b_Newsعلیرضا منصوریان و وعده‌ای که فراموش شد

کدام استقلال؟ کدام بایرن‌مونیخ؟

تاریخ: 1396/03/06
زمان: 14: 10
نوع: خبر
پيروزي يك بر صفر استقلال برابر العين در بازي رفت مرحله يك‌هشتم نهايي ليگ قهرمانان آسيا مسلما نتيجه‌‎اي درخشان و موثر است.


به گزارش سایت روزنامه گل، پيروزي يك بر صفر استقلال برابر العين در بازي رفت مرحله يك‌هشتم نهايي ليگ قهرمانان آسيا مسلما نتيجه‌‎اي درخشان و موثر است كه مي‌تواند مقدمات حضور آبي‌هاي تهران در جمع هشت تيم برتر آسيا را فراهم كند. استقلال به خواسته اصلي‌اش كه گل نخوردن در تهران بود دست پيدا كرد و در دقايق آخر بازي هم به لطف اشتباه عجيب بازيكن العين صاحب پنالتي شد و گل برتري را مقابل اين تيم به ثمر رساند. حالا عليرضا منصوريان سر به عرش مي‌زند و از كسب اين نتيجه در پوست خودش نمي‌گنجد. با اين همه مثل بيشتر بازي‌هاي استقلال در مرحله گروهي، آمار نشان داد در اين بازي هم استقلال مالكيت توپ كمتري نسبت به حريفش در اختيار داشته است. آبي‌ها در زمين خودي تنها 45درصد از زمان بازي را صاحب توپ بودند و البته كه اين براي هواداران ميزبان خوشايند نيست. با اين همه جادوي نتيجه گرفتن هميشه باعث مي‌شود اين قبيل مسايل تحت‌الشعاع قرار بگيرد. عليمنصور در نشست خبري بعد از بازي هم آشكارا گفت تيمش علاقه‌اي به بازي مالكانه نداشته و فقط در پي كسب نتيجه بوده است. استقلال در مرحله گروهي هم همين رويه را در پيش گرفته بود. به عنوان مثال آنها در مجموع دو بازي رفت و برگشت با التعاون عربستان فقط 35درصد مالك توپ بودند، 9كرنر كمتر از حريف زدند و 500پاس هم كمتر دادند! با اين همه دو پيروزي براي استقلال به ثبت رسيد كه براي صعود اين تيم كافي بود. آنچه مسلم است اينكه منصوريان فعلا در استقلال هم به همان شيوه نفت تهران از تيمش بازي مي‌‎گيرد. روزي كه او به استقلال آمد، مدعي شد تلفيقي از بازي بايرن‌مونيخ و اتلتيكومادريد را پياده خواهد كرد؛ ما فعلا هر هفته داريم اتلتيكو مادريد استقلال را مي‌بينيم، اما از بخش بايرن‌مونيخ اين تيم خبري نيست! البته يك اصل در فوتبال هرگز عوض نمي‌شود و آن هم اينكه تا وقتي يك مربي نتيجه بگيرد، بقيه كاستي‌هاي او به چشم نخواهد آمد. در حال حاضر هم هواداران استقلال كاملا از شرايط تيم‌شان راضي هستند؛ به ويژه كه آنها داربي تهران را هم درست با همين شرايط، يعني مالكيت و شوت و تعداد پاس كمتر بردند. با اين حال بايد صبر كرد و ديد روزي كه اين مدل بازي استقلال با كسب نتيجه همراه نباشد، باز هم هواداران با همين شدت پاي عليمنصور مي‌مانند يا نه.


56هزار تماشاگر براي چهار بازي
اوجگيري استقلال درست از ميانه فصل شروع شد. آنها در نيم‌فصل اول بدترين عملكرد ممكن را ارايه دادند و از جام حذفي هم كنار رفتند، اما پس از آن درست در شرايطي كه شمارش معكوس براي اخراج منصوريان شروع شده بود، او با استقلال نتايج مناسبي كسب كرد. آنها 120دقيقه مقابل السد قطر مقاومت كردند و اين تيم را در ضربات پنالتي بردند و پس از آن هم پرسپوليس را با فوتبال «ضد توپ» و استراتژي دفاع و ضد حمله شكست دادند و بعد هم كه مسير در ليگ و آسيا براي اين تيم باز شد. با اين حال وقتي به نيم‌فصل اول نگاه مي‌كنيم، مي‌بينيم تيم منصوريان با همين شيوه بازي وقتي موفق به كسب نتيجه نمي‌شد، مطلقا براي هواداران قابل تحمل نبود و از كمترين ميزان حمايت ممكن بهره مي‌برد. آمار رسمي سازمان ليگ نشان مي‌دهد استقلال در هفته پنجم در بازي با ماشين‌سازي فقط 15هزار تماشاگر داشته كه اين عدد در بازي هفته نهم با سايپا به 25هزار نفر رسيده. استقلال در هفته يازدهم در آزادي برابر گسترش‌فولاد تنها 10هزار تماشاچي داشت و  هفته چهاردهم تنها شش هزار نفر بازي استقلال برابر پديده را از نزديك تماشا كردند؛ يعني مجموعا 56هزار هوادار براي چهار بازي خانگي! شايد اگر استقلال زيبا و يا به قول منصوريان «بايرن‌مونيخي» بازي مي‌كرد، در روزهاي ناكامي هم مي‌توانست از حمايت نسبي هواداران برخوردار باشد. با اين وجود اعداد و ارقام گواهي مي‌دهند چنين تيمي فقط تا وقتي نتيجه بگيرد، مقبول طبع طرفداران خواهد بود. اميدواريم اين دوران براي منصوريان حالا حالاها طول بكشد و او اسب مراد را همچنان بتازاند.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.