b_Newsبرای شهریار که مردم را به خودش ترجیح داد و حرفش را زد

سرمایه اجتماعی، مثل علی دایی

تاریخ: 1396/02/20
زمان: 15: 34
نوع: خبر
مصاحبه علی دایی با روزنامه گل بازتاب فراوانی داشت.

مصاحبه علی دایی با روزنامه گل بازتاب فراوانی داشت. پیش‌بینی این بازتاب چندان هم کار سختی نبود. سرشناس‌ترین چهره بین‌المللی ورزش کشور با همان صراحت همیشگی که خاص و امضای ادبیات اوست مواضعش را در آستانه انتخاباتی سرنوشت‌ساز برای ایران اعلام کرد. مثل همیشه. مثل همان علی دایی که سراغ داریم و انتظار می‌رود. علی دایی اما اگر از اقتصاد می‌گوید و روزنامه گل به شکلی هدفمند سراغ او می‎‌رود دلیلی غیر از وجه پررنگ ورزشی او هم دارد؛ چه اینکه دایی بدون شک یکی از فعالان به نام اقتصادی کشور است. یک بیزینس‌من موفق .کسی که برخلاف بسیاری از مردان بلند پایه کشور که داشته‌های شخصی را دلار کرده و از مملکت خارج می‌کنند، سالها در خارج از ایران عرق ریخت ودلار حاصل از آن را به ایران آورد و سرمایه‌ای برای کارآفرینی کرد. او حالا صاحب تجارتی است که اتفاقا حاصل آن «اشتغالزایی» است. موضوعی که بسیاری آن را شعار انتخاباتی خود کرده‌اند. علی دایی شغل ایجاد کرده است و عده بسیاری سر سفره‌اش نشسته‌اند. او گام در راه پرزحمت تولید گذاشته و البته که در دیگر حوزه‌های تجارت با اشکال گوناگون هم دستی دارد. او ثروت خود را به آلمان نبرد تا در اقتصادی پویا و سالم یک دلار را صدچندان کند. در ایران مانده و همین‌جا تنور تجارتخانه‌اش برای هموطنانش پخت می‌کند. دایی را به فوتبالش می‌شناسیم، اما کیست که نداند او حالا و به واسطه نبوغ و توانش یک کارشناس اقتصادی حاذق هم هست؟ کسی که واردات و صادرات می‌کند و با معضلات و مشکلات تولید آشناست. متوجه باشید که ما تازه داریم در مورد یک سوپراستار در قواره‌های شهریار حرف می‌زنیم؛ کسی که پشت هیچ دری نمی‌ماند و درهر جمعی وارد شود بر صدر می‌نشیند. او شاید مثل دیگر اهالی «تولید» ساعتها پشت در اتاق فلان مدیر برای یک امضا ننشسته است. کسی به راحتی نمی‌تواند به او جواب رد بدهد و البته برای پیشبرد کارش نیازی به چرب کردن سیبیل دیگران ندارد. اما اوهم مشکلات و ضعف های اساسی اقتصاد را می‌داند، سنگهایی که پیش پای تولید قرار دارد را می‌شناسد و ارزش ثبات قیمت ارز را بیش از دیگران می‌فهمد. علی دایی امتیاز «شنیده شدن» دارد.او که بی‌شک سالهاست زبان اعتراضش نسبت به کم و کاستی‌های فوتبال بلند بوده حالا زبان قشری دیگر از جامعه‌اش شده است. با همان صدای بلند، با همان صراحت.


چرا «گل» سراغ مصاحبه‌ای متفاوت رفت؟
از زمان انتشار این مصاحبه مهم اما، برخی انتقادات از روزنامه گل به عمل آمده در مورد اینکه چرا وارد حوزه سیاست شده است. شاید آنها که چنین تصوری دارند باید بار دیگر مصاحبه دایی را بخوانند؛ مصاحبه‌ای اقتصادی– اجتماعی که اتفاقا آن را نباید به زلف سیاسیون گره زد. وظیفه رسانه هم البته در روزهایی که تب انتخابات داغ است و دعوت مردم به حضور و تعیین سرنوشت خودشان کلیدی‌تر از همیشه به نظر می‌رسد، چیزی غیراز انعکاس نقطه نظرهایی از این دست نیست. اگرچه علی دایی با صراحت رای خود را اعلام نکرد اما اصلا شاید رای ما چیز دیگری باشد که این وسط خود انجام «فعل» یعنی انداختن رای به صندوق از اهم واجبات است. روزنامه گل اگر حرف دایی چیز دیگری بود هم آن را برجسته می‌کرد، کما اینکه با مصطفی هاشمی‌طبا، کاندیدای ریاست‌جمهوری هم مصاحبه‌ای اختصاصی انجام داد. مخاطبان جدی‌تر این رسانه انصاف می‌دهند که گل بارها عملکرد دولت فعلی راهم نقد کرده تا رسالتش در حفظ بی‌طرفی را به نحو احسن انجام داده باشد. علی دایی حرفش را زده و البته گل به خود می‌بالد که بازتاب‌دهنده حرفهای شهریار فوتبال ایران بوده است تا آنها که در انتخاب و رای‌شان نظر خواص جامعه را هم دخیل می‌کنند، درجریان نقطه‌نظر او باشند. نه گل و نه علی دایی هیچکدام  سیاسی نیستند، اما این تکلیف هر دوی ماست که نقشی سازنده در فضای انتخاباتی کشور داشته باشیم؛ گل به اندازه یک رسانه و علی دایی به عنوان یکی از نخبه‌های کشور، نه کمتر نه بیشتر.

