b_Newsدست خالی جام آوردن نقط ضعف فدراسیون است/ زمانی که بودم مدیریت فعلی سنگ اندازی می کرد !

کوروش باقری: مرادی پول را به جای اردو، صرف سفرهایش می کند تا رای جمع کند

b_News ضعف مدیریت است که قهرمان المپیک قید تیم را می زند/مدیریت فدراسیون صداقت ندارد/مرادی سال ها در هیات رییسه جهانی خنثی بود/هر وقت سیاسی ها از وزش رفتند، ورزشی ها هم وارد سیاست نمی شوند
تاریخ: 1396/02/10
زمان: 23: 56
نوع: گفتگو
تیم ملی وزنه برداری به قهرمانی آسیا رفت و سکوی نخست این رقابت ها را از آن خود کرد. کوروش باقری سرمربی سابق تیم ملی هم در کنار تبریک، به مشکلات این ورزش اشاره کرد.

نگار رشیدی

وزنه برداری با تمام حاشیه هایی که داشت به آسیا رفت و با عنوان قهرمانی این رقابت ها از همان راه زمینی که رفته بود تا مشهد و سپس هوایی تا تهران به کشور برگشت. مشکلات مالی، تغذیه، سفرهای علی مرادی و البته قهر و آشتی های وزنه برداران از جمله حواشی یا وصله جدا نشدنی این روزهای وزنه برداری است.این قهر کردن ها در زمان سرمربیگری کوروش باقری هم وجود داشت و انگار به طلسمی باطل نشدنی برای این رشته تبدیل شده است.

صحبت های داغ و صریح کوروش باقری درباره این روزهای وزنه برداری را با «گل» بخوانید.

 

تیم ملی با قهرمانی از آسیا برگشت، این نتیجه راضی کننده است ؟

کسب قهرمانی در وزنه برداری به هر شکلی باشد خوشحال کننده است. من هم این قهرمانی را تبریک می گویم. به هر حال دوستان برای این عنوان زحمت کشیدند، چه کادر فنی و چه بچه های تیم. دست شان هم درد نکند. قهرمانی آسیا میدان خوبی برای دیده شدن است اما نکاتی هم برای بحث دارد.

 

چه نکاتی ؟

در وهله اول دوستان اشاره به جوان بودن تیم داشتند اما با توجه به اینکه از زحمات دوستان تشکر می کنم باید بگویم به جز یک نفر باقی نفرات بالای 26 سال سن دارند. جابر بهروزی که سال 2013 قهرمان آسیا شده بود و در 85 کیلوگرم بیگلری و چراغی 26 و 27 ساله هستند. ایوب موسوی که از رده نوجوانان او را می شناسم بسیار خوب کار کرد، علی هاشمی و براری که طلا گرفت 27 و 29 ساله هستند. پس تیم جوان نبود اما تمرکز مدیریت فدراسیون جای دیگر است. رکوردهایی که در این مسابقات ثبت شد خوب است اما در حد همین آسیا نه در سطح جهان. ما در فوق سنگین عنوان نازل چهارم،پنجم را به دست آوردیم اما باز هم از نظر امتیازی به تیم کمک کردند. این در حالی است که مردم ایران نگاه ویژه ای به فوق سنگین دارند اما به لحاظ رکوردی جایگاه خوبی نداشتند. اما از جمیع جهات ما هم نقطه مثبت را می گوییم و هم منفی. این قهرمانی هم نقطه مثبتی است که جای تبریک دارد.

 

مرادی از تشکیل دو تیم ملی صحبت کرده بود اما فعلا یک تیم هم کامل نداریم و تیمی که قهرمان شده را تیم دوم معرفی کردند.

بله رییس گفته این تیم دوم است که به مسابقه رفته. اما این در حالی است که تیم اول را با اختیار در خانه نگه داری. ما الان کیانوش رستمی، بهداد سلیمی و سهراب مرادی را داریم که همه آنها صاحب سبک و عنوان دار هستند. آیا واقعا نبردن این افراد با اختیار بوده؟ این ها به چه دلیلی در تیم حضور نداشتند؟ مشکل مدیریت این است که پولی را که باید صرف اردو کند تا وزنه بردار با خیال راحت تمرین کند، خرج بلیت کرواسی به تایلند و برگزاری دو بار جام فجر در یک سال می شود تا فقط رای جمع کند. آن هم جام فجری که نفرات اصلی در آن شرکت نکردند. مگر فدراسیون های دیگر چه کار می کنند؟ آنها پول به سیستم تزریق می کنند تا کارها جلو برود. برگزاری جام فجر هزینه میلیاردی دارد اما در سال دو بار برگزارش می کنند. وقتی هم علت را می پرسی، می گویند بر اساس سال میلادی باید دو بار برگزار می شود. سوال من این است که آیا بودجه سالانه فدراسیون بر اساس سال میلادی لحاظ می شود یا شمسی؟ متاسفانه مدیریت ما صداقت ندارد. کادر و بچه ها همه علاقمند هستند و زحمت می کشند و دست مریزاد دارند اما یکی از پایه های موفقیت مدیریت است که متاسفانه مدیریت هم دنبال مسایل شخصی خودش است نه وزنه برداری.

