b_Newsسخت بود که برای اولین بار به اردوی تیم ملی دعوت نشدم/ فیلم صدرعاملی را نمی بینم

فرزان عاشورزاده: کار درستی نکردند با لقب سونامی، فیلم تکواندویی ساختند

b_News فعلا دنبال مدال جهانی هستم /جام ریاست جهانی تک ستاره بود و بیشتر فشار روی بچه های خودمان
تاریخ: 1397/12/12
زمان: 10: 54
نوع: گفتگو
فرزان عاشورزاده با کسب مدال طلای مسابقات جام ریاست فدراسیون جهانی بازگشت تا راه ورودش به اردوی تیم ملی را هموار کند.

نگار رشیدی/ مسابقات بین‌المللی جام ریاست فدراسیون جهانی 2019 با قهرمانی تیم ایران به پایان رسید که هوگوپوشان کشورمان توانستند 5 مدال طلا، 2 نقره، یک برنز و 763 امتیاز بگیرند. نکته عطف این مسابقات اما بازگشت سونامی بود که توانست در وزن 58- کیلوگرم روی سکوی نخست بایستد و مسیرش را به سمت اردوی تیم ملی هموار کند.

فرزان عاشورزاده بعد از شکست در انتخابی تیم ملی به اردو دعوت نشد تا برای نخستین بار پشت درهای تمرین ملی بماند. او با این حال شانس قهرمانی در جام ریاست فدراسیون جهانی را برای بازگشت به اردوی تیم ملی توسط کادر فنی پیش روی خود دید. درنهایت هم فرزان از این فرصت نهایت استفاده را برد و حالا می‌خواهد گام‌هایش را مرحله به مرحله تا المپیک 2020 محکم بردارد. گفتگوی فرزان با «گل» را بعد از قهرمانی بخوانید.

 

سونامی با طلای جام ریاست بازگشت. مسابقات چطور بود؟

خدا را شکر توانستم در این رقابت‌ها که امتیاز المپیکی و سهمیه آسیایی 2022 داشت، موفق باشم و به قهرمانی برسم. در این مسابقات نتیجه و اینکه چند _ چند ببرم خیلی برایم مهم نبود و فقط می‌خواستم پیروز شوم. در وزن من هم (58 کیلوگرم) شرکت‌کننده‌های بیشتری حضور داشتند. سه تکواندوکار خارجی خوب هم بودند که کنار نمایندگان داخلی نفرات خوبی را تشکیل داده بودند. از نظرخودم رقابت خوبی را پشت سر گذاشتم و یک محک خوب برای من بود. با این قهرمانی یک قدم رو به جلو برداشتم.

 

در مصاحبه قبلی گفته بودید حریف‌تان حتی بروسلی باشد فقط برد می‌خواهید.

بله، اینجا حریف روسم خیلی خوب بود، حریف اردنی هم همینطور. قبل از اعزام گفته بودم که مدال طلا را می‌خواهم. همانطور که گفتم در 58 کیلوگرم بازیکنان خوبی حضور داشتند که من با بیشترشان بازی کردم. من رقابت‌های خوبی داشتم و خودم راضی هستم. این یک شروع بود برای کارهای آینده که ان‌شاءا... به آنها برسم.

 

اگر امتیازاتی که به دست آوردید را کنار بگذاریم، به نظر می‌رسد حالا کمی از فشارهایی که چند وقتی متوجه‌تان شده بود، از روی دوش شما کم شد.

به هر حال این چند وقت را نمی‌توانم بگویم سخت نگذشت. این مدت برای من سخت بود. بعد از پنج سال حضور در اردوی تیم ملی برای اولین بار دعوت نشدم. اما همین باعث شد به خودم بیایم. یک جورهایی می‌شود ضرب‌المثل «عدو شود سبب خیر» را استفاده کرد. چون من توانستم خودم را در شرایط سخت پیدا کنم. درست است، فشارها از روی من کم شد. اما از سوی دیگر هم نمی‌توانم بگویم این چالش خیلی من را اذیت کرد. من هم مثل هر فرد دیگری در شغل‌های مختلف چالشی داشتم و در آینده هم چالش خواهم داشت. به همین خاطر نگران نیستم چون زندگی همه پر از سختی است.

 

وقتی به اردو دعوت نشدید خیلی‌ها نتوانستند قهرمانی جهان را بدون سونامی تصور کنند. 

