b_Newsاگر رجبی ایرانی بود، الان برای دوومیدانی مربیگری می‌کرد/ رسانه‌های مهم باید قضاوتم کنند نه کمپین اینستاگرامی/ 7 سال اردوی من در آلمان با بورسیه بود

تیمور غیاثی: خداحافظی حدادی شایعه است و ما قصوری نکردیم که خودمان را نبخشیم

b_News گل از وسط زمین قلیج‌خانی را هنوز به یاد دارم/ فوتبال آن موقع‌ها پاک بود/ پاداش‌های الان تیم کی‌روش ظالمانه است
تاریخ: 1397/11/01
زمان: 12: 24
نوع: گفتگو
تیمور غیاثی سخنگوی فدراسیون دوومیدانی، همیشه رک، صریح و بی‌پروا صحبت می‌کند. همین هم باعث می‌شود انتقادهای زیادی به او بشود.

نگار رشیدی/ تیمور غیاثی سخنگوی فدراسیون دوومیدانی، همیشه رک، صریح و بی‌پروا صحبت می‌کند. همین هم باعث می‌شود انتقادهای زیادی به او بشود. به عنوان مثال حرف‌های اخیر او درباره قهرمانان و پا به سن گذاشتن سپیده توکلی کمپینی در فضای مجازی راه انداخت. غیاثی که از پیشکسوتان ورزش ایران است، هر سه قهرمانی تیم ملی فوتبال در جام ملت‌ها را به یاد دارد و همین موضوع بهانه‌ای شد تا با او درباره فوتبال و البته اتفاقات اخیر دوومیدانی، همکلام شویم.

 

فوتبال پاک قدیم

غیاثی ابتدا به بهانه جام ملت‌ها درباره حال و هوای فوتبال در سال‌های گذشته صحبت کرد:«از نظر ما قدیمی‌ها فوتبال آن زمان خیلی پاک بود. ما فوتبالیست‌های بزرگی داشتیم مثل مرحوم ناصر حجازی، علی پروین، کازرانی، محمد طالبی و ... اینها واقعا از نظر اخلاق و قناعت سرآمد بودند و عشق‌شان به پیراهن و تیم‌شان بود. گلی که قلیچ‌خانی از وسط زمین به استرالیا زد را از نزدیک دیدم. آن زمان بزرگانی مثل حشمت مهاجرانی مربی بودند. من در المپیک مونیخ و مونترال با آنها بودم. در بازی‌های آسیایی تهران هم فوتبال‌مان قهرمان شد. آن سالی که جام ملت‌ها در امجدیه بود خود من هم بودم. ایران تیم رژیم اشغالگر را زد و بچه‌ها واقعا گل کاشتند و مثل توپ صدا کرد. جدا از مردم حتی ما که فوتبالی نبودیم، حسابی لذت بردیم. آن موقع بیشتر اردوها مشترک بود. یعنی فوتبال، دوومیدانی، وزنه‌برداری و کشتی یک جا تمرین می‌کردیم و تعصب داشتیم.»

 

همه به فوتبال چسبیدند

او در پاسخ به این سوال که آیا آن زمان مثل الان بین فوتبال و رشته‌های دیگر تبعیض بود یا نه، عنوان داشت:«تجربه من می‌گوید ورزش‌های ما نباید خودشان را با فوتبال مقایسه کنند. فوتبال یک ورزش سیاسی–اقتصادی است. اما از طرفی حق با قهرمانان خارج از فوتبال هم هست. دولتمردان ورزش باید آیین‌نامه‌ای را در نظر بگیرند که زندگی این قهرمانان هم زمین نماند. در فوتبال، ورزشکار حداقل در هر فصل یک میلیارد قرارداد دارد اما اگر احسان حدادی نقره بگیرد 50 سکه به او می‌دهند. ما کلی قهرمان آسیا، جهان و المپیک داریم که باید به آنها هم برسند تا آنها هم دلخوش باشند نه اینکه فقط ببینند همه به فوتبال چسبیده‌اند.»