دایی، ورای سیاست
مصاحبه علی دایی حمایت از دولت تلقی شده و بیشتر برداشتها در بازتاب گسترده آن اینگونه بوده است. در این میان اما به نظر می‌رسد یک نکته بسیار کلیدی و تعیین‌کننده از قلم افتاده؛ اینکه علی دایی بدون شک بیشترین بی‌مهری‌ها را در دو دولت اخیر دیده است. او به سیاسی‌ترین شکل ممکن از تیم ملی برکنار شد و بعد از سال‌ها در مورد پشت پرده اخراجش کدهای مهمی به افکار عمومی داد. او سیاسی نبوده اما قربانی سیاست بوده است. همین اواخر توسط علی کریمی متهم شد که چرا از سیاسیون کار گرفته و با انها قرارداد بسته، اما جواب این است که وقتی آنها سکان تیمی مثل پرسپولیس را دارند و سراغ دایی می‌آیند چه می‌توان کرد؟ دایی که کار و تخصصش فوتبال است سرمربی نشود چون فلان سیاسی مسوول باشگاه است؟ با این تفکر پس دایی و دایی‌ها باید کنج خانه بنشینند، چون اکثریت تیم‌های ملی و باشگاهی ما توسط سیاسیون اداره می‌شود. علی دایی قربانی دو دولت با دو تفکر متفاوت بوده است. اگر دردوران احمدی‌نژاد تیم ملی را آنگونه از وی گرفتند، در دولت تدبیر و امید وزیر خواستار عدم حمایت از او درپرسپولیس شد؛ ادعایی که وقتی کار به شکایت و شکایت‌کشی رسید، یک نماینده مجلس حاضر شد در موردش به نفع علی دایی شهادت بدهد. در همان بحبوحه حرف‌های محرمانه او در یک جلسه خصوصی منتشر شد تا او مجبور شود اینگونه حسن روحانی را خطاب قرار بدهد: «جناب آقای روحانی؛ رئیس جمهور منتخب مردم و حقوقدان برجسته کشور؛ در دولت شما و در وزارتخانه‌ای که مخاطبان بسیار دارد انگار دستگاه شنود کار گذاشته‌اند. من نگران خودم نیستم چون مردم و آنهایی که باید حقایق را بدانند می‌دانند. نگرانی من برای آن است که مردم به شما رای دادند تا بساط بگم‌بگم‌ها، بلوتوث‌بازی‌ها و این قبیل کارهای غیر اخلاقی برچیده شود. آقای رئیس‌جمهور؛ مساله اینجاست که نباید تصور کرد فایل صوتی بحث دایی و پروین منتشر شده، بلکه به این موضوع بیندیشید که از درون وزارتخانه دولت شما فایل صوتی منتشر شده است. آیا این اتفاق کوچکی است؟» او درهمین دولت به بدترین شکل ممکن از پرسپولیس دور شد. مدیری به نام «سیاسی» با رفتاری سیاسی‌تر بی آنکه آداب فوتبال را بداند دست یک مربی راگرفت و به محل تمرین تیمی برد که هنوز علی دایی بالای سر آن بود. دایی چنان ناجوانمردانه کنار رفت که مدیرعامل باشگاه هم در حمایت از او کنار کشید. با این وجود دایی امروز از عملکرد همین دولت دفاع می‌کند که این یک معنی بیشتر ندارد؛ اینکه شهریار فوتبال ایران برای نوشتن یک نام روی برگه رای‌اش، نه خود که سرنوشت تمام مردم ایران را درنظر خواهد گرفت؛ رایی که دو دوتای رسیدن به آن فقط مناسبتهای فوتبالی نیست. او ایران را ورای خودش وفوتبال می‌داند. پیه انگ سیاسی شدن را به تن می‌مالد، اما حق را می‌گوید. از اینکه بر خودش چه گذشت وچه کردند می‌گذرد و نگاهی به سفره مردم می‌اندازد. ملاک‌های دایی برای انتخابش اینهاست و این همان انتظاری است که از سرمایه‌های اجتماعی می‌رود؛ اینکه مصالح جمعی را بالاتر از منافع فردی در نظر بگیرند و خودشان را فدای ملت‌شان کنند. همانطور که دیروز حق نقد دولت فعلی را به علی دایی دادیم و به شهامتش درود فرستادیم، امروز هم باید به اراده فردی‌اش برای حمایت از قوه مجریه احترام بگذاریم و در دیدگاهش تامل کنیم. باور کنید انتظار زیادی نیست.



کاظم
چهارشنبه 20 ارديبهشت 1396  -   زمان : 07:24:08
عالی بود. سپاس از یادداشت زیبا و به موقعتان.
حسین
چهارشنبه 20 ارديبهشت 1396  -   زمان : 08:29:27
از اینکه این توضیحات کلیدی را ارائه دادید سپاسگزاریم ، لازم بود که در کنار ان مصاحبه این توضیحات نوشته شود ، تا اگر کسی شبهه ای برایش باقی مانده است رفع گردد . اما اگر کسی با قصد تخریب کاری را انجام دهد ، نه این توضیح و نه صد توضیح دیگر به کارش نخواهد امد !!!!


توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.