b_Newsمی خواهم رکورد سوریان و لوپز را بزنم/خیلی دوست داشتم بی باک سرمربی شود

فرزان عاشورزاده: از اول فصل گفتم پرسپولیس قهرمان می شود

b_News چندبرابر توان گذشته ام را در خود می بینم
تاریخ: 1395/12/07
زمان: 02: 00
نوع: گفتگو
فرزان به روزهای پرهیجانش بازگشته است. این هیجان وقتی بیشتر شد که مهدی بی باک هدایت تیم ملی را برعهده گرفت.

نگار رشیدی/ فرزان عاشورزاده سونامی تکواندو لقب گرفته است. این سونامی جوان تا قبل از المپیک ریو حسابی پرشور و انرژی و البته سرشار از انگیزه بود. او اما وقتی در اولین تجربه حضورش در میدان المپیک بدون مدال به کشور بازگشت روزه سکوت گرفت و ترجیح داد کمی آرام بودن را جایگزین هیجانش کند.
حالا اما فرزان به روزهای پرهیجانش بازگشته است. این هیجان وقتی بیشتر شد که مهدی بی باک هدایت تیم ملی را برعهده گرفت. کسی که چند سالی می شود با فرزان کار کرده و حتی در المپیک هم او سونامی را کوچ می کرد. عاشورزاده در گفت و گو با «گل» علاوه بر بی باک درباره اهدافش در آینده حرف زد.


این روزها با انتخاب مهدی بی باک به عنوان سرمربی، باید حسابی خوشحال باشی؟
بله بعد از کش و قوس های فراوان و ناکامی در المپیک و جهانی سرمربی جدید تیم ملی انتخاب شد. در این مدت هم بچه ها استرس داشتند. چراکه باید با سرمربی و طرز فکر و ذهنیت جدید کار کنند. جدا از رابطه ای که خودم با مهدی بی باک دارم، از انتخاب او خیلی خوشحال شدم. بی باک سه سال روی صندلی کوچ من نشسته و زمان آقای مقانلو هم مربی بود. اما تمام این ها را کنار بگذاریم من بیشتر نگران آینده تکواندو بودم. خوشبختانه آقای بی باک در میادین مختلفی حضور داشته و تجربه خوبی دارد. ان شاءا... با مدیریت خوب از سوی فدراسیون و بحث فنی و مدیریتی آقای بی باک روزهای خوب تکواندو  دوباره تکرار شود و بچه ها بتوانند افتخارآفرینی کنند. من هم بتوانم سهم خودم را داشته باشم و مزد تلاشم را از تکواندو بگیرم.


تو جزو اولین کسانی بودی که به مهدی بی باک تبریک گفتی.
کسانی که رابطه نزدیکی با من دارند می دانند چقدر مهدی بی باک را دوست دارم. همیشه هم این موضوع را گفته ام. اما دوستی من با ایشان ربطی به سرمربی شدن شان ندارد. اصلا هم اینطور نیست که او بخواهد نگاه ویژه ای به من داشته باشد. از بین گزینه هایی که مطرح شدند خیلی دوست داشتم بی باک انتخاب شود. البته همه برای من محترم و عزیز هستند اما باور من به بی باک بیشتر بود. این حقیقت را هم تمام مربیان و بازیکنان می دانند.


در پستی که گذاشته بودی صحبتی هم با منتقدان داشتی.
انتقاد اگر واقعی باشد هیچ مشکلی نیست. طبیعی است که وقتی نتیجه ضعیفی کسب می شود انتقاد کنند. خود من هم اگر روزی ببینم تکواندوی ایران ضعیف شده، انتقاد واقعی و درست می کنم. اما بعد از المپیک یکسری از بازیکنان سابق و مربیان منتقد شدند و از فرزان گرفته تا بقیه بچه ها و کادر فنی انتقاد کردند اما ناگهان دیدیم 180 درجه نگاه شان به تکواندو تغییر کرد و روزه سکوت گرفتند تا شاید بتوانند پستی بگیرند یا با طرز نگاه شان حتی به کادر فنی راه یابند. بعد از اینکه آقای بی باک انتخاب شد نام آنها اصلا در لیست نبود. با گفتم شاید دوباره بخواهند انتقادات را شروع کنند. اما الان تکواندو نیاز به آرامش دارد و روزهای سختی در انتظارش است. من هم در آن پست از کسانی که قبلا سکوت کرده بودند خواستم به سکوت شان ادامه دهند تا تکواندو بتواند کارش را انجام دهد.


از احتمال رفتن بیژن مقانلو خبر داری؟
آقای مقانلو واقعا مربی زحمتکشی است. او در این چند سال که سرمربی تیم ملی بود خیلی برای فرزان ها زحمت کشید. جا دارد همین جا از او تشکر کنم. امیدوارم هرجا که هست خوش باشد موفق.


