b_Newsنمی‌دانم جواب شاگردانم را چه بدهم؟!/ کشتی ورزش ملی مذهبی ماست، وزارت ورزش باید کمک کند

علیرضا رضایی: واقعا کدام کشتی‌گیر را می‌خواهیم، کنار بگذاریم؟

تاریخ: 1397/07/16
زمان: 13: 37
نوع: گفتگو
علیرضا رضایی سرمربی تیم امید کشتی آزاد نگران اعزام تیم ها به مسابقات با ترکیب ناقص است.

حامد جیرودی/ بیانیه فدراسیون کشتی مبنی بر این که به خاطر مشکلات مالی و گران شدن ارز و لزوم حضور در مسابقات جهانی 2018 بوداپست و مسابقات زیر 23 ساله‌های جهان که به فاصله دو هفته برگزار می‌شود، به احتمال زیاد تیم‌های ملی به صورت ناقص به این رقابت‌ها اعزام خواهند شد، موضوعی است که حالا ناراحتی ملی‌پوشان آزاد و فرنگی در دو رده بزرگسالان و امید را فراهم آورده و آنها با نگرانی در این خصوص صحبت می‌کنند. این موضوع باعث شد تا به سراغ علیرضا رضایی سرمربی تیم امید کشتی آزاد برویم و با وی در این خصوص صحبت کنیم. رضایی در گفت‌وگویی که با «گل» داشت، به این موضوع اشاره کرد که اعزام تیم به صورت ناقص، باعث سرخوردگی کشتی‌گیران خواهد شد.

 

درباره شرایط این روزهای کشتی و تیم خودتان توضیح می‌دهید؟

بعد از بیانیه‌ای که فدراسیون درباره اعزام تیم‌های بزرگسالان و امید به صورت ناقص منتشر کرد،  من واقعا نمی‌دانم که چه بگویم. فقط معتقدم که این اتفاق نباید برای ورزش اول مملکت ما بیفتد. به هر صورت، این جوان‌ها در این میدان‌های سخت زحمت می‌کشند و ماه‌هاست که در اردو هستند و نباید حالا شرایطی به وجود بیاید که تیم‌های بزرگسالان و امید به صورت ناقص اعزام شوند.

 

فدراسیون را که در این زمینه مقصر نمی‌دانید؟

نه، فدراسیون تمان سعی و تلاش خودش را در این زمینه انجام داده و می‌دهد. فدراسیون اگر تیمش را به صورت کامل اعزام کند، از لحاظ فنی به نفعش است و واقعا الان برای من این سوال مطرح شده که ما کدام کشتی‌گیر را می‌خواهیم کنار بگذاریم؟

 

واقعا اگر الان به شما بگویند که نیمی از شاگردان‌تان را نمی‌توانید ببرید، کدام‌شان را می‌برید؟

من اصلا واقعا به لحاظ فنی و وجدانی تحت فشار هستم و مطمئنم که در بزرگسالان هم وضع به همین ترتیب است. خواهشم از وزارت ورزش و شخص سلطانی‌فر که واقعا همیشه با درایت خودشان کمک حال ورزش کشور بوده‌اند، این است که حالا هم به کمک کشتی بیایند. اگر واقعا موفقیت در المپیک 2020 مد نظر هست، واقعا باید به این بچه‌ها کمک کرد. چون نصف همین بچه‌های بزرگسالان در رده امید هستند. پس باید تمهیداتی در این زمینه اندیشیده شود. این نه‌تنها برای کشتی ما بلکه برای ورزش ما در سطح جهانی مهم است و خوشایند نیست.

 

الان بچه‌های تیم‌تان نمی‌آیند به شما بگویند ما را اعزام می‌کنید یا نه؟

صددرصد این سوال را می‌پرسند. از آنها بدتر شرایط خود من است. من واقعا مانده‌ام که جواب این بچه‌ها را چه بدهم؟! من خودم را جای این بچه‌ها می‌گذارم. چون زمانی هم‌سن این‌ها بودم و اگر چنین مساله‌ای پیش می‌آمد، با چه روحیه‌ای می‌خواستم به ورزش ادامه دهم؟

 

اما به نظر می‌رسید بعد از قهرمانی تیم‌های کشتی ایران در بازی‌های آسیایی 2018 جاکارتا، نگاه ویژه‌تری به این رشته شود؟

حتما باید نگاه ویژ‌ه‌ای شود. کشتی ورزش ملی مذهبی ماست. ورزش سرزمین مادری ماست و در آن صاحب سبک هستیم و در بین تیم‌های قدرتمند دنیا قرار داریم. ما اگر بخواهیم به صورت ناقص شرکت کنیم، باید بگویم که دنیا دیگر روی ورزش ما حساب نمی‌کند.

 

می‌دانیم که شما خیلی فوتبالی هستید اما انتظار دارید همان کمکی که به فوتبال می‌شود، حداقل مقداری هم به کشتی شود؟

خب این منطقی است. اصلا بحث رشته خاصی نیست. ما با فوتبال، والیبال، بسکتبال و رشته‌های دیگر برادریم، دوستیم و هموطنیم ولی واقعیت این است، افتخاراتی که کشتی در طول 70 سال گذشته در میادین مختلف آسیایی، جهانی و المپیک به دست آورده و انتظاراتی که از این رشته وجود دارد، به هیچ وجه با بقیه رشته‌ها قابل مقایسه نیست ولی بحث ما این نیست که چرا به آنها می‌دهید و به ما نمی‌دهید. بحث ما این است که در همه رشته‌ها سرمایه‌گذاری شود. چون همه دارند زحمت می‌کشند ولی به اندازه جایگاهی که کشتی ایران در جهان دارد، به این رشته هم توجه شود.

 

محمدرضا طالقانی رییس سابق فدراسیون کشتی گفته این وضعیت در زمان او هم به وجود آمده بود و او مجبور شد خانه‌اش را بفروشد. حالا هم نه این که رسول خادم خانه‌اش را بفروشد اما تلاشش را انجام دهد که به نظر می‌رسد این کار را می‌کند.

بله همینطور است. آقای خادم مطمئنا تلاش خود را می‌کند و شاید بیشتر از بنده و شما ذهن‌شان درگیر باشد اما بعضی چیزها از توان‌شان خارج است. این یک کمک جدی از سوی وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک می‌طلبد.

 

این اتفاق شانس قهرمانی و مدال شما را کم نمی‌کند؟

من واقعا از وقتی این خبر را شنیده‌ام شوکه هستم. یک موقع است تیم نمی‌رود، می‌گوییم نرفته اما الان من کدام‌شان را نبرم؟ این خیلی برای من به عنوان سرمربی بد است. چون دیده‌ام بچه‌ها با چه جدیت و خون دلی تمرین می‌کنند و خانواده‌های آنها هم چشم انتظار موفقیت‌شان هستند.

 

به نظر هم می‌رسد چون سن بچه‌های امید کمتر است، آنها آسیب پذیرتر هم هستند.

بزرگسالان هم همینطور هستند و آسیب پذیرند. همانطور که گفتم چهار نفر از تیم بزرگسالان عضو تیم امید هم هستند و درواقع زیر 23 سال دارند و این اتفاق به آنها لطمه می‌زند.

 

حالا امید می‌رود که وزارت ورزش کمک کند؟

مطمئنا دکتر سلطانی‌فر با درایتی که دارند، اجازه نمی‌دهند این اتفاق بیفتد و کمک می‌کنند تا موقعیت کشتی ایران در دنیا مانند گذشته باشد.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.