b_Newsسال بعد برای والیبال سال پر ابهامی‌ست

پایان سال المپیکی والیبال...

تاریخ: 1395/12/27
زمان: 19: 27
نوع: یادداشت
سال بعد برای والیبال سال پر ابهامی‌ست. اینکه داورزنی فدراسیون را واگذار می‌کند و می‌رود به وزارت ورزش. اینکه سال بعد سال انتخابات است و جامعه و ورزش تحت تاثیر آن.

سال المپیک تمام شد.سالی که یادمان انداخت ولاسکو را از دست داده‌ایم.سالی که فقط یکی دو باشگاه پول بازیکنان را به موعد مقرر پرداختند. سالی که سرمربی تیم ملی والیبال باز تغییر کرد و مهمتر اینکه رییس فدراسیون به وزارتخانه ورزش رفت و در این ماه‌های آخر دولت معاون ورزش قهرمانی شد.
سالی تمام می‌شود که اعزام‌های دختران والیبال بیشتر شد. تور جهانی والیبال ساحلی به ایران آمد و جوانان ایران نایب قهرمان آسیا شدند. در این روزهای آخر فارغ از خوب و بدش که تمام می‌شود فهرستی از بازیکنان دعوت شده از سوی ایگور کولاکویچ سرمربی جدید تیم ملی روی میز است. فهرستی از همه‌چیز و همه کس که ۱۹ فروردین اردوی گزینشی آن‌ها با حضور چهره‌‌هایی مثل وادی، سال افزون، قرا، میرزاجانپور، معنوی‌نژاد، شیرود، غلامی و شفیعی شروع می‌شود و اردوی اصلی ۲۶ فروردین  با معروف، غفور،محمودی، عبادی‌پور، قائمی، نظری افشا،موسوی، غلامی و مرندی ادامه می‌یابد. تقسیم اردو به دو بخش گزینشی و اصلی در واقع نوعی مدیرت سیاست مدارانه است. در واقع  ۹ بازیکن اردوی اصلی جایشان در تیم ثابت و چند بازیکن از میان گزینشی‌ها انتخاب می‌شوند. کاری که خولیو ولاسکو انجام نمی‌داد و با آماده نگه داشتن دو تیم همواره در حال تغییر دادن بازیکنان اصلی با تیم دوم بود تا تصور ثابت بودن برای کسی ایجاد نشود. اما کولاکویچ کاملا متفاوت عمل خواهد کرد.
مهمترین تغییر در ترکیب تیم ملی اضافه شدن فرهاد نظری افشار است؛ دریاف کننده تیم پیکان بار دیگر به تیم ملی بازگشت. دریافت کننده‌ای که در دوره سرمربیگری حسین معدنی در تیم ملی یکی از بهترین‌‌ها بود و بعد از یک دوره مصدومیت و افول امسال در لیگ عالی کار کرد. در مقابل کولاکویچ میرزاجانپور و  معنوی‌نژاد را به تیم گزینشی برده است. یکی مهم‌ترین دغدغه‌ کولاکویچ انتخاب پاسور دوم تیم ملی از میان گزینه‌هایی مثل وادی و سال افزون است. کولاکویچ گزینه بسیار جوان‌تری مثل جواد کریمی را در پست پاسور دارد که به نظرمی‌رسد امسال از او در تیم ملی اصلی ایران استفاده شود.
سال بعد برای والیبال سال پر ابهامی‌ست. اینکه داورزنی فدراسیون را واگذار می‌کند و می‌رود به وزارت ورزش. اینکه سال بعد سال انتخابات است و جامعه و ورزش تحت تاثیر آن. اما بدون شک انسان با امید زنده است. امید به اینکه آنچه در دوره خولیو ولاسکو در والیبال اتفاق افتاد بار دیگر تکرار شود. امید به اینکه تمرکزی که امروز روی والیبال پایه است با تدام کار مربیانی مثل محمد وکیلی ادامه یابد و دست ما تا این حد در جایگزینی بازیکنان تیم ملی خالی نماند.