b_Newsچینی ها حق دارند طلا بگیرند/ روی ما حساس شدند

سهیلا منصوریان: هر مسابقه 12 هزار نفر به سالن ووشو می آیند!

b_News آخر تمرین از خوشحالی پرواز می کنم
تاریخ: 1396/03/12
زمان: 12: 30
نوع: گفتگو
سهیلا منصوریان بعد از ورود به لیگ چین حالا بیش از هر زمانی برای مبارزه با چشم بادامی ها آماده است.

نگار رشیدی /  سهیلا منصوریان بعد از ورود به لیگ چین حالا بیش از هر زمانی برای مبارزه با چشم بادامی ها آماده است. او که به همراه خواهرش الهه راهی چین شد تا برای تیم چانگ چونگ وارد زمین شود، مدتی است به ایران آمده اما تمرینات سخت و فشرده را هم با خود سوغاتی آورده است.

سهیلا که علاوه بر لیگ چین خود را برای انتخابی تیم ملی هم آماده می کند، در گفت و گو با «گل» از زندگی در این کشور و شرایط جالب مسابقه گفت. سهیلا حتی یک بار هم به خاطر حاضر نشدن در تمرین جریمه را به هم تیمی هایش هدیه داد.

 

کمی از لیگ چین بگو. باید روزهای سخت و پرفشاری را در این مدت گذرانده باشی؟

این یک اتفاق جدید برای ما بود و اولین تجربه مان را از حضور در این لیگ به دست آوردیم. استارت کار خیلی برایم سنگین بود. چون هم با جو سالن آشنا نبودیم و هم مسابقات پخش زنده داشت. واقعا جو سالن خیلی سنگین است و سالن 12 هزار نفری به راحتی پر می شود. ووشو برای چینی ها اهمیت بسیار زیادی دارد. شاید برای تان جالب باشد که بگویم حتی پیرمردها و پیرزن ها با عصا و همراه بچه های شان برای دیدن مسابقات به سالن می آیند. رقابت هم که همیشه پایاپای است و اصلا مشخص نمی شود چه کسی پیروز خواهد شد. این تجربه واقعا کمک زیادی به ما کرد و همین که با چینی ها تن به تن شدیم تجربه خیلی خوبی بود. حالا من آماده ام تا در مسابقات جهانی روبه روی چینی ها قرار بگیرم.

 

وضعیت تمرینات چطور بود؟

آنها واقعا خیلی سخت تمرین می کنند. من یک بار به الهه گفتم چینی ها حق دارند طلا بگیرند چون واقعا تمرینات سختی دارند. ما هم از وقتی به ایران آمدیم تمرینات مان جدی تر و سنگین تر شده است.

 

پس باید تمرینات متفاوتی با آنچه در ایران انجام می دادی، داشته باشی؟

در ایران هم ما دو ساعت صبح و دو ساعت بعدازظهر تمرین می کردیم. اما تفاوت اینجاست که در چین در این دو ساعت یک نفر برایت میت می گیرد و این زمان خالص برای تمرین خودت است اما وقتی ایران بودیم به عنوان مثال در این دو ساعت چند دقیقه من برای خواهرم میت می گرفتم و چند دقیقه او برای من. از طرفی در چین تمام تکنیک ها را روی یک نفر انجام می دهی و زمانی را برای تمرین از دست نمی دهی.

 

چند باری برای مسابقه الهه در اینستاگرام پست گذاشتی اما برای خودت نه؟!

من خیلی دوست ندارم از خودم تعریف کنم. از طرفی من از پیروزی الهه انرژی می گیرم و وقتی او در مسابقه پیروز می شود انگار خودم برنده شده ام. البته در بازی سوم که الهه مسابقه داد، قرار بود من در وزن 60 کیلو حاضر شوم که طبق صلاحدید مربی الهه در حالی که در وزن 52 بود به وزن 60 آمد و مسابقه داد و من هم در آن روز بازی نداشتم.

