b_Newsواقع‌بین باشیم، حفظ جایگاه تیم ملی موفقیت است

الکساندر چیریچ: برای تمدید قرارداد بیشتر از پول به رویایم فکر کردم

تاریخ: 1397/09/06
زمان: 14: 22
نوع: گزارش
تمدید قرارداد الکساندر چیریچ برای چهار سال آینده آن هم بدون هیچ تغییر و افزایش رقم قراردادی، بهترین بهانه بود تا اهالی رسانه مقابل سرمربی تیم ملی واترپلو که سه ماه پیش تاریخ‌ساز شد، بنشینند.

نگار رشیدی/ تمدید قرارداد الکساندر چیریچ برای چهار سال آینده آن هم بدون هیچ تغییر و افزایش رقم قراردادی، بهترین بهانه بود تا اهالی رسانه مقابل سرمربی تیم ملی واترپلو که سه ماه پیش تاریخ‌ساز شد، بنشینند. چیریچ که چند روزی می‌شود شاگردانش را به اردو فراخوانده، در روزی که قراردادش را تمدید کرد، پاسخگوی رسانه‌ها بود. او به خوبی از شرایط اقتصادی کشور آگاه است اما با این حال تلاش می‌کند واترپلو را به سهمیه المپیک برساند.

 

هیچ چیز مثل قبل نیست

چیریچ در کنفرانس مطبوعاتی خود در پاسخ به سوال «گل» درباره انگیزه واترپلوئیست‌ها برای رقم زدن افتخاری دیگر و المپیکی شدن صحبت کرد. انگیزه‌هایی که با یکسری فاکتور که البته مشکلات سر راه‌شان هستند، گره خورده است:«حضور در المپیک آرزوی هر ورزشکاری است. اما ایران موقعیتی دارد که بسیار پیچیده است و باید مجموعه‌ای از فاکتورها را برایش در نظر گرفت. فاکتور اول موقعیت اقتصادی است. در این موقعیت هیچ‌چیز مثل قبل نیست و همه مشکل دارند با این حال همه بهترین تلاش‌شان را می‌کنند تا از تیم حمایت کنند. فاکتور بعدی بازیکنانی هستند که می‌توانیم روی‌شان حساب کنیم. به این معنی که مسیر زندگی ایجاب می‌کند بعضی از آنها جدا شوند و راه‌شان را در تحصیل یا شغل دیگری ادامه دهند. این موضوعی است که همیشه درباره آن حرف می‌زنیم. در واترپلو مثل فوتبال درآمد ندارند و نمی‌شود روی این شغل مثل شغل حساب کرد. به همین خاطر برخی‌ها تصمیم می‌گیرند به دانشگاه بروند و شانس داشتن شغل پردرآمدی پیدا کنند تا یک زندگی نرمال داشته باشند. بنابراین باید ببینیم چه بازیکنانی می‌مانند و کسانی که می‌مانند آیا ظرفیت لازم را دارند. علی پیروزخواه و امید لطف‌پور خداحافظی کرده‌اند. نسبت به چیزهایی که شنیدیم امید دهداری قصد مهاجرت به استرالیا را دارد و امیرحسین کیهانی هم می‌خواهد برای ادامه تحصیل به کانادا برود. تا همین‌جا از 13 بازیکن بازی‌های آسیایی چهار نفرشان مشخصا رفته‌اند و دو نفر هم در آینده نزدیک جدا می‌شوند. در اینجا سوال مهم این است که آیا برای اینها جایگزین داریم؟ پاسخ مثبت است اما باید دید این جایگزین‌ها در سطح و کیفیت لازم قرار دارند. فاکتور سوم هم این است که باید دید رقیبان تیم ملی ایران در چه موقعیتی هستند. به عنوان مثال تمام تیم ملی چین در لیگ اسپانیا بازی می‌کنند که هزینه زیادی را می‌طلبد. یا قزاقستان که مربی صربستانی دارد و می‌خواهند برای سه بازیکن صرب در سطح اول پاسپورت بگیرند و برای انتخابی از آنها استفاده کنند. یا برخی از قزاق‌ها در لیگ روسیه بازی می‌کنند. درباره ژاپن هم چیزی نگویم که خودشان میزبان هستند و از سال‌ها پیش دارند هزینه می‌کنند. اگر این فاکتورها را در نظر بگیرید، متوجه می‌شوید چه کار سختی داریم.»