 

حسین رضازاده هم چند روز پیش در گفت و گویی که با ما داشت نسبت به تشکیل دو تیم انتقاد داشت و معتقد بود نه تنها دو تیم تشکیل نشده بلکه در همین یک تیم هم یا قهر کرده اند یا مصدوم هستند.

تشکیل دو تیم فقط بازی با کلمات است. کدام دو تیم؟! تیمی که اسم سهراب مرادی را برای مسابقه رد کرده اما وقتی نیامده به حق یا ناحق به دلیل ضعف مدیریت است. سیاست های نبودن برخی وزنه برداران را کادر فنی بهتر از هرکسی در جریان است اما وقتی نبودن این نفرات به اختیار نبوده و قهرمان المپیک به خاطر دریافت نکردن حقوق به مسابقه نمی رود، به خاطر شرایطی است که ضعف مدیریت دارد. دوباره تاکید می کنم اگر کار خوبی صورت بگیرد عنوان می کنیم و باز هم تبریک می گویم اما در کنار این باید به آینده هم نگاه کنیم.

 

جمله مشترک بعد از قهرمانی آسیا این بود که با دست خالی به این عنوان رسیدیم. از این حرف باید خوشحال بود یا ناراحت؟

این دست خالی بودن نقطه ضعف فدراسیون است. چرا باید دست خالی باشد؟ روز اول به مرادی گفتم خرج ماهانه فدراسیون و حقوق کارمندان که 100 نفر هستند چقدر است؟ به تمسخر گفت می خواهم تعدادشان را به 250 نفر برسانم. وقتی فدراسیون جهانی با 10،12 کارمند فعالیت می کند چه لزومی دارد 100 کارمند استخدام کنی؟ دلیلش فقط این است که دنبال تبلیغات خاص خودش است. ویترین یک فدراسیون تیم ملی و استان هاست. اما سفرهای خودت را در اولویت گذاشتی که رای جمع کنی. به فرض رییس فدراسیون جهانی هم شدی، ما که از این اتفاق بدمان نمی آید و خوشحال هم می شویم اما باید دید این اتفاق چه سودی به وزنه برداری ما می دهد و بابتش چه هزینه ای می پردازی. اگر همه چیز در کشورمان گل و بلبل بود و ایشان رییس می شد خیلی هم خوب بود اما وقتی پول نداری اردوها را درست تشکیل دهی این کارها برای چیست؟

 

با وجود این مشکلات و البته قهر و آشتی ها چه آینده ای برای وزنه برداری متصور هستید؟

خدا را شکر طی پنج،شش سال گذشته آنقدر کار شده که بتوانیم از زحمات شان نتیجه بگیریم. به عنوان مثال ما الان کیانوش رستمی را داریم اما دورنما را خوب نمی بینم. وقتی در نوجوانان بین 30 نفر اول یک ایرانی نیست، در آینده دچار خلاء خواهیم شد. کیانوش سال 2011 و بهداد سال 2010 قهرمان دنیا شدند اما با این شکل مدیریت این عناوین در آینده کسب نمی شود. انتظار می رود مدیریت رویه را عوض کند و از امیال و اهداف شخصی کوتاه بیاید و دنبال اهداف کلی وزنه برداری باشد. این آقا آمده تمام افراد خانواده وزنه برداری را از این رشته دور کرده. من به دبیر فدراسیون از نظر شخصیت حقوقی خیلی احترام می گذارم اما ایشان وزنه بردار نیستند و نمی توانند وزنه برداری را درک و کمک کنند. متاسفانه تمام پست ها را از خانواده وزنه برداری پاک کردند.

