی از نفرات کار کرد تا به رکوردهای ایده‌آل برسند.

بله باید روی کسانی که هستند بیشتر کار شود. در این بحث باید به این نکته هم اشاره کرد که ما در استان‌ها تجهیزات کمی داریم. رییس هیات بعضی از استان‌ها ضعیف کار می‌کنند و به سالن‌های‌شان نمی‌رسند. وقتی سالن خوب نباشد ورزشکار هرچقدر هم تمرین کند، به اندازه‌ای که باید پیشرفت نمی‌کند. الان همین تهران باید چند سالن با تجهیزات کامل داشته باشد اما هنوز با تجهیزاتی کار می‌کنیم که برای 30 سال پیش است. وقتی این شرایط را کسانی که بیرون هستند می‌بینند، کمتر سراغ این ورزش می‌آیند. الان به کشورهای اروپایی که می‌روی، یک طرف سالن وزنه است، طرف دیگر سالن بدنسازی. یک سمت دارند هوازی کار می‌کنند و در سمت دیگر کراس‌فیت. باید در این بحث به این نکات هم توجه کرد.

 

با حسین رضازاده که صحبت می‌کردیم، می‌گفت حتی شاید به جمع 10 تیم هم نرسیم.

نه من به شخصه رده ایران را بین اول تا چهارم، پنجم می‌بینم. خب چین همیشه تیم اول در جهان بوده چون در سبک‌وزن قوی کار می‌کند. ازبکستان هم همیشه مدعی بوده و الان روسیه و کشورهای اروپایی هم دارند کار می‌کنند.

 

ایران در دوره قبل قهرمان شد. به نظر شما در این دوره کسب هر عنوانی به جز قهرمانی بازگشت به عقب نیست؟

نباید در این دوره نگاه اینچنینی داشت. وزن‌هایی که در آمریکا مدال گرفتیم در این دوره هم احتمال مدال‌آوری دارد اما نه طلا. ایوب موسوی در آمریکا وزنه‌های خوبی زد. اینجا هم سهراب مرادی قطعا نفر اول می‌شود. اما طبیعی است با آمدن بهترین‌های دنیا رکوردهای‌شان را دوباره تکرار کنند.

 

بعد از اوت کرد‌ن‌ها در بازی‌های آسیایی، برخی‌ها نگران تکرار این اتفاق در جهانی هستند.

نمی‌شود در وزنه‌برداری چنین چیزی را پیش‌بینی کرد. همه آس‌های وزنه‌برداری در دوران ورزش خود اوت کرده‌اند. مثل حسین توکلی، کوروش باقری، محمدحسین برخواه و ... اوت کردن را نمی‌توان ملاک ضعیف بودن وزنه‌بردار قرار داد. اوت کردن می‌تواند به خاطر اشتباه خود فرد، کم کردن وزن یا شرایط جسمانی باشد. خود من برای اولین بار بود که در یک مسابقه بین‌المللی اوت می‌کردم. مسلما هیچ‌کس هم با پس زمینه اوت به مسابقه نمی‌رود. من خودم برای مدال به جهانی می‌روم نه تفریح کردن. خوشبختانه نه ترکمنستان کشوری است که آدم بخواهد توریست باشد نه خودم وقتش را دارم که این همه زمان را برای گردش هدر بدهم. همه ما باید در آنجا به تیم کمک کنیم.

 

راستی چه شد سر از کبدی در‌آوردید؟

من یک سالی می‌شد که با آقای اورسجی همکاری داشتم. خودم این ورزش را خیلی دوست دارم و روزهایی که در ساری بودم، در اوقات فراغتم کبدی کار می‌کردم. وقتی آقای اورسجی از من خواست که به آنها کمک کنم استقبال کردم. من دوست داشتم کبدی را حرفه‌ای دنبال کنم اما زمان اجازه نداد و حالا هر کاری از دستم بربیاید انجام می‌دهم تا این ورزش پیشرفت کند. حالا قرار است بعد از مسابقات جهانی به فدراسیون بروم و بعد از مطالعه آیین‌نامه کمیته جوانان به صورت حرفه‌ای‌تر درباره کارهایی که قرار است انجام بدهیم صحبت کنیم.

 

پس حتما دو قهرمانی بچه‌های کبدی در بازی‌های آسیایی شما را خوشحال کرده.

بله واقعا از این قهرمانی‌ها خوشحال شدم.کبدی تازه دارد در بین مردم شناخته می‌شود. همیشه هند در این ورزش اول بوده و شکست دادن این کشور که کبدی ورزش اولش است افتخار بزرگی است.

 

اوضاع و احوال استان چطور است؟

سعی می‌کنیم خوب باشد. من فقط از مسوولان مازندران تقاضا دارم از ورزشکاران این استان که برای بالا بردن پرچم کشور تلاش می‌کنند حمایت کنند.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.