b_Newsرییس بازنشسته در مکزیک عزل می‌شود؟

از این روزهای مه گرفته‌ والیبال

تاریخ: 1397/08/23
زمان: 11: 13
نوع: یادداشت
فدراسیون احمد ضیایی این روزها ملقمه‌ای از همه‌چیز است؛

فرزاد کفیلی/ لیگ والیبال به هفته هفتم رسیده است.هفته قبل داور مسابقه شهرداری ارومیه و پیام مشهد ۴۰ دقیقه بازی را متوقف می‌کند؛ تصاویر موبایل‌ها و دوربین‌های حاضر در سالن را می‌بیند و رای می‌دهد. دوشنبه جای آن‌که از داور مسابقه پرسیده شود طبق کدام قانون این کار را کرده و بعد رای داده، با حضور رییس کمیته داوران جلسه‌ای تشکیل می‌شود و عنوان می‌شود که بله به جز ویدیو چک داور نباید هیچ تصویر دیگری را مورد بازبینی قرار دهد. ادعا می‌شود داور  را مجبور کرده‌اند این کار را بکند. اگر داور را مجبور کرده‌اند چرا کمیته انضباطی داور و عاملان این امر را محروم نمی‌کند؟

فدراسیون احمد ضیایی این روزها ملقمه‌ای از همه‌چیز است؛ برای سومین بار در ۶ ماه خزانه‌دار فدراسیون را عوض می‌کنند، وضعیت سرمربی تیم ملی والیبال مشخص نیست و دبیر فدراسیون مدام از سرمربی انتقاد می‌کند و در این بین هیچ‌کس نفهمید قرارداد کولاکوویچ که گفته می‌شد۲+۲ سال است چطور تا سال ۲۰۲۰ تمدید شد.

رییس فدراسیون والیبال در امور کمیته‌های مختلف دخالت می‌کند و شفافیت امور تقریبا همچون پنجاه سال پیش به صفر رسیده است؛ تنها چیزی که از مدیریت ضیایی بر فدراسیون والیبال می‌دانیم این‌‌که، دل‌داده و علاقه‌مند به شهرش ارومیه‌ است و هرکاری در راستای منافع قومی خود انجام می‌دهد. ضیایی بعد از آن‌که مورد هجمه سعید معروف کاپیتان تیم ملی قرار گرفت نه تنها هیچ واکنشی از سوی کمیته انضباطی صورت نگرفت که اکنون فقط روابط عمومی فدراسیون والیبال است که به مقابله با معروف برخواسته و در عصر رسانه‌های اجتماعی و دو میلیون دنبال کننده معروف در اینستاگرام، اخبار تمام لژیونرها به جز او را منتشر می‌کنند.

میرزاجانپور، غفور و معنوی‌نژاد فصل نسبتا خوبی را در تیم‌های خارجی پشت سر می گذارند و خوشبخت هستند که این روزهای والیبال ایران را نمی‌بینند؛ آن‌ها نمی‌بینند هیات والیبال تهران در شرایطی من در آوردی و مضحک مسابقات والیبال را ۲ از ۳ ست برگزار می‌کند. مسابقات تهران در برخی از رده‌های سنی این‌طور برگزار شده و کسی از فدراسیون احمد ضیایی از هیات تهران نمی‌پرسد در سال ۲۰۱۸ در کشوری که رنکینگ یازدهم بهترین تیم‌های جهان را دارد چطور و با چه هدفی این کار انجام شده است.

احمد ضیایی فارغ از احوالی که در سطرهای بالا گذشت فقط می‌تواند تا ۲۶ در پست ریاست فدراسیون والیبال بماند. او بازنشسته‌ای است که طبق قانون باید پستش را ترک کند. ضیایی چنانچه تن به سفر مکزیک دهد و برای حضور در مجمع عمومی فدراسیون جهانی به قاره امریکا سفر کند عملا در هنگام بازگشت طبق قانون هیچ سمتی در فدراسیون والیبال ندارد. مهمتر این‌که سفر مکزیک ضیایی ممکن است سرنوشتی نزدیک به منوچهر متکی وزیر امور خارجه احمدی‌نژاد برایش ایجاد کند. او دیگر نه تنها حمایت محمدرضا داورزنی معاون وزیر ورزش و عضو هیات رییسه فدراسیون جهانی را به همراه ندارد، بلکه در تمام حوزه‌ها درحال جنگ برای هیچ است.

ضیایی بدون حمایت داورزنی قطعا رییس فدراسیون والیبال نمی‌شد و حتی هیچ‌گاه گذرش به فدراسیون ولیبال نمی‌افتاد. اما چه کسی پاسخگوی اوضاع آشفته امروز والیبال است؟ داورزنی در انتخاب رییس بعدی فدراسیون والیبال هم موثر خواهد بود؟ پیش از رسیدن به دو پرسش اساسی، فراموش نکنیم که ضیایی هنوز استعفا نداده؛ به هر دری زده تا در فدراسیونی که به قول خودش حقوقی از آن‌ نمی‌گیرد، بماند و حتی ممکن است به مکزیک برود و برای ماندن باز هم به فدراسیون جهانی متوسل شود. رفتن به مکزیک و یا ماندن در تهران پرسش امروز والیبال ایران برای مدیری‌ است که اگر امروز نرود، فردا خواهد رفت و زیان‌های این حضور برای والیبال و ورزش ایران می‌ماند.