b_News7 ماه است که درگیر حاشیه هستیم و این باعث شده تا بچه ها اردوی تیم ملی را رها کنند و بروند!

سعید محمدپور: من هم طلای المپیک را گرفتم و حق ام را می خواهم

b_News انتظار غذای خوب و مکمل خواسته زیادی نیست / سهراب مرادی نباید دغدغه داشته باشد
تاریخ: 1396/02/06
زمان: 09: 20
نوع: گفتگو
سعید محمدپور ابراز امیدواری کرد که وزارت ورزش، حالا که مدال طلای او قطعی شده، پاداش های او را هم مانند دیگر طلایی های المپیک 2012 لندن، پرداخت کند.

حامد جیرودی/ شهریور ماه سال گذشته بود که کمیته بین المللی المپیک رسما اعلام کرد با بررسی نمونه های مجدد به جا مانده از دسته 94 کیلوگرم بازی های المپیک لندن، برای آنها محرز شده است چهار ورزشکار نخست این رقابت ها دوپینگی بوده اند و مدال طلا را نفر پنجم این مسابقات بر سینه می اندازد و نفر پنجم،کسی نبود غیر از سعید محمدپور از ایران. پسر محجوب اردبیلی که در 20 سالگی در لندن می توانست طلا بگیرد اما قربانی یکی از کثیف ترین رقابت های تاریخ المپیک شد اما حالا تنها داشته او مدالش اس. نه 150 سکه طلایش را گرفته و نه مجوز ورود خودروهای خاص که در آن سال ها می دادند و نه همه هدایایی که استانداران، شرکت های خصوصی و مقامات محلی به دیگر قهرمانان دادند!
محمدپور اما حالا دوباره برگشته است. پس از مصدومیتی چند ماهه که حسابی او را اذیت کرد و حالا امیدوار است که به روزهای خوب گذشته برگردد. او در گفت و گویی که با «گل» داشت، درباره بازگرداندن مدالش و شرایطی که تیم ملی وزنه برداری در حال حاضر دارد، صحبت کرد و ابراز امیدواری کرد که وزارت ورزش، حالا که مدال طلای او قطعی شده، پاداش های او را هم مانند دیگر طلایی های المپیک 2012 لندن، پرداخت کند.

 

شنیده ایم که تمریناتت را دوباره از سر گرفته ای؟
بله خوشبختانه من چهار ماه است که کارم را در اردوی تیم ملی آغاز کرده ام و منظم تمریناتم را انجام می دهم. البته یک مقداری گاهی اوقات دچار درد می شوم اما خدا راشکر شرایط ام خیلی بهتر شده و حالا هم قرار شد تا بعد از بازی های کشورهای اسلامی که تیم ملی برمی گردد، تمریناتم را به صورت اختصاصی دنبال کنم.

 

پس از شرایطی که داری راضی هستی؟
با این که هنوز بهبودی کامل پیدا نکرده ام اما همان طور که گفتم شرایط ام خیلی بهتر شده و سعی می کنم که خودم را به مسابقات جهانی برسانم.

 

به نظر می رسد مانند بهداد سلیمی دوران مصدومیت سختی را پشت سر گذاشتی؟
من دچار مصدومیتی شدم که خودم هم انتظار آن را نداشتم و آن را شاید در رشته های دیگر هم نبینید. من از ناحیه آرنج دچار مصدومیت شدم و پیش هر دکتری هم برای عمل می رفتم، جراحی نمی کرد تا این که دکتر شهریار کامرانی عمل جراحی من را انجام داد که خدا را شکر خیلی خوب بود و موفقیت آمیز بوده است.

 

در این مدت که در تیم ملی حضور داشتی، شرایط را برای حضور در بازی های کشورهای اسلامی چطور دیدی؟
به نظر من باید از تیم ملی حمایت بیشتری صورت بگیرد و به بچه ها توجه شود. الان یک سری از بچه ها به خاطر مشکلاتی که داشتند، در اردوها حاضر نشده اند. در حالی که باید از لحاظ غذایی و امکانات دیگر بیشتر به بچه ها رسیدگی شود. در بازی های کشورهای اسلامی هم چند تیم مثل مصر و چند کشور دیگر وزنه برداران خوبی دارند. با این حال امیدوارم بچه های ما غیرت کنند و به نتایج خوبی برسند.

