b_Newsدرهای استادیوم‌ها را به روی خانواده‌ها باز کنید

از آزادی تا آزادی

تاریخ: 1396/03/22
زمان: 12: 05
نوع: خبر
وحید نمازی

1- زیاد از آن روزها دور نشده‌ایم. یک ماه ناقابل نمی‌تواند حافظه معمولا «به فراموشی عادت‌کننده»! ما در یادآوری آن تصاویر را مغلوب کند. در کوران رقابت‌های داغ انتخابات ریاست جمهوری، نامزدهای اصلی حاضر در صحنه اقدام به برگزاری میتینگ‌های انتخاباتی در استادیوم‌ها و ورزشگاه‌های شهرهای بزرگ و کوچک کردند که طی آن‌ها، مردان و زنان بزرگوار و پاکدامن ایران عزیز، صرفنظر از علایق و گرایشات سیاسی‌شان در این مراسم عموما شاد و پرنشاط، دوشادوش هم حضور یافتند و در نهایت یکی از شکوهمندترین انتخابات تاریخ کشور را رقم زدند. در این بین اما حضور زنان و دختران در استادیوم‌های مختلف در مشهد، اهواز، شیراز، ساری، بندرعباس، ... و همین سالن 12هزار نفری آزادی تهران ثابت کرد فضای حاکم بر یک اجتماع عظیم مردمی با بودن آنها چقدر تلطیف می‌شود و راه را بر هوچی گری‌ها و خشونت‌های کلامی احتمالی مردانه مرسوم در این اجتماعات می‌بندد. گرچه فضای حاکم بر یک میتینگ سیاسی با یک رویداد ورزشی به شدت متفاوت است، اما هیجانات شدید سیاسی حاکم بر جامعه در روزهای انتخابات و بالا بودن تب هجوم به برنامه‌های جناح روبه‌رو و تفاوت‌های شدید سلایق هواداران نامزدها می‌توانست به التهاب فضای مردانه موجود کمک کند که بی‌تردید حضور بانوان و رعایت اخلاق مانع از بروز ناهنجاری‌های محتمل به صورت علنی و در میتینگ‌های سیاسی تمام جناح‌ها گردید.
2- با وجودی که حضور زنان در استادیوم‌های فوتبال از اوایل دهه شصت به شکل رسمی ممنوع اعلام شد، اما تا همین چند سال پیش سالن‌های مسابقات والیبال، بسکتبال و دیگر ورزش‌ها پذیرای بانوان مشتاق ورزش بودند که این حضور ضمن تامین خواسته‌های حداقلی زنان برای تماشای رویدادهای ورزشی، به تلطیف فضای سالن‌ها هم کمک می‌کرد. گرچه آنچه موجب ممنوعیت کامل حضور زنان از تماشای مسابقات ورزشی شد، ظلم آشکار به نیمی از اعضای جامعه‌ای بود که دوشادوش مردان در تمام صحنه‌ها حاضر بوده و بارها و بارها با همین حضور، تصویری از جامعه ترقی خواه، امروزی، محترم و البته مبتنی بر حفظ ارزش‌های والا و لازم اسلامی را به دنیا نشان داده است. آنچه به جفا در برقراری آن ممنوعیت نادیده گرفته شد، چشم پوشیدن از این واقعیت بود که زنان علاقمند به حضور در استادیوم‌های ورزشی، همان زنان و دخترانی بودند که هر روز در جامعه حضور داشتند، در دانشگاه‌ها درس می‌خواندند، به مجلس و شورای شهر راه می‌یافتند، در کنار مردان کسب روزی می‌کردند و نسل فردا را می‌ساختند. آنها از سرزمینی دیگر نمی‌آمدند. ویژگی‌های اخلاقی‌شان را بارها نشان داده و ثابت کرده بودند که حضورشان می‌تواند خشونت‌های رایج در رفتارهای مردانه را تا اندازه بسیار زیادی کاهش دهد.
3- حالا امروز که هم غبار فعالیت‌های انتخاباتی و شعارهای نامزدها فرو نشسته، و هم در اثر فشار و اجبار فدراسیون جهانی والیبال و البته تلاش مسوولان فدراسیون، وزارت ورزش، نمایندگان مجلس و رسانه‌ها، راه برای حضور تعداد بیشتری از زنان برای تماشای مسابقات لیگ جهانی والیبال فراهم شده، وقت «پویش مردمی و رسانه‌ای برای مطالبه‌گری» از رییس جمهور محترم رسیده که پیش از این، حضور پر رنگ زنان در استادیوم‌ها را در گرماگرم مبارزات انتخاباتی‌اش وعده داده است. حضور کم تعداد زنان در سالن آزادی برای تماشای لیگ جهانی گرچه غنیمتی ارزشمند است، اما به هیچ وجه کافی نیست و با اینکه می‌توان درک کرد که هموار کردن راه ناهموار پیش رو به صبر و حوصله‌ای بیشتر نیاز دارد، اما راهکار «فراهم کردن شرایط حضور خانواده‌ها» در استادیوم‌ها، می‌تواند به زودتر هموارشدن آن کمک شایانی کند. این راهکاری است که کشورهای دیگر هم با استفاده از آن، نتیجه‌اش را دیده‌اند. استادیوم‌های انگلیس که روزی جولانگاه هولیگان‌های افسارگسیخته بود، حالا به لطف حضور پر رنگ خانواده‌ها و اعمال محدودیت برای بر هم زنندگان هنجارهای آن جامعه، به مراتب آرام‌تر و خانوادگی‌تر شده و می‌تواند برای ما که همواره خانواده را اصلی‌ترین رکن و ستون جامعه اسلامی می‌دانیم، نمونه‌ای مناسب تلقی شود تا با اعمال ارزش‌های جامعه خودی و هنجارهای شرع مقدس، تغییری بنیادین در استادیوم‌های ورزشی و فرهنگ تماشاگری رقم بزنیم.

 





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.