b_Newsبعید می‌دانم وزارت ورزش در انتخابات وزنه‌برداری دخالت کند/ تنها توقع علی‌حسینی توجه بیشتر است

سجاد انوشیروانی: اگر دنبال منافع شخصی بودم، کوتاه می آمدم و سرمربی می‌ماندم

تاریخ: 1397/12/11
زمان: 10: 51
نوع: گفتگو
سجاد انوشیروانی که توسط مرادی به عنوان سرمربی وزنه‌برداری انتخاب شد وبرای مجمع این فدراسیون ثبت‌نام کرد تا رقابتش با رییس فعلی فدراسیون، جالب باشد.

نگار رشیدی/ ثبت‌نام سجاد انوشیروانی سرمربی سابق تیم ملی وزنه‌برداری برای حضور در مجمع انتخاباتی این فدراسیون، در کنار نام‌هایی چون حسین رضازاده و کوروش باقری پیش‌بینی مجمع داغی را رقم زده است. انوشیروانی پیش از المپیک ریو توسط مرادی به عنوان سرمربی انتخاب شد ولی پس از چند ماه جای خود را به محسن بیرانوند داد تا حالا رقابتش با رییس فعلی فدراسیون، جالب باشد.

انوشیروانی در گفتگو با «گل» اعلام کرد برخلاف آن‌چه به گوش می‌رسد، وزارت ورزش در انتخابات وزنه‌برداری دخالتی نخواهد داشت.

 

چه شد تصمیم به ثبت‌نام برای انتخابات گرفتید؟

با توجه به شرایط و دینی که به وزنه‌برداری دارم، با کسب اجازه از بزرگان و قهرمانان نامزد شدم. البته من در کنار دوست عزیزم حسین مقامی این کار را انجام دادیم و خط مشی و راه‌مان یکی است. ان‌شاءا... ببینیم در روز مجمع چه اتفاقاتی خواهد افتاد.

 

ثبت‌نام شما به عنوان سرمربی که در دوران مرادی کار می‌کردید، یکی از اتفاقات جالب بود.

امروز این نیاز را دیدم که وزنه‌برداری به یک پتانسیل جدید و جوان نیاز دارد. وزنه‌برداری ایده‌ها و راهکارهای جدید می‌خواهد و مدیریت این فدراسیون باید از شکل سنتی خود خارج شود. باید قبول کنیم که در قرن 21 زندگی می‌کنیم. تمام سیستم‌ها در دنیا در حال پیشرفت و مدرنیته شدن هستند ولی ما نه. به عنوان مثال سیستم آموزش ما مثل دبستان‌ها کار می‌کند. چه در یک تدریس ساده و آزمون نگاه منفی وجود ندارد و هر کسی در آن قرار بگیرد، از قبل می‌داند که درجه مذکور را تصاحب می‌کند. همچنین در حق مربی‌ها چه از نظر آموزش و چه حقوق و تکریم کم‌لطفی شده است. البته من هیچ انتقادی به سیستمی ندارم و هر سیستم با سلایق خودش حرکت می‌کند. ولی با توجه به پتانسیلی که در وزنه‌برداری هستند و اینکه این رشته جزو امیدهای اول کسب مدال در رویدادهاست، اوضاع نباید به این شکل باشد.

 

چطور؟

به عنواان مثال ما باید حداقل چند کرسی جهانی داشته باشیم یا با توجه به پانسیل‌مان از فدراسیون‌های مقتدر در جهان باشیم. ولی متاسفانه سطح تسهیلاتی که به قهرمانان تعلق می‌گیرد که بیشترشان هم تحصیلکرده و زجرکشیده ورزش هستند، مناسب نیست. خیلی از قهرمانان هم خانه‌نشین شده‌اند و جایگاهی در فدراسیون ندارند. 

 

شما راه حلی دارید؟

به نظر من ما در وزنه‌برداری به یک وحدت و اتحاد همه‌جانبه نیاز داریم. باید از پتانسیل‌ها و اتحاد قهرمانان استفاده کنیم. باید شأن و جایگاه قهرمانان حفظ و از پیشکسوتان به عنوان بازوان توانمند وزنه‌برداری استفاده شود. مربی‌های ما در تیم‌های ملی زیرساخت‌های مدرن را ندارند و با کم‌ترین امکانات بهترین توانمندی خود را به نمایش می‌گذارند تا با قدرت و تعصب به وزنه‌برداری اعتبار و اعتلا بدهند. همچنین امروز روسای هیات‌ها باید در راس تصمیم‌گیری‌های بزرگ حضور داشته باشند. خیلی از هیات‌ها به موقع حق و حقوق خود را دریافت نکردند در حالی که آنها هم برای وزنه‌برداری زحمت کشیده‌اند. به طور کلی وزنه‌برداری در مدیریت نیاز به یک تغییر رویه کلی دارد. چه در بخش جهانی و چه آسیایی و داخلی. این تغییر رویه هم به راحتی ایجاد می‌شود. اسپانسرهای زیادی حاضر به سرمایه‌گذاری در وزنه‌برداری هستند که حتی خودمان با چند اسپانسر رایزنی کردیم. وزنه‌برداری مدیون ذره ذره تلاش قهرمانان است و با حضور اسپانسرها می‌توان برنامه‌های کلان را اجرا کرد.