 

در مورد غذا به نکته خوبی اشاره کردی. ما با حسین رضازاده هم که صحبت می کردیم می گفت که سهراب مرادی گفته با خورشت خوردن نمی شود قهرمان شد و این حرف او منطقی است.
متاسفانه دست فدراسیون وزنه برداری به لحاظ مالی بسته است اما باید به این موضوع هم توجه کرد که سهراب به بالاترین رتبه ای که یک وزنه بردار می تواند برسد، رسیده و قهرمان المپیک شده و فکر نمی کنم که در 10 وزنه بردار هم تاریخ ایران طلایی شده باشند. برای همین باید حداقل امکانات در اختیار ورزشکاری مانند سهراب قرار بگیرد. انتظارات از ورزشکاران مدال آور بالاست و این که برنامه تمرینی مناسبی داشته باشند و مکمل ها به آن ها برسد خواسته زیادی نیست و انتظار غذای خوب بسیار پیش پا افتاده است.

 

الان فکر نمی کنی که نبود سهراب و کیانوش رستمی به ضرر تیم ملی باشد.
صد در صد به ضرر تیم ملی است و کار را سخت می کند. آن ها ستاره های وزنه برداری ایران هستند اما باید به این موضوع هم توجه داشت عمر قهرمانی هر ورزشکاری هم روزی به پایان می رسد و باید به فکر آینده و پشتوانه سازی بود. اما به غیر از چند وزنه بردار من پشتوانه سازی خوبی ندیده ام. با آسیب دیدگی هایی که برای من و بهداد سلیمی به وجود آمد و بعد از آن مشکلاتی که برای کیانوش و سهراب به وجود آمده، دست تیم ملی خالی شده است. من به اختلاف ها نمی توانم ورود کنم اما به هر حال باید شرایط را طوری ایجاد کرد که وزنه برداری مانند سهراب بدون دغدغه تمرین کند و فکر و ذکرش تمرین و مسابقه باشد.

 

به هرحال چشم امید مردم هم به قهرمانی ستاره هایی مانند تو، بهداد، کیانوش و سهراب است.
شما لطف دارید اما واقعا همین طور است. ما باید شرایط ایده آل را برای قهرمان های مان در المپیک فراهم کنیم. اگر در المپیک مدال می خواهیم باید برنامه سه چهار ساله داشته باشیم و اگر می خواهیم در مسابقات جهانی به موفقیت برسیم، باید برنامه یک ساله داشته باشیم اما ما الان هفت ماه است که درگیر حاشیه هستیم و این باعث می شود تا ورزشکاران ما تمرین را رها کنند و بروند! من امیدوارم که بزرگترهای وزنه برداری کمک کنند و وزارت ورزش هم بیشتر به فکر این رشته باشد تا به موفقیت برسیم.

 

راستی تو مدال طلای المپیک 2012 را دریافت کردی؟
هنوز نه اما گفته اند که به زودی این مدال به دستم می رسد.

 

الان خوشحالی که مدال طلای المپیک را بعد از چهار سال گرفتی یا احساس خاصی نداری؟
خدا را شکر می کنم که حق به حق دار رسید و مدال طلا به من رسید. از این اتفاق خوشحالم اما طبیعی است که اگر در خود المپیک روی سکو می رفتم، لذت بسیار بیشتری داشت. ما هم موقع هم دچار شک شده بودیم که ممکن است دوپینگ کرده باشند. در المپیک های سیدنی، پکن و ریو همه وزنه هایی که در 94 کیلو زده شده تقریبا در یک سطح بوده و حتی سهراب هم در المپیک ریو با یک کیلو بیشتر از وزنه ای که من زده بودم، طلا گرفت اما ایلیا ایلین وزنه بردار قزاقستانی 12 کیلو بیشتر از بقیه وزنه زده بود و این همه را دچار شک کرد و در نهایت هم مشخص شد که نفرات اول تا چهارم دوپینگ کرده بودند.

 

الان انتظار داری که پاداش هایی که پس از المپیک لندن به طلایی ها داده شد، به تو هم بدهند.
صد در صد. این افتخاری است که برای ایران به دست آمده و رده ایران در آن رقابت ها بالاتر رفته است. من انتظارم از وزرات ورزش و کمیته ملی المپیک این است که جوایز من را هم مانند بقیه المپیکی ها که طلا گرفتند بدهد چرا که حق من ضایع شده بود و حالا بعد از چهار سال این حق به برگردانده شده است. من حتی در رنکینگ جهانی هم از سایر هم تیمی های خودم در آن دوره بالاتر بودم و حالا هم امیدوارم به من هم توجه شود و حق ام را بدهند. البته یک قول هایی هم داده شده که امیدوارم عملی شود.

 

 

 

 





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.