 

الهه می گفت زندگی با چینی ها سخت است. تو چقدر با آداب و رسوم شان تطبیق پیدا کردی؟

هرچه باشد آدم به مرور عادت می کند اما هنوز نتوانستم با برخی مسایل کنار بیایم. مثلا هنوز به غذا خوردن شان عادت نکرده ام. در این مدت هم بیشتر الهه آشپزی می کرد. اما چینی ها غذاهای ایرانی را خیلی دوست دارند.

 

چه غذاهایی برای شان درست کرده اید؟

غذا زیاد درست کرده ایم. الهه بیشتر کباب، ماکارانی، قرمه سبزی و چلو گوشت درست می کند.

وقتی در چین هستی بیش از هرچیز دلت برای چه چیزی در ایران تنگ می شود؟

ایران که کلا یک چیز دیگر است. من ایران را خیلی دوست دارم و خیلی دلم برای کشورم تنگ می شود. یک بار در بانک یک ایرانی دیدم انگار دنیا را به من دادند. او برای درس به چین آمده بود و حتی یک بار برای دیدن مسابقه مان به سالن آمد. اما در کل بیش از هرچیزی دلم برای مادرم و خانواده ام تنگ می شود. البته از آنجایی که در چین رژیم بودم و خیلی شکمو هستم دلم برای غذاهای ایران هم تنگ می شود (خنده).

 

با توضیحاتی که دادی مربیان هم باید حسابی سختگیر باشند؟

بله خیلی سختگیر هستند. هر تمرینی که تمام می شود خوشحال می شویم که چند وقت دیگر ایران هستیم (خنده). آنقدر سختگیر هستند که از گذشت زمان در تمرین چیزی نمی فهمیم و وقتی ساعت را می بینیم که 10 دقیقه به پایان تمرین مانده از خوشحالی پرواز می کنیم. من حتی یک بار هم تنبیه شدم و کل تیم مجبور شدند سه وعده تمرین کنند.

 

واقعا؟!

بله، وقتی بخواهی از زیر تمرین در بروی، خیلی سخت جریمه ات می کنند. البته تنبیه من به این خاطر بود که سرماخوردگی شدیدی داشتم و نتوانستم به تمرین بروم. اما اینجور وقت ها باید پزشک تیم تایید کند و اینطور نیست که به مربی بگویی و تمام. حتی اگر آسیب دیدگی هم باشد باید پزشک تیم تایید کند. سرماخوردگی من را هم پزشک تایید نکرده بود و به همین خاطر جریمه شدم. چینی ها روی ما ایرانی ها خیلی حساس هستند. البته من و الهه هیچ وقت از زیر بار تمرین شانه خالی نمی کنیم و از این فرصت تمام و کمال استفاده می کنیم. به هر حال تجربه جدیدی است که نباید از آن غافل شد.

 

خودت فکر می کنی چقدر فرق کرده ای؟

حضور در چین باعث شد تاکتیک ها و نحوه بازی ام تغییر کند. امیدوارم این تغییر در انتخابی تیم ملی که حدود 20 روز دیگر برای حضور در مسابقات جهانی روسیه برگزار می شود، کمکم کند. می خواهم حسابی خودم را در این مسابقه نشان بدهم. امیدوارم تجربه ام در لیگ چین به تیم ملی هم کمک کند.

 

راستی با توجه به علاقه ات به سینما، در این مدت فیلمی هم دیده ای؟

هنوز نه اما با الهه قرار گذاشته ایم که جمعه برای دیدن فیلم تیک آف برویم. البته تمرینات ما آنقدر سخت است که اصلا انرژی برای سینما رفتن برایم نمی ماند اما قطعا فیلم هایی که دوست دارم را می خرم و در خانه می بینم.

 

کی به چین برمی گردی؟

من و الهه حدود 12 روز دیگر به چین می رویم تا در ادامه رقابت ها شرکت کنیم. جا دارد همین جا از فدراسیون ووشو و آقای علی نژاد تشکر کنم که به ما اجازه رفتن به این لیگ را دادند. بدون حمایت ها و کمک های ایشان شاید ما به این جایگاهی که داریم نمی رسیدیم.