b_Newsچرا در حوزه‌های دیگر «نود» نداریم؟

نمایش آزادی بیان!

تاریخ: 1395/11/09
زمان: 02: 11
نوع: یادداشت
بردیا احمدی

اتفاقی که برای عادل فردوسی‌پور در ماجرای دریافت تذکر به خاطر پرداختن به فاجعه ساختمان پلاسکو رخ داد، به شدت مورد توجه رسانه‌ها و افکار عمومی قرار گرفته است. شاید هیچ‌کس انتظار نداشت به واسطه چند جمله حرف زدن در مورد این سانحه و در شرایطی که مجری نود از هیچ‌کس اسمی هم نیاورده بود، کار او به توبیخ و تذکر بکشد. با این وجود مسوولان تلویزیون نشان دادند به هیچ‌وجه از این اتفاق خوش‌شان نیامده و حتی ابایی نداشته‌اند از آنکه این دلخوری را علنی کنند.
سال‌هاست که گفته می‌شود کاش در تلویزیون ایران برنامه‌ای شبیه نود در حوزه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی تولید شود تا هم نیازی به ورود عادل به این حوزه‌ها نباشد و هم مسایل این قبیل عرصه‌های کلیدی مرتبط با زندگی روزمره مردم هم در تلویزیون مورد موشکافی قرار بگیرد. حالا اما به خوبی می‌توان پی برد چرا تقریبا هیچ‌وقت چنین ایده‌ای با موفقیت همراه نشد و اگر هم برنامه‌ای تا مرحله تولید پیش رفت، هرگز یک‌صدم موفقیت برنامه نود را به دست نیاورد. واقعیت آن است که صداوسیما تنها در حوزه‌هایی مثل ورزش می‌تواند با جانبداری اندک دست برنامه‌سازان مستقل را برای انجام کار باز بگذارد. در غیر این صورت تجربه نشان داده هرگاه بحث به حوزه‌های جدی‌تر می‌کشد، کمیت دوستان لنگ می‌زند. سال گذشته درست شبی که جلوی پخش مصاحبه عادل فردوسی‌پور با محمد جواد ظریف را گرفتند، در شبکه‌ای دیگر آنتن در اختیار حداد عادل قرار گرفته بود! همین موارد نشان می‌دهد چه فضایی بر رسانه موسوم به ملی حاکم است.
واقعیت آن است که این نمایش آزادی بیان صرفا به جایی مثل ورزش محدود می‌شود و در مباحث دیگر خبری از این انعطاف نیست. آنها در این قریب به دو دهه نود را نگه داشته‌اند و همه رقمه از عادل حمایت کرده‌اند تا شاید فقط سمبلی برای نمایش چندصدایی باشد. این کم‌هزینه‌ترین نوع ژست گرفتن برای مسوولان صداوسیماست؛ کسانی که حتی در همین نود هم هر کجا خطوط قرمز جناحی‌شان اندکی تهدید می‌شود، ناگهان تحمل را کنار می‌گذارند و خود فردوسی‌پور را هم گوشه رینگ می‌برند.

 





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.