 

پاداش‌های ظالمانه فوتبال

غیاثی درباره پاداش‌های صعود به یک هشتم نهایی جام ملت های آسیا به شاگردان کی روش با محمد بنا هم‌نظر بود:«واقعا ظالمانه است. به خصوص که فوتبالیست‌ها درآمد هم دارند. پاداش هم نوش جان‌شان اما قهرمان‌های دیگر هم ایرانی هستند. بچه‌های کشتی، وزنه‌برداری، دوومیدانی، تکواندو، کاراته و ... پرچم ایران را در کشورهای دیگر بالا نگه داشته‌اند.»

 

در آلمان بورسیه بودم

احسان حدادی در انتقاد به شرایطش گفته بود غیاثی خودش هفت سال اردوی آلمان داشته و غیاثی هم آن را تایید می‌کند:«بله من هفت سال در آلمان اردو داشتم که بورسیه هم بودم و در دانشگاه گوتنبرگ تحصیل کردم.»

سخنگوی فدراسیون در واکنش به اینکه «پس چرا با تاکیدتان روی نگاه ویژه به دوومیدانی، پس از گذشت چند ماه از بازی‌های آسیایی هنوز تکلیف احسان حدادی مشخص نشده؟»، پاسخ داد:«اینطور هم که شما می‌گویید نیست. فدراسیون برنامه‌هایی دارد. فدراسیون در سال بودجه‌ای حدود 5/3 تا چهار میلیارد دارد و با احتساب اسپانسر 6،7 میلیارد می‌شود و باید با‌ آن 48 ماده را ساپورت کند. قطر با 600 هزار نفر جمعیت که استعدادی هم ندارند در چند سال گذشته بودجه 50 میلیون دلاری برای دوومیدانی‌اش داشت. این رقم را به ریال تبدیل کنید. حتی وقتی دلار گران نشده بود هم مبلغ قابل توجهی بود. ما 85 میلیون جمعیت و کلی استعداد داریم و فدراسیون به تنهایی نمی‌تواند از پس آن بربیاید.»

 

تقصیر شرایط است

غیاثی درخصوص اینکه در این مدت فقط از هزینه 100 میلیونی برای حدادی حرف زده شده و او در عمل دارد به تنهایی کار می‌کند، بیان کرد:«متاسفانه این به خاطر شرایط بد کشور است. به قدری از نظر پولی و بودجه‌ای مشکل داریم که کار بسیار سخت شده است. ما می‌توانیم خودمان را بچلانیم و 100 تومان را بدهیم اما سیستم هم باید کمک کند. باید به کمک کمیته المپیک و وزارت ورزش سرویس خوب بدهیم. حدادی ورزشکار بسیار تاپ و برای ما خیلی ارزشمند است. باید خیلی حواس‌مان به او باشد اما دست‌مان کوتاه است. ما تا قبل از جاکارتا به او سرویس خوبی دادیم ولی الان بحث تحریم و بالا رفتن قیمت دلار مطرح است. ما بخواهیم یک بلیت بیزنس برای حدادی بگیریم باید 50،60 میلیون هزینه کنیم.»

 

وجدان‌مان راحت است

او درباره اینکه شایعه خداحافظی حدادی شنیده می‌شود و اگر او خداحافظی کند آیا فدراسیون خودش را می‌بخشد، تصریح کرد:«این موضوع شایعه‌ای بیش نیست و این شایعه را راه انداخته‌اند تا سازمان ورزش زودتر به ایشان برسد. حدادی افتخارات زیادی کسب کرده اما هر ورزشکاری باید یک روزی خداحافظی کند. مثلا من می‌توانستم طلای بازی‌های آسیایی را بگیرم اما انقلاب شد و من در 30 سالگی ورزش را کنار گذاشتم. من هم کاره‌ای نیستم که بخواهم خودم را ببخشم. فدراسیون وظایفش نسبت به حدادی را انجام داده و الان هم دنبال کارهایش هستیم تا باز هم افتخار بیاورد ولی امکانات‌مان همین است. چطور باید ذهن مردم را روشن کنم؟ بیشتر قهرمانان جهان اسپانسرهای بزرگی دارند ولی شرایط ممکلت ما ویژه است. وقتی چشمه خشک شده است، از کجا پول بیاوریم؟ هم من هم فدراسیون وجدان‌مان راحت است و هیچ قصوری درباره حدادی نداشتیم.»