 

یعنی تمام این انتصاب ها برنامه ریزی شده بود؟

از نظر من اینطور است. چرا مقامی رییس هیات قزوین که دبیر بود را برداشتند؟ یا پورکیان که مشاور ارشد بود به چه دلیلی دیگر نیست؟ وقتی کسی از جنس وزنه برداری باشد دغدغه این ورزش را دارد. وقتی هم مدیری از ریل اصلی خارج شود به او گوشزدهای لازم را می کنند اما این نفرات دیگر نیستند.

 

چند روز دیگر بازی های همبستگی کشورهای اسلامی را پیش رو داریم. مسابقات جهانی هم در انتظار است. فکر می کنید عملکرد تیم در این دو میدان چطور باشد؟

من فکر می کنم کشورهای اسلامی سطح بالاتری از قهرمانی آسیا داشته باشد و محک جدی برای ما باشد. اما مسابقات جهانی شرایط کاملا متفاوتی دارد. شما اگر رکوردهای آسیا و اروپا را مقایسه کنید به خوب متوجه سختی کار در این مسابقه خواهید شد. اما کادر فنی بدون چشمداشت تلاش می کند و امیدوارم نتایج خوبی کسب شود.

 

بهداد به خاطر مصدومیت قید آسیا را زد تا برای جهانی حاضر شود. وضعیت او را چطور می بینید؟

او بعد از المپیک آسیب دیدگی جدی داشت اما با کمک فدراسیون پزشکی ورزشی مراحل درمان را طی می کند. من هم مانند همه امیدوار هستم تا او بهبود پیدا کرده و به مسابقه برسد.

 

این روزها انتخابات ریاست جمهوری در صدر اخبار است. شما اخبار انتخابات را دنبال می کنید؟

من مناظره اول را دیدم. مردم ما فهیم هستند و می دانند چه کسی را انتخاب کنند. امیدوارم با انتخاب فرد مناسب شاهد ایرانی پاینده تر، شاداب تر و قوی تر باشیم.

 

البته انتخابات شورای شهر هم اهمیت خاص خودش را دارد. شما موافق حضور ورزشی ها در شورای شهر هستید؟

ان شاءا... هروقت دوستان سیاسی از ورزش بیرون رفتند، ورزشی ها ملزم می شوند که نیایند. هرچند معتقدم مسایل یک شهر مختص ساختمان سازی نیست. سلامت شهروندان اهمیت زیادی دارد که بخش بزرگی از آن به کمک ورزش حل می شود. شهرداری این همه مجموعه ورزشی ساخته و دارد مدیریت می کند و این نشان از اهمیت ورزش دارد. البته انتخاب نفرات باید براساس قابلیت های شان باشد.

 

حرف انتخاب شد. فکر می کنید علی مرادی در انتخابات جهانی شانسی دارد؟

ایشان 12 سال دبیر کل آسیا بوده و هشت سال عضویت هیات رییسه فدراسیون جهانی را داشته اما نهایتا تاثیر خاصی برای ما نداشت. تازه 9 نفر هم دوپینگی دادیم. ما بهترین نتیجه وزنه برداری را در المپیک لندن با دو طلا و سه نقره داشتیم پس مدال آوری خیلی نمی تواند در این راه اثرگذار باشد. اما همانطور که گفتم باید دید این کرسی به چه قیمتی می خواهد به دست بیاید؟

 

اگر شرایط مهیا شود و به شما پیشنهاد دهند که برگردید، حاضر هستید به کمک وزنه برداری بیایید؟

زمانی هم که من بودم دوستانی که مدیریت فعلی را در دست دارند، سنگ اندازی می کردند. من تمام اتفاقات را از چشم همین شخص می بینم. الان هم امیدوار هستم دوستان چه داخل و چه خارج از فدراسیون صادقانه تر کار کنند. کوروش باقری که الان با او صحبت می کنید در وهله اول این قهرمانی را بار دیگر تبریک می گوید ولی متاسفانه دوستانی که هستند انتظار دارند فقط از آنها تعریف شود. متاسفانه بخشی از رسانه ها هم با خیلی چیزهای کوچک خطی می شوند و به رخ دادن این قضایا کمک می کنند. من فکر می کنم مشکل حضور داشتن یا نداشتن من نیست. امروز هم هیچ علاقه ای به مربیگری ندارم. الان هم که نگاه می کنم سجاد انوشیروانی و برخواه خوب کار می کنند و دارند زحمت می کشند. مشکل نگاه مدیران امروزی است که بخش بیشتر کارهای شان به اهداف خودشان برمی گردد.