b_Newsدر حاشیه دعوای غول‌های فوتبال ایران

رطب‌‌خورده‌ها و منع رطب!

تاریخ: 1396/01/27
زمان: 14: 41
نوع: خبر
ش. ابراهیمی

هیچ‌کس دوست ندارد شاهد دعوای غول‌ها باشد. چون دعوای غول‌ها معمولا خرابی‌های زیادی به همراه دارد و شاید زیر دست و پای آنها کوچک‌ترهایی هم باشند که «له» می‌شوند و از بین می‌روند فقط به‌خاطر اینکه غول‌ها اصولا زیاد اهل نشستن و حل و فصل کردن مسایل‌شان از طریق گفت‌وگو نیستند!
علی دایی و علی کریمی بعد از مدت‌ها سکوت و دوستی ظاهری (که کاملا مشخص بود پایدار نخواهد ماند!) بالاخره به جای خودشان برگشتند و دعوای رسانه‌ای را مجددا آغاز کردند.
هر کدام از این دو نفر در پی اثبات آن هستند که علاقه بیشتری به پرسپولیس دارند و برای موفقیت این تیم حاضرند که از جان مایه بگذارند، اما هیچ‌کدام‌شان نمی‌توانند به منظور آرام نگه داشتن جو باشگاه سرخپوش دیگری را تحمل کنند و اجازه ندهند سکوت شکسته شود! هرچند که این‌بار آنچه علی دایی به زبان آورد و رسانه‌ای کرد، به مراتب منطقی‌تر و آرام‌تر از دیگر «علی» سرخ‌ها بود و ماهیت سازش‌جویانه‌ای داشت. اما گویا همین آرامش، برای برآشفته‌تر شدن کریمی کافی بوده است که دیدیم جادوگر دوباره به زبان آمد و با لحن بسیار تندی به شهریار تاخت و آدم‌های اطراف او را غیرفوتبالی خواند. غیرفوتبالی‌هایی که برای شهریار سود زیادی داشته‌اند و مبالغ بالایی را برای به خدمت گرفتن او پرداخت کرده‌اند.
این شاید جدیدترین جمله‌ای باشد که در دعوای بین این دو بیان شده است. اشاره علی کریمی به مردانی چون رویانیان، حبیب کاشانی و بابک زنجانی است که برای به خدمت گرفتن او در پرسپولیس و راه‌آهن مبالغ زیادی پرداخت کرده‌اند که بالاتر از میانگین پرداختی به مربیان وطنی بوده‌اند! اما آیا خود علی کریمی با این قبیل مردان نشست و برخاست نداشته است؟
اگر از رویانیان و کاشانی که مدیران مشترک مردان دو سوی این دعوا بوده‌اند، بگذریم می‌توانیم به نام‌هایی چون حسین هدایتی، حسن‌زاده و آجورلو اشاره کنیم که جادوگر دست‌ دوستی‌شان را پس نزد و در ازای دریافت مبالغ کلان به دعوت‌شان جواب مثبت داد.
واقعیت این است که کریمی و دایی مردان اصلی این فوتبال هستند و برای ماندن در رشته‌ای که خاک آن را خورده‌اند، باید با مدیران و صاحبان سرمایه حاضر در این عرصه همکاری کنند. مردانی که لزوما همه آنها هم فوتبالی و خاک‌خورده این عرصه نیستند.
بنابراین طعنه زدن به یکدیگر در این رابطه، هیچ فایده‌ای نخواهد داشت جز اینکه مثل «رطب‌خورده و منع رطب» دوباره تداعی شود!





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.