خبر داری احتمال دارد که کارش را در کشور دیگری دنبال کند؟
بله یک چیزهایی در این خصوص شنیده ام. برایش آرزوهای بهترین ها را دارم. افتخار او افتخار ماست و من هم افتخار می کنم که با او کار کرده ام.


به نظر می رسد انگیزه گذشته ات را دوباره به دست آورده ای و حتی این انگیزه بیشتر هم شده است؟
درست است. من بعد از المپیک شرایط خیلی سختی داشتم. واقعا دلشکسته و ناراحت بودم و تاوان بزرگی برای آن شکست دادم. اما به این نتیجه رسیدم که این مسابقه هم یک سر برد و یک سر باخت است. بنابراین به باشگاه شخصی ام برگشتم و حالا چندبرابر توان قبلی ام را خودم می بینم. ان شاءا... بتوانم استارت خوب و محکمی برای سال 2017 و مسابقات قهرمانی جهان و گرندپری ها بزنم. اگر هم بتوانم در المپیک 2020 نماینده ایران باشم تمام تلاشم را به کار می گیرم تا مدالی که در ریو از دست دادم را به دست بیاورم. الان هم به شرایط ایده آل رسیده ام و فقط باید به اوج برسم.


یکی از نشانه های انگیزه ات عکسی بود که در کنار حمید سوریان و استیون لوپز در اینستاگرام گذاشتی و از آنها به عنوان الگو یاد کردی. دلیل انتخاب این نفرات چه بود؟
من در زندگی شخصی ام نمی توانم یک نفر را به عنوان الگو مشخص کنم. اما می توانم از یک نکته ضعیف ترین تا قوی ترین نفرات الگو بگیرم. من از خیلی ها در زندگی ام الگو گرفته ام مثل مایکل فلپس، رونالدو یا مسی اما با آنها رابطه دوستی نداشتم که بخواهم پای حرف های شان بنشینم. اما این دو نفر از دوستان من هستند که با آنها ارتباط دارم. اخبار آنها را از قدیم پیگیری می کردم و خدا این توفیق را به من داد که افتخار دوستی با آنها را به من داد. حمید سوریان برای همه و استیون لوپز در جامعه تکواندو نیازی به معرفی ندارند. شاید قبلا من هم می گفتم که می توانم 6 مدال طلای جهان و المپیک بگیرم اما وقتی وارد ورزش حرفه ای شدم متوجه شدم که این ها چه آدم های بزرگی هستند.لوپز که در 38 سالگی اصلا نمی خواهد تکواندو را کنار بگذارد. فکر می کنم در این دوره دوازدهمین قهرمانی جهانی باشد که در آن شرکت می کند. تازه این در حالی است که این مسابقات هر دو سال برگزار می شود و لوپز 10 سال قهرمان وزن خودش بود.


می خواهی راه لوپز را ادامه دهی؟
اگر خدا ظرفیتش را به من بدهد، به روند خودم ادامه دهم و با ذهنیت مثبتم بتوانم رکورد بزنم.


از حمید سوریان خبر داری؟
آخرین چیزی که درباره اش می دانم این است که گفته بود باید درباره ادامه کارش تصمیم بگیرد. بعد از جام جهانی با او صحبت کردم و قرار شد همدیگر را ببینیم اما کاری برایش پیش آمد و نشد. او همیشه جوابم را می دهد و به من کمک می کند. شاید حرف هایی که سوریان به من می زند را خیلی های دیگر هم بگویند اما شنیدن آن حرف از زبان کسانی مثل سوریان و لوپز تاثیر خیلی بیشتری دارد و در عمق وجود آدم می نشیند. من درس های زیادی گرفته ام و می خواهم رکورد آنها را بزنم.


در میان الگوهایت به فوتبالیست ها هم اشاره کردی. اهل فوتبال هم هستی؟
بله. دو سال است که فوتبال ایران را دنبال می کنم.


طرفدار چه تیمی هستی؟
پرسپولیس. از وقتی فوتبالی شدم طرفدار دو آتشه پرسپولیس هستم.


تیم مورد علاقه ات هم که صدر جدول است. به قهرمانی اش امیدوار هستی؟
صدر هستیم اما الکی به استقلال باختیم (خنده). من هم الکی شرطم را باختم (خنده). هرچند مهم قهرمانی است که دیگر چیزی تا پایان فصل و قهرمانی مان نمانده. من از اول فصل روی قهرمانی پرسپولیس شرط بستم و چیزی تا پیروزی نمانده.


با بازیکنان پرسپولیس هم دوستی داری؟
نه با آنها در ارتباط نیستم. کار ما برعکس است. طرفدار پرسپولیسم اما بازیکنان استقلال را بیشتر می بینم. گذر من و بازیکنان استقلال زیاد به کلینیک دکتر نوروزی می افتد. آنجا هم آنها و هم استانی هایم را می بینم و خوش و بش داریم.