b_Newsباید به سجاد و فرزان زمان داد

بیژن مقانلو: داریم اخلاق را از دست می دهیم/تکواندو در همین مسیر ادامه بدهد، سرنوشت بدتری خواهد داشت

تاریخ: 1396/04/10
زمان: 11: 00
نوع: گفتگو
تیم ملی تکواندو در حالی عازم مسابقات جهانی شد که نتوانست انتظارات را برآورده کند. بیژن مقانلو نیز دلیل این اتفاق را نداشتن انسجام دانست.

نگار رشیدی

تیم ملی تکواندو بعد از المپیک ریو در حالی راهی مهم ترین رویداد این ورزش