b_Newsقاسمی تجربه کافی و سیاست لازم برای دلجویی از بازیکنان دلخور تیم ملی را دارد

دبیر سابق بسکتبال: هیچ‌وقت ملی‌پوش‌ها گرسنه نخوابیدند

b_News بهتر بود با سیلی صورت بسکتبال سرخ نگه داشته می‌شد و جزییات به بیرون خانواده نمی‌رفت
تاریخ: 1397/07/20
زمان: 13: 54
نوع: گفتگو
علی توفیق این روزها که جنجال ماست و وعده‌های غذایی اردوی تیم ملی به پا شده، بهترین کسی است که می‌تواند درباره گذشته و حالای بسکتبال صحبت کند.

هدیه خطیبی/ علی توفیق بازیکن و مربی سابق تیم ملی بسکتبال جزو معدود افرادی است که هم در فدراسیون محمود مشحون در سمت دبیری فدراسیون فعالیت داشت و هم بعد از او در کنار رامین طباطبایی مدتی مشغول به کار بود.

این روزها که جنجال ماست و وعده‌های غذایی اردوی تیم ملی از صحبت‌های مسعود قاسمی مدیر تیم‌های ملی بسکتبال به پا شده، توفیق قطعا بهتر از هرکسی می‌تواند از اوضاع گذشته بگوید و درباره شرایط امروز حداقل تا زمانی که خودش بر سر کار بوده، صحبت کند.

او حتی با توجه به دانش بالای فنی که دارد، تحلیلی از آنچه بر تیم ملی در بازی‌های آسیایی گذشته، داشت که پشت پرده اهداف چینی‌ها را از زاویه‌ای جدید نشان می‌داد.

 

دور از بسکتبال این روزها چه می‌کنید؟

مشغول کارهای عمرانی در شرکتم هستم.

 

از اتفاقات و جنجال‌های اخیر خبر دارید؟

راستش از کل جریان با جزییات دقیق اطلاع ندارم اما بله چیزهایی شنیدم و خیلی آزرده شدم.

 

آیا در دوره ریاست مشحون ملی‌پوش‌ها گاهی گرسنه می‌خوابیدند و در خوابگاه‌های بی امکانات بودند؟

اصلا اینطور نبوده. به هر حال آنها سرمایه‌های مملکت هستند و در هر دو فدراسیون آقایان مشحون و طباطبایی هرچه در توان بوده برای این سرمایه‌ها به کار گرفته شده. هیچ وقت بازیکنان گرسنه سر به بالین نگذاشتند. ضمن اینکه همیشه متخصص تعذیه در اردوی تیم ملی حضور داشته تا منوی غذایی تیم ملی را تهیه و ارایه کند. کترینگ فدراسیون هم زیر نظر شخص رضا مشحون بود که اگر در هیچ کاری خبره نباشد، در این مورد با سابقه اینکه از قهرمانان تیم ملی بوده، متخصص بود. درباره خوابگاه هم حسب مورد چه در دوره آقای مشحون و چه آقای طباطبایی طی مکاتبه با هتل المپیک که نزدیک‌ترین هتل به سالن تمرین بچه‌ها بود، اتاق برای اعضای تیم ملی رزرو شده اما گاهی به دلیل تعداد بالای اعضای تیم اتاق خالی برای همه وجود نداشت و تیم های «ب» یا جوانان و نوجوانان در خوابگاه آزادی اسکان پیدا می‌کردند.

 

گفته شده در اردوی تیم ملی به دلیل افزایش قیمت لبنیات ماست حذف شده؟

این اتفاق به دوره حضور من در فدراسیون مربوط نمی‌شود. نمی‌گویم در حد تیم‌های اروپایی امکانات داشتیم اما آنچه در وسع‌مان بود، در هر دوره‌ای مهیا شده.

 

در همین راستا رییس فدراسیون گویا دلیل حذف ماست و دوغ را به برنامه تمرینی تیم ملی مربوط دانسته.

من خبر ندارم، ایشان چون پزشک هستند، قطعا در این باره بیشتر مطلع هستند.

 

در ژاپن هم برای بازیکنان وسیله نقلیه عمومی استفاده شده.

معمولا در پنجره‌های انتخابی یا بیشتر تورنمنت‌ها حمل و نقل به عهده میزبان است و اگر کوتاهی شده حتما از سمت آنها بوده نه فدراسیون.

 

به نظر شما صحبت از اینکه بازیکنان در خوابگاه گرسنه بودند یا بعد از شام هواپیما به آنها مک دونالد داده شده با ادبیاتی که برداشت منت گذاشتن سر ملی‌پوش‌ها از آن شده، در شأن مدیر تیم‌های ملی بسکتبال است؟

با حفظ احترام آقای قاسمی، مثالی درباره این موضوع می‌زنم. بسکتبال از راس آن یعنی رییس فدراسیون تا تماشاگران تخصصی‌اش یک خانواده هستند و هر اتفاقی در خانواده بیفتد بهتر است با سیلی صورت‌مان سرخ بماند. شاید بهتر بود وارد جزییات نشد و لزوما از برخی موارد کسی خارج از خانواده بسکتبال خبردار نمی‌شد. به هر حال از لابه‌لای صحبت‌ها ممکن است دلخوری‌هایی پیش بیاید. بازیکن تیم ملی جایگاهی دارد که باید از آن صیانت شود. اگر بنا به اشتباه کردن آنها باشد باید تذکر داد و موضوع در خود خانواده حل و فصل شود.

