b_Newsپرونده‌ای برای تجربه پنجم ایران در لیگ جهانی والیبال

از ضعف‌های فنی تا مشکلات روحی و نبود شفافیت

تاریخ: 1396/03/29
زمان: 13: 03
نوع: گزارش
تجربه تلخی بود. تجربه پنجمین حضور ایران در لیگ جهانی والیبال...

فرزاد کفیلی / تجربه تلخی بود. تجربه پنجمین حضور ایران در لیگ جهانی والیبال. ایران نه اینکه چهارمی یا هشتمی دوره‌های قبل را تکرار نکرد که اصلا به مرحله نهایی هم صعود نکرد. سه باخت سه بر صفر برابر امریکا، لهستان و روسیه در هفته آخر لیگ جهانی و تجربه شکست سنگین برابر صربستان در هفته‌ای که در تهران میزبان صرب‌ها بودیم، حکایت از مشکلات فراوانی در تیم ملی والیبال ایران داشت.

نظرات ایرانیان در پست‌های اینستاگرام فدراسیون یا شبکه‌های ورزشی حکایت از نارضایتی عمیق مردم از شرایط کنونی تیم ملی دارد و این ناخودآگاه مرا یاد جمله‌ای از اسلوبودان کواچ سرمربی اسبق تیم ملی می‌اندازد که در گفت‌وگوی یک ماه پیش‌اش با گل مطرح کرد: «نتایج درباره عملکرد من در تیم ملی والیبال ایران سخن خواهند گفت.» اشاره کواچ حتما به مقام چهارمی او در لیگ جهانی دو سال پیش بود تا حداقل ششمی در دوره بعد. کواچ مربی کاملی نبود. چون بعد از خولیو ولاسکو به ایران آمده بود. متر و معیار برای سنجش کواچ،‌ولاسکو بود و بعد از نتایج نه چندان درخشان در سال دوم فعالیت او در ایران اولین گزینه برای صعود به المپیک، تغییر او بود. در واقع راه تغییر نتایج را تغییر مربی می‌دیدیم. بعد از آن لوزانو آمد و در المپیک چیزی از او ندیدیم و باز هم اولین گزینه تغییر را تغییر مربی قرار دادیم و  نتایج کنونی را هم به عنوان اولین سبب به کولاکویچ صرب ربط می‌دهیم بی آنکه بگوییم کولاکویج را ما آوردیم. مربی که بدون تیم بود و ما به او کار دادیدم تا به والیبال ایران کمک کند.

اگر تیم ایران مقابل روسیه بازی ۲۴ بر ۲۱ را واگذار می‌کند یا در مسابقه با لهستان هم همین‌طور، حتما مشکل فنی وجود دارد. یا اینکه محمد موسوی که زمانی سرویس‌های ویران‌گری می زد و امروز ترجیح می‌دهد فقط توپ را از روی تور رد کند یا حتی زمان سرویس او را تعویض می‌کنند، قطعا مشکلات فنی مهمی وجود دارد. این‌ها برخی از مشکلاتی فنی‌ست که بدون شک به کادر فنی باز می‌گردد اما این تمام مشکل تیم ملی نیست.

 

حلقه‌ گمشده شفافیت

 

تیم ملی والیبال نتایج خوبی نگرفته است. فدراسیون والیبال در پنج ماه اخیر و بعد از رفتن محمدرضا داورزنی به وزارت ورزش با سرپرست اداره شده و مهمتر بسته شدن فضای نقد در اطراف تیم‌ملی‌ است. دو دسته کردن اهالی والیبال به خودی و غیر خودی موضوع ویران ‌گری است که رفته رفته به ایجاد فضایی غیر واقعی و غیر دقیق دامن می‌زند. بسته شدن فضای نقد کار را به جایی می‌رساند که دیگر تشخیص اشتباهات و موقعیت کنونی تیم‌های ملی و عملکرد بازیکنان و مربیان سخت می‌شود.

 

انتشار داده‌های اشتباه قدرت تحلیل را از مردم و روزنامه‌نگاران می‌گیرد و حاشیه‌ها را بالا برد می‌برد. برای مثال مصاحبه پزشک تیم ملی والیبال در تاریخ ۹ خرداد از مصدومیت محمد موسوی سرعتی زن نامدار تیم ملی حکایت دارد. سیامک افروزی در شرایطی که با کنار کشیدن موسوی در هفته اول لیگ جهانی شوک بزرگی به علاقه‌مندان والیبال وارد شده و درحالی که مردم به جای بازی موسوی، تبلیغ او برای یکی از شرکت‌های لوازم بهداشتی را در میان ست‌های مسابقات ایران می بینند، مصاحبه‌ای با سایت فدراسیون والیبال دارد که آنجا عنوان می‌کند:« احتمال درمان موسوی با جراحی هم وجود دارد. بعید می‌دانم او به هفته دوم لیگ جهانی برسد اما امیدواریم در هفته سوم در لهستان بتوانیم از موسوی استفاده کنیم.» این را پزشک تیم ملی والیبال که سال‌ها است کنار بازیکنان تیم ملی‌ست اعلام می کند و فدراسیون والیبال هم بر مبنای کنار گذاشتن موسوی را مصدومیت او اعلام می‌کند. روزنامه‌نگاران و دیگران قبول می‌کنند موسوی مصدوم است و حداقل در ‌هفته های اول و دوم لیگ جهانی بازی نخواهد کرد.اما این طور نمی‌شود. موسوی در هفته دوم لیگ به یکباره برای ایران بازی می‌کند و عملکرد نسبتا خوبی هم دارد.

این یک نمونه از آن چیزی است اطلاع‌رسانی درباره تیم ملی را به شدت دچار مشکل کرد و فضایی غیر دقیق و حاشیه‌ساز در اطراف تیم ملی ایجاد می‌کند.

 

تغییر مربی را آزموده‌ایم..

شرایط امروز تیم ملی نتیجه برخی حاشیه‌هاست. برخی حاشیه‌های روانی حاکم بر تیم. حاشیه‌هایی که ولاسکو در بدو آمدنش به ایران با بیرون گذاشتن یکی دو بازیکن آن‌ها را حل کرد. موضوعات فنی بحث دیگری‌ست که مربیان باید رفته رفته مشکلات موجود را برطرف کند.

فعالیت شفاف و بی حاشیه‌است که راه را برای عملکرد بهتر باز می‌کند. شبکه‌های اجتماعی اطلاع رسانی و ایجاد فضای شفاف در تمام امور را تغییر داده‌‌اند و دیگر جریان یک‌سوی خبر و اطلاع‌رسانی به پایان رسیده است.

 بهتر است امروز کولاکویچ بعد از سه ماه کار کردن در ایران اولین و آخرین نقطه انتقاد نباشد و برای بهبود عملکرد تیم ملی مجموعه‌ای از عوامل به دور از فشارها و حاشیه‌ها مورد بررسی قرار گیرد.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.