 

پول انگیزه اولم نیست

وی در مورد تمدید قراردادش که بدون هیچ افزایش رقم و تغییری بوده، عنوان داشت:«قراردادم را امروز (دیروز) تنظیم کردم چراکه می‌خواهم کاری که شروع کرده‌ام را خودم ادامه دهم. من شرایط را درک کرده‌ام و بدون اینکه تغییری در قراردادم ایجاد کنم آن را امضا کردم. من به دنبال این هستم که کاری را که شروع کرده‌ام بر اساس همان خط جلو بروم. بازیکنان جدید را بسازم و به واترپلوی ایران معرفی کنم.من به خوبی فضا را درک می‌کنم. شرایط اقتصادی شبیه گذشته نیست به همین دلیل تغییری در قراردادم ایجاد نکردم.به عنوان یک انسان شرایط اقتصادی را دیدم و قرارداد بستم. پول انگیزه اول من نیست به همین دلیل قرارداد بستم که به رویایم برسم. من رویای طلای المپیک را در سر دارم. به عنوان بازیکن نتوانستم این رویا را به دست بیاورم اما می‌خواهم به عنوان مربی این رویا تحقق پیدا کند. برای رسیدن به این رویا باید غیرممکن‌ها را پشت سر گذاشت و از سختی‌ها عبور کرد. اگرچه بر اساس واقعیت‌ها حفظ همین جایگاهی که در حال حاضر داریم نیز بسیار سخت است اما در کنار واقعیت‌ها می‌خواهم رویایم را هم دنبال کنم. اگر واقع‌بین باشیم، حفط جایگاه فعلی و برنگشتن به عقب در این شرایط و رقبایی که داریم موفقیت به حساب می‌آید. برای جلو رفتن باید دید چه در دست داریم اما همیشه به کسب بهترین نتیجه فکر می‌کنیم.»

 

نارضایتی از لیگ

چیریچ آنقدر از اوضاع لیگ ناراضی است که وقتی از او درباره سطح کیفی رقابت‌های باشگاهی سوال پرسیده شد، پاسخ را به وحید رضایی واگذار کرد:«چیریچ خیلی از لیگ راضی نیست. در واترپلو ورزشکار در تیم ملی پرورش پیدا می‌کند و بعد باشگاه‌ها از آنها استفاده می‌کنند. از طرفی آن روند کیفی که انتظار می‌رود، در باشگاه‌ها دنبال نمی‌شود. ما در تیم ملی از بازیکنان یک نظم و دیسیپلینی می‌خواهیم و وقتی بچه‌ها به باشگاه‌ها می‌روند رفتارشان تغییر می‌کنند و به نقطه اول برمی‌گردند. این موضوع روی رفتار فنی‌شان هم تاثیر مستقیم دارد. روند تمرینی و تربیتی بسیار مهم است که متاسفانه باشگاه‌ها آن را دنبال نمی‌کنند. موضوع مهم دیگر تناوب تمرین است. الان هیچ باشگاهی نیست که تمرین داشته باشد. واترپلو مثل فوتبال و والیبال در چشم مردم نیست و به همین خاطر اسپانسر سراغش نمی‌آید. در نتیجه ورزشکار تامین نیست و مجبور است کار کند و درس بخواند. در جریان ورزش حرفه‌ای وقتی از ورزشکار بپرسی شغلت چیست، می‌گوید ورزش می‌کنم چون تامین مالی می‌شود اما در ایران ورزشکار باید یک هفته کار کند و آخر هفته‌ها به تمرین و آماده‌سازی برای لیگ بپردازد.»