b_Newsدر 16 سال ملی‌پوشی، یک روز هم بیمه برایم رد نشده

حسین ساوه‌شمشکی: با زبان بی‌زبانی می‌گویند نیا!

تاریخ: 1397/09/16
زمان: 14: 39
نوع: گفتگو
با آغاز فصل سرما نوبتی هم باشد نوبت اسکی‌بازان است تا اخبار حول محورشان بچرخد.

نگار رشیدی/ با آغاز فصل سرما نوبتی هم باشد نوبت اسکی‌بازان است تا اخبار حول محورشان بچرخد. اسکی‌ای که امسال هیچ میزبانی ندارد تا پیست‌های کشور مسابقه‌ای با حضور خارجی‌ها نداشته باشند. همچنین به نظر می‌رسد زمستان امسال چندان روزهای خوشی برای حسین ساوه‌شمشکی به ارمغان نخواهد آورد. ساوه‌شمشکی این روزها با مصدومیت دست و پنجه نرم می‌کند. مصدومیتی که با تغییر شیوه انتخاب ترکیب تیم ملی همراه شده است.

شیوه‌ای که در آن حضور در انتخابی و اردوها حرف اول را می‌زند و امتیاز جهانی شاید کم‌ترین نقش را ایفا خواهد کرد. همین موضوع گلایه کاپیتان آلپاین را به دنبال داشت که آنها را با «گل» درمیان گذاشت.

 

مصدومیت از کجا سراغ‌تان آمد؟

از آنجایی که اسکی در تابستان تعطیل می‌شود، مجبور می‌شویم به ورزش‌های دیگر رو بیاوریم که همیشه گرفتارمان می‌کند. متاسفانه من هم مچ پایم پیچ خورد و تقریبا یک ماه و نیم در آتل بود. تکه‌ای از غضروف پایم جدا شده بود که دلیل درد و ورم بود. فعلا باید جلسات فیزیوتراپی را بگذرانم و پس از آن حداقل تا یک ماه آینده نباید به جز اسکی کم‌فشار ورزش دیگری انجام بدهم. این احتمال هم هست که در پایان فصل نیاز به عمل جراحی کوچک داشته باشم. در این دوره که مصدوم شدم یک نفر هم از فدراسیون پیگیر حالم نشد و تنها دغدغه‌ فدراسیون این بود که می‌گفتند چرا در اردو نیستی و اگر مصدومی باید نامه بیاوری. اصلا کاری نداشتند که نیاز به حمایت و پیگیری مالی و غیر مالی فدراسیون هست یا نه.

 

بنابراین تکلیف مسابقا‌ت‌تان چه می‌شود؟

راستش تا من مصدوم می‌شوم قوانین فدراسیون هم عوض می‌شود. الان می‌خواهند انتخابی برگزار کنند و دیگر امتیاز جهانی هیچ تاثیری ندارد. این در حالی است که چنانچه ورزشکاران نتوانند در مسابقات انتخابی رکوردشان در بین 25 نفر برتر قرار گیرند، برای شرکت در مسابقه اصلی قهرمانی جهان تنها فاکتوری که از سوی فدراسیون جهانی مد نظر قرار می‌گیرد امتیاز جهانی اسکی‌باز است که دارنده بهترین امتیاز جهانی از هر کشور می‌تواند در مسابقه اصلی شرکت کند. این در حالی است که اردیبهشت وقتی ما را به اردو دعوت کردند، می‌خواستیم بدانیم قرار است برنامه‌ها به چه شکل باشد. آیا اردوی بلندمدت داریم و قرار است با برنامه‌ریزی دقیق به هدفی مشخص برسیم، فاکتورهای اعزام به مسابقات چیست، برنامه یکساله‌مان چیست، چقدر باید برای تیم ملی زمان بگذاریم و... چون ما از اسکی که عایدی مالی نداریم، بنابراین باید برنامه را می‌دانستیم که چطور پیش برویم تا در زندگی عادی‌مان خللی ایجاد نشود. به همین خاطر در نامه‌ای به فدراسیون خواستار این موارد شدیم و از طرفی می‌خواستیم مطالبات‌مان را جدی‌تر پیگیری کنیم. من 16 سال است ملی‌پوش هستم اما یک روز هم برایم بیمه رد نشده است. یا مثلا وقتی یکی از اسکی‌بازان در پیست فوت شد، خواستار پزشک شدیم که همراه بچه‌ها باشد تا در موارد لزوم به بچه‌ها کمک کند. با تمام اینها در جلسه‌ای که داشتیم شفاها موافقت شد اما هیچ‌کدام مکتوب نشد. بعد از آن هم هیچ‌کدام از برنامه‌ها نه‌تنها به موقع اجرا نشد بلکه تغییراتی هم داشت. مثل تغییر سرمربی که باقر کلهر جایگزین علیداد ساوه‌شمشکی شد و حالا هم تغییر شیوه انتخاب تیم. با تغییر سرمربی آلپاین برنامه‌های اردویی و تمرینی هم تغییر کرد چون تفکر مربیان متفاوت است. باقر کلهر هم‌تیمی و از قهرمانان خوب اسکی است که سابقه حضور در المپیک را دارد. علیداد ساوه‌شمشکی هم همین سوابق را داشت اما اگر بودجه لازم را در اختیار مربی قرار ندهیم بهترین مربی جهان را هم بیاوریم فایده‌ای ندارد و اگر به برنامه‌های او احترام نگذاریم کاری از پیش نخواهیم‌ برد.