 

در این میان نقش وزارت ورزش چیست؟

وزارت ورزش حتما اهداف بزرگی برای رشته‌هایی مثل وزنه‌برداری دارد ولی متاسفانه در مدیریت و اجرای این اهداف مشکلات زیادی وجود داشت. باید راهکار فدراسیون با راهکارهای کلان ورزش همسو باشد. همیشه روی وزنه‌برداری حساب دیگری باز می‌شده. همچنین باید تاکید کنم تمام هزینه‌ها، درآمدها و برنامه‌ریزی‌ها چه مالی و چه کاربردی و راهبردی باید برای تمام جامعه وزنه‌برداری شفاف باشد.

 

پیش‌بینی‌تان از روز مجمع چیست؟

به نظرم روز مجمع شلوغی نخواهیم داشت. اگر نگاه مدیریتی عوض شود، با حمایت و توانمندسازی می‌شود گام‌های خوبی برداشت. مهم‌تر از همه اینکه باید تبعیضی که در این رشته وجود دارد را ریشه‌کن کنیم.

 

اما به نظر می‌رسد مجمع وزنه‌برداری دو قطبی خواهد بود؛ یک سو علی مرادی است که شنیده می‌شود وزارت ورزش خواهان ماندگاری است و در سوی دیگر نامزدهایی حضور دارند که بیشترشان از منتقدان مرادی هستند.

وزارت ورزش و خود آقای داورزنی بارها اعلام کرده‌اند که در مجمع‌ها دخالتی ندارند و خواهان برگزاری انتخابات بر اساس دموکراسی هستند. ما هم در کشوری زندگی می‌کنیم که خط مشی آن دموکراسی است و قطعا وزارت ورزش هم با این نگاه وارد می شود. از سوی دیگر قطعا وزارت ورزش توانمندی افراد را در نظر می‌گیرد و مطمئنا به تمام گزینه‌ها احترام لازم را می‌گذارد.

 

درباره رقابت مرادی با منتقدانش چه نظری دارید؟

این افراد اگر منتقد هستند باید ببینید ریشه این انتقادات چیست. آیا من به عنوان عضوی از وزنه‌برداری که عمر و جوانی‌ام را برای این رشته گذاشتم، تجربه این را ندارم که بدانم چه چیزی به صلاح وزنه‌برداری هست و چه چیزی نیست؟! من چه در بحث ملی و چه مربیگری در ساختار وزنه‌برداری بودم و این حداقل حق من است جایی که مشکل می‌بینم انتقاد کنم. آن هم انتقادی که از روی منافع شخصی نیست. اگر دنبال منفعت شخصی بودم با کمی تعامل با فدراسیون یا کوتاه آمدن سرمربیگری را ادامه می‌دادم تا هم حقوق داشته باشم و هم پاداش. اما به خاطر مصلحت وزنه‌برداری و منافع ملی بعد از اتفاقات تلخی که رخ داد و یک سویش من بودم خودم را بیرون کشیم. چون می‌دانم یک وزنه‌بردار برای اینکه یک کیلو رکوردش را ارتقا بدهد چه مصیبتی می‌کشد. در هر حال هر کدام از نامزدها دیدگاه مدیریتی خودشان را دارند و باید دید سرانجام چه می‌شود.

 

سعید علی‌حسینی بعد از غیبتی بی‌خبر با فشار فدراسیون بازگشت.

فدراسیون او را تحت فشار نگذاشته. من از نزدیک با سعید در ارتباطم و تلاش کردیم او دوباره تمرین کند. کسی که بعد از 8 سال دوری و گذشت سن و سال با آن قدرت و انگیزه برمی‌گردد و نایب‌قهرمان جهان و بازی‌های آسیایی می‌شود، تنها توقعش توجه بیشتر به آسیب‌دیدگی‌اش بود. او بعد از جهانی زانویش را جراحی کرد و در جاکارتا نقره گرفت. باید به چنین وزنه‌برداری توجه بیشتری شود. همچنین سر برخی مسایل زوایایی پیش آمد اما درنهایت او تمرین را ادامه دارد و حالا هم نامش در لیست آسیایی قرار گرفته است. حتی با وجود کاهش سهمیه‌های وزنه‌برداری، سعید یکی از شانس‌های زیاد کسب سهمیه المپیک است.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.