 

اتفاقا بازیکنان تیم ملی دلخور شدند که در مصاحبه حامد حدادی و پست‌های هماهنگ اینستاگرام مشهود بود. آنها به طعنه از فدراسیون برای جای خواب و غذا تشکر کردند و حتی منتظر حرکتی از سمت فدراسیون هستند.

اینجا هنر افراد مشخص می‌شود. با اینکه خود من اهل مماشات نیستم و می‌دانم نیت آقای قاسمی فقط خیر بوده اما شاید بهتر بود کج دار و مریز رفتار می‌شد و او به عنوان مدیر مجموعه تیم‌های ملی از بازیکنان صیانت می‌کرد.

 

به نظر شما دلجویی از بازیکنان در اینجا جواب می‌دهد؟

به هر حال سبو بشکست و آن پیمانه ریخت. اگر من بودم تا جایی که از من نظر می‌خواستند نمی‌گذاشتم کار به اینجا برسد. در جلسات خصوصی‌تر سوءتفاهم‌ها برطرف می‌شد. واقعا ورزشکارها مثل هنرمندان روحیه حساس و شکننده‌ای دارند و باید مراقب آنها بود. فکر نمی‌کنم آقای قاسمی هم در جهت تخریب صحبت کرده باشد. به هر حال او تجربه کافی و سیاست لازم برای دلجویی از بازیکنانی را که کمتر از 40 روز دیگر باید در پنجره حساس بعدی انتخابی جام جهانی به میدان بروند، دارد. واقعا پنجره بعدی مثل کوارتر سوم بازی بسکتبال حساس است و بعد از آن مسیر دشوار انتخابی جام جهانی در پیش است. به نظر من با توجه به حاشیه امنیتی که چین برای خودش ایجاد کرده، کار دشواری در پیش است.

 

حتی صحبت از زیر فشار بودن مدیر تیم‌های ملی برای استعفا هم به میان آمده.

من راستش هنوز صحبت‌های آقای قاسمی را نخواندم و مواردی را از شما شنیدم. چون از من هم زیاد انتقاد شده بود، ترجیح دادم مدتی دور باشم. نمی‌دانم دقیقا شرایط به چه شکل است.

 

درباره نتایج تیم ملی در بازی‌های آسیایی و باخت به ژاپن در انتخابی جام جهانی چه نظری دارید؟

قرار بود کمیته فنی برای بررسی نتایج تشکیل شود که نمی‌دانم چه شد و خروجی آن چه بوده. من چه زمانی که بازیکن بودم، چه مربی و چه در کار اجرایی، شاهد بودم که نهایت تلاش برای کسب بهترین نتایج صورت گرفته. حتی در بین مصاحبه‌های بعضی قهرمان‌های تیم ملی چون برداشت می‌شد که آخرین دوره حضورشان را پشت سر گذاشتند، واضح است که کسی کم‌کاری نکرده. اما به نظر من تیم ملی چین که قهرمان شد به دو دلیل بهترین تیمش را راهی مسابقات کرده بود. دلیل اول این است که آنها در جام جهانی و حتی دوره بعد بازی‌های آسیایی میزبان هستند. به همین دلیل قصد محک خوردن داشتند و با 80 درصد از بهترین نفرات‌شان آمده بودند و در دوره‌های گذشته هم نتیجه قابل توجهی نگرفته بودند و نیاز به احیای دوباره داشتند. اما مورد مهم‌تر دوم این است که چون بهترین تیم آسیا در جام جهانی مستقیم راهی المپیک 2020 می‌شود و سهمیه این رویداد بزرگ را می‌گیرد، چینی‌ها نیاز داشتند نسبت به قدرت مهم آسیا یعنی ایران برای خودشان حاشیه امنیت یا گارانتی ایجاد کنند. چراکه استرالیا از سهمیه اقیانوسیه به المپیک می‌رود و در کنار چین فقط تیم قدرتمند ایران باقی می‌ماند. آنها نیاز داشتند ببینند که برابر تیم ما چه عملکردی دارند و چه نتیجه‌ای می‌گیرند که اگر احساس ضعف کنند یک سال برای جبران آن با تبعه کردن بازیکن  و هر راه دیگری زمان داشته باشند. به همین خاطر عقیده من این است که یائومینگ در راس فدراسیون چین با تجارب مهمش از دوران طلایی بازیکنی و روزهایی که در ایالت متحده آمریکا گذرانده از این فرصت با نقشه قبلی استفاده کرد تا تمام قدرت چین یا حداقل 80 درصد از آن را برابر مهم‌ترین رقیبش به کار بگیرد و عیار تیمش را بسنجد تا در طی مسیر کسب سهمیه المپیک بی‌نقص عمل کند. به هر حال ایران همیشه تهدید کننده تیم چین بوده و حالا چینی‌ها کمی خیال‌شان راحت شده است. این بود که فرصت قهرمانی در بازی‌های آسیایی از ما سلب شد.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.