ممنونم. من نمی‌خواهم وارد جزییات شوم ولی واقعا روزهای سختی را گذراندم. در یک ماه و نیمی که گذشت دوستان واقعی‌ام را شناختم و فهمیدم چه کسانی دوست دارند من باشم. همچنین فهمیدم معنی واقعی ورزش چیست. اینکه ورزش فقط مسابقه دادن و مدال گرفتن نیست. من تجربه‌ای را کسب کردم که با طلای المپیک و جهان به دست نمی‌آمد. امیدوارم در انتخابی آینده هم بتوانم عملکرد خوبی داشته باشم. باید دید کادر فنی هم چه چیزی سر راهم قرار می‌دهد. در کل اما وظیفه من تمرین و تلاش کردن در مسیر سختی است که امیدوارم در دو سال باقی مانده تا المپیک انتهای خوب و خوشی داشته باشد.

 

کمی هم درباره میزبانی ایران صحبت کنیم. میزبانی چطور بود؟

سبک و سیاق ایران در برگزاری این تورنمنت متفاوت بود. یک‌جورهایی می‌شود گفت مثل گرندپری میزبانی کردیم. اما متاسفانه زمان‌بندی‌ها کمی اذیت کرد. آن هم به خاطر پخش زنده و مراسم افتتاحیه بود. وقفه‌هایی که ایجاد می‌شد اذیت می‌کرد. معمولا این تورنمنت‌ها اینطوری برگزار نمی‌شوند. از سوی دیگر ما انتظار استقبال بهتر و بیشتری داشتم. همین مسابقه جام ریاست فدراسیون جهانی ترکیه که اخیرا شرکت کردم، در وزن من حدود 70،80 تکواندوکار بودند که در کیش شاید 40 نفر می‌شدند. اگر بخواهم خلاصه بگویم سطح میزبانی بسیار بالا بود اما از نظر بازیکنان سطح کیفی خوبی نداشت و مسابقات تک‌ستاره بود. می‌شود گفت بیشتر فشارها روی بچه‌های خودمان بود.

 

در جشنواره فیلم فجر فیلمی با لقب شما یعنی «سونامی» ساخته میلاد صدر عاملی اکران شد. شما این فیلم را دیده‌اید؟

نه ندیدم و هیچ علاقه‌ای هم به دیدنش ندارم.

 

چطور؟!

به نظر من این گروه کار غیرحرفه‌ای انجام دادند ولی چون در کشوری غیرحرفه‌ای زندگی می‌کنیم نمی‌شود خرده‌ای هم گرفت. وقتی کسی به چیزی که حقش است نمی‌رسد، چه می‌شود گفت. این لقب برای ماست و باید از ورزشکاران تکواندو استفاده می‌شود. من هم نه پیگیر بودم و نه با عواملش رابطه صمیمی ایجاد کردم. آن اوایل که ساختن این فیلم سر و صدا کرد تا حدی پیگیر شدم که داستان چیست و چه موضوعی پیش می‌آید ولی دیگر پیگیری نکردم. به نظر من کار درستی نبود. در این فیلم تنها یکی،دو تا از بچه‌ها خیلی کوتاه نقش داشتند. وقتی از لقب تکواندویی استفاده کردند باید نه در نقش اول اما در نقش‌های اصلی روی تکواندوکاران مانور می‌دادند. من خیلی از این کارشان خوشم نیامد.

 

به عبارتی می‌شود گفت حداقل انتظار این بود که از شما بابت استفاده از این لقب اجازه می‌گرفتند.

همانطور که گفتم اوایل کمی پیگیر شدم ولی نه سر صحنه‌اش رفتم و نه در کاری بودم. درست است خیلی‌ها از من برندتر هستند اما هر انسانی جایگاه و شخصیت خودش را دارد. از نانوای محله تا رییس جمهور هر کدام برای خودش شخصیت دارد.

 

در نهایت سونامی واقعی با امید و انگیزه خودش را به طلای المپیک می‌رساند؟

ان‌شاءا...، لقب من سونامی است. سونامی هم هر روز خروش نمی‌کند. هر چند سال خروش می‌کند و همه چیز را خراب می‌کند. من هم امیدوارم خروش خوبی داشته باشم. برای رسیدن به اهدافم می‌خواهم گام به گام جلو بروم. هرچند ابتدا باید منتظر برنامه کادر فنی باشیم ولی قبل از المپیک رویدادهایی مثل گرندپری و قهرمانی جهان را داریم که هدف فعلی‌ام حضور در ترکیب جهانی و مدال‌آوری در این رقابت‌هاست. اما هدف اصلی‌ام المپیک است و امیدوارم مدال این مسابقات در روزی‌ام باشد. می‌خواهم وجدانم پیش خودم آسوده باشد. من راهم را انتخاب کردم و تلاش می‌کنم، باقی‌اش را هم به خدا می‌سپارم.