b_News باز هم در نجات غریق مسابقه می‌دهم

رضا قاسمی: توفان نبود، نقره‌ام را طلا می‌کردم/

تاریخ: 1397/09/13
زمان: 14: 04
نوع: گفتگو
تیم ملی نجات غریق در مسابقات جهانی استرالیا با حضور رضا قاسمی در بخش ساحلی به مدال‌ها و نتایج خوبی دست پیدا کرد.

نگار رشیدی/ تیم ملی نجات غریق در مسابقات جهانی استرالیا به مدال‌ها و نتایج خوبی دست پیدا کرد. این رقابت‌ها در حالی برگزار شد که یک اتفاق به نقطه عطف مسابقات برای کشورمان تبدیل شد و آن مسابقه دادن ایلخان نوری رییس فدراسیون نجات غریق بود که موفق شد دو مدال هم برای کشورمان به ارمغان بیاورد.

در کنار این اما، رضا قاسمی دوومیدانی‌کار ایران تنها نماینده تیم نجات غریق در بخش ساحلی بود که او هم توانست دو طلا و یک نقره به نام خودش بزند. قاسمی پیش از این نیز تجربه حضور در رقابت‌های جهانی نجات غریق را داشت. او در اولین دوره این مسابقات هم به دو مدال طلا رسیده بود.

قاسمی در حالی به استرالیا رفت که اوضاع در دوومیدانی چندان خوشایند پیش نمی‌رود. در حال حاضر تکلیف بسیاری از ستاره‌های دوومیدانی روشن نیست و قاسمی هم با رفتن به استرالیا حداقل سه مدال به کارنامه‌اش اضافه کرد تا روزهای بی‌خبری دوومیدانی را با مدال و مسابقه پر کند. او در گفتگویی که با «گل» داشت فقط درباره مسابقه‌اش در سرزمین کانگوروها حرف زد.

 

سومین تجربه حضور در مسابقات جهانی نجات غریق چطور بود؟

بله من سومین دوره‌ای بود که در این رقابت‌ها شرکت می‌کردم و خدا را شکر توانستم دو مدال طلا و یک نقره کسب کنم. سطح مسابقات هم بسیار بالا بود. 44 تیم از مطرح‌ترین کشورها در مسابقات شرکت کرده بودند. کشورهایی مثل آمریکا، کانادا، نیوزیلند و کشورهای اروپایی که همه صاحبنام هستند و تیم‌های خوبی دارند. رقابت‌ها در سه بخش دریایی، استخری و ساحلی برگزار می‌شد که ما فقط در دریایی نماینده نداشتیم و در دو بخش دیگر توانستیم نتایج خوبی به دست بیاوریم.

 

در این نتایج ایلخان نوری رییس فدراسیون هم سهم داشت و دو مدال گرفت.

بله تیم در بخش امدادی یک نفر کم داشت و به همین خاطر آقای نوری هم مسابقه داد و یک طلا و یک نقره گرفت. شبکه‌های استرالیا وقتی دیدند او رییس فدراسیون هم هست و مدال گرفته برای مصاحبه آمدند. وقتی ما مدال می‌گرفتیم آنجا باورشان نمی‌شد که ایران تیم نجات غریق هم دارد. به همین خاطر وقتی ما به مسابقات می‌رویم و اسم ایران پخش می‌شود اتفاق بسیار خوبی است.نجا وقتی

 

نجات غریق پیش از این چندان مورد توجه نبود اما این بار قضیه کمی متفاوت شد.

به خاطر این است که ایلخان نوری خودش ورزشکار بوده که همین موضوع اتفاق بسیار خوبی است. او می‌داند باید چه کار کند و همین که در این شرایط سخت تیم را به این مسابقات اعزام کردند نشان از مدیریت خوب دارد.

 

یکی از مدال‌های شما هم که در شرایط سخت جوی به دست آمد.

بله من در 20 متر پرچم مدال طلا گرفتم و مدال نقره‌ام در 90 متر سرعت بود که در هوای توفانی به دست آمد. هوای توفانی باعث شد عملکردم ضعیف شود و نتوانم طلا بگیرم.

 

دوومیدانی در کسب این مدال‌ها چقدر نقش داشت؟

قظعا تاثیر زیادی دارد. من از سال 2010 حضور در نجات غریق را شروع کردم و تجربه خیلی خوبی هم به دست آوردم. چهار دوره هم در قهرمانی کشور هم شرکت کردم و هر بار یا قهرمان می‌شدم یا نایب‌قهرمان. درباره سختی کار در نجات غریق جالب است بگویم چند شناگر که عضو تیم ملی هم بودند نتوانستند در نجات غریق کار کنند. ولی من این تیم را دوست دارم و حتی در لیگ هم به عنوان داور انتخاب شدم.

 

پس فعلا همکاری شما با نجات غریق ادامه دارد.

بله مسابقات قهرمانی کشور هست و قهرمانی جهان هم دو سال دیگر برگزار می‌شود. دوره بعدی این رقابت‌ها در ایتالیاست و من می‌خواهم بدنم را آماده نگه دارم تا بار دیگر مدال‌آور باشم. نجات غریق رشته بسیار جالبی است. در استخری کار با وسیله دارد و بخش دریایی هم واقعا سخت است. جت اسکی‌ دارد و تخته موج سواری اما همه اینها این رشته را جذاب می‌کند. یا مثلا در همین بخش ساحلی که من تنها نماینده ایران بودم، دویدن در مسابه بسیار سخت است و تمرینات متفاوتی را می‌خواهد.

 

با این اوصاف فکر می‌کنید روزی نجات غریق هم مثل سایر رشته‌ها در بین مردم شناخته شود و مردم دنبالش کنند؟

بله من امید دارم روزی این اتفاق بیفتد. چون مسابقاتش خیلی قشنگ است. اگر کمی در نجات غریق سرمایه‌گذاری شود حتما این اتفاق می‌افتد. چون نجات غریق المپیکی نیست، کمی ناشناخته است. از طرفی بیشتر کار در این رشته به بحث امداد و نجات و غواصی و نجات غریقی برمی‌گردد که در ناشناخته بودنش تاثیر دارد.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.