 

با آمدن کلهر مطالبات‌تان را پیگیری نکردید؟

چرا از ایشان خواستیم پیگیر کار ما باشد. درنهایت کلهر بعد از پیگیری گفت زمانی که فدراسیون شما را دعوت کرد، به عنوان تیم منتخب دعوت شده‌اید!  

 

چطور می‌شود امتیاز جهانی را در نظر نگرفت؟

خودم هم متوجه نشدم. امتیاز جهانی خودش اعتباری برای اسکی‌بازان است اما گفتند اصلا مهم نیست و حضور در اردوها و انتخابی اولویت ماست. با این حساب عملا بگویند شما نمی‌توانید باشید که بهتر است. در مورد دیگر، من که نمی‌توانم در انتخابی باشم تکلیفم چیست؟ مربی گفت برنامه‌های اردویی من را به کمیته فنی انتقال می‌دهد چون آنها تصمیم‌گیرنده هستند. اما این مصوبه کمیته فنی یعنی شمردن روزهای حضور اسکی‌باز در اردو که با ماشین حساب هم می‌شود انجامش داد. البته این بار اول نیست که این اتفاق برای من می‌افتد. در سال 2013 آپاندیسم را عمل کردم و درست 24 روز بعد انتخابی گذاشتند و گفتند تنها شرط رسیدن به تیم ملی همین انتخابی است و بس. درنهایت من هم شرکت کردم و جزو دو نفر اول شدم. آن موقع دلیل این کار مشخص بود الان هم مشخص است. وقتی ناگهان این تصمیم گرفته می‌شود، خیلی راحت بگویند نمی‌خواهیم در تیم ملی باشی.

 

پس یعنی ما قرار نیست شما را در لباس تیم ملی ببینیم؟

اینطور که شرایط نشان می‌دهد، با زبان بی‌زبانی می‌گویند نیا. نمی‌دانم، شاید این تصمیمات بررسی شده باشد. شاید تبصره‌ها تغییر کند. شاید هم استثناهایی برای مصدومان دارند و ما خبر نداریم. شاید هم درباره برنامه‌ها، تامین لوازم و حقوق و بیمه صحبت‌هایی شده باشد. اما هنوز چیزی به صورت مکتوب به ما اعلام نشده است. سال گذشته هم شفاهی گفتند هرکس روی سکوی قهرمانی آسیا رفت یک اسکی به او می‌دهیم. من روی سکو رفتم اما هیچ اسکی ندیدم. یا قبلش می‌گفتند حقوق به کسانی تعلق می‌گیرد که در اردوی کسب سهمیه المپیک یا مسابقات ژاپن حضور دارند، اما دریغ از یک هزار تومان حقوق. در هر حال شاید برای اینها برنامه‌هایی داشته باشند.

 

امسال ایران هم که هیچ میزبانی ندارد.

بله میزبانی نداریم اما مهم‌تر از آن قهرمانی جهان است. از سوی فدراسیون جهانی اعتباری به فدراسیون ایران تعلق می‌گیرد اما برای اینکه در قهرمانی جهانی یک نتیجه درخور و آبرومند بگیریم و به مجوز حضور در مسابقات اصلی برسیم، باید یک برنامه دقیق داشته باشیم. این روند به نظرم ما را به آن مرحله نمی‌رساند. ما می‌توانستیم از این اعتبار خیلی بهتر استفاده کنیم اما هنوز هیچ خبری از برنامه بلندمدت نیست. من خودم به رییس فدراسیون گفتم اگر برای بازی‌های آسیایی 2021 و المپیک 2020 برنامه بلندمدت دارید امثال من بمانیم تا و خوب تمرین و به رفتن روی سکو فکر کنیم اما در غیر این صورت حضورمان چیزی جز اتلاف بیت‌المال نیست. از طرفی آنقدر در کمیته‌ها استعفا و تغییر داشتیم که پیگیری مطالبات دشوار شده است.

 

در این اوضاع اقتصادی با مشکل تجهیزات چه می‌کنید؟

این دغدغه تمام ماست. الان اسکی‌بازان نمی‌دانند لوازم تخصصی‌شان را از کجا تامین کنند. افزایش نرخ ارز از یک سو و ممنوع اعلام شدن کالاهای اسکی از سوی دیگر مشکلات زیادی را ایجاد کرده است. الان رسما لوازم اسکی به کشور وارد نمی‌شود.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.