 

سپیده توکلی ول کن نیست!

غیاثی برخلاف منتقدان معتقد است فدراسیون در بحث اسپانسرینگ موفق بوده است:«آپ اسپانسر ماست اما به چه دلیل باید به ما پول بدهد؟ در کشتی و والیبال بانک‌ها سراغ‌شان می‌روند. اسپانسر می‌خواهد تبلغش کنیم. تلویزیون به ما برنامه نمی‌دهد و کمکی نمی‌کند. وجدانا تا جایی که توانسته به نهادها رفته تا پول بگیرد. اما وضعیت خراب است. از نظر دولت هم ورزش در اولویت دهم است. با سه،چهار میلیارد چطور می‌شود دوومیدانی را جلو برد؟ ما استعدادهای خوبی در کشور کشف کردیم که تا یکی،دو سال دیگر چهره می‌شوند. اما الان افرادی قدیمی مثل سپیده توکلی آخرای کارشان است ولی ول‌کن نیستند.»

 

اینستاگرام را قبول ندارم

قهرمان سال‌های دور دوومیدانی درخصوص اینکه کمپینی علیه او و در حمایت از توکلی راه افتاده، گفت:«اشکالی ندارد. همه که نباید طرفدار من باشند. سابقه و مسوولیت من مشخص است. اگر من حرفی هم می‌زنم از خودم نمی‌زنم. اینها تمام افکار رییس و سازمان تیم‌های ملی است و من به عنوان سخنگو بیان‌شان می‌کنم و مورد هجمه قرار می‌گیرم. آدم باید منصف باشد. من ورزشکارسالاری را دوست ندارم و خیلی‌ها با من همگام هستند. ورزشکارهای دیگر هم حق و حقوق دارند. از طرفی من اینستاگرام را قبول ندارم چون عده‌ای که تخصص ندارند در آن فعالیت می‌کنند. رسانه‌های مهم باید من را قضاوت کنند. چرا توکلی باید برای من کمپین درست کند؟ مگر من از جیبم برای‌شان هزینه می‌کنم؟ شبانه‌روز کار می‌کنیم و به زور پول بنزینم گیرم می‌آید. من زندگی و سلامتی‌ام را در ورزش گذاشتم. ما نوکر و نماینده مردم هستیم، نوکر اینها که نیستیم.»

 

با دارو عضله بالا می‌آورند!

واکنش غیاثی به پست لیلا رجبی مبنی بر اینکه پوست‌اندازی باید از مسوولان آغاز شود را بخوانید:«ایشان که دنبال کارش رفته و با همسرش ماهی 30،40 میلیون درآمد دارد و با دارو عضله‌ها را بالا می‌آورند. من ایشان را ایرانی نمی‌دانم، اگر ایرانی بود الان داشت در دوومیدانی مربیگری می‌کرد. باید برای مملکت فداکاری کرد. از طرفی ایشان الان 35،36 سال دارد. درست هم می‌گوید ما هم باید برویم و افراد دیگر به جای‌مان بیایند. البته او با ما خرده‌حساب دارد. ایشان قبل از جاکارتا بدون تمرین گفت به بازی‌ها اعزامش کنیم اما اگر می‌رفت دهم هم نمی‌شد. بانوان در آسیا به خصوص پرتاب وزنه رکوردهای خوبی دارند. یا خانم توکلی که هفتم شد را تشویقی و بدون ورودی بردیم. منظور من هم از پوست‌اندازی این بود که کسانی که کهنه شده‌اند و نمی‌توانند در حدی که باید کار کنند، در مربیگری به کشورشان کمک کنند. ما تا الان همه جور پشتیبانی از آنها داشتیم و حالا نوبت جوان‌ترهاست که حمایت شوند.»

او درخصوص اینکه رجبی خداحافظی تلخی از دوومیدانی داشت و می‌شود به او حق داد که قید مربیگری را زده، عنوان داشت:«او و همسرش برنامه داشتند. همسرش عضله‌سازی کرده و دارد نان عضلاتش را می‌خورد. نوش جان‌شان هم باشد. آنها دیگر راه‌شان جدا شده و خودشان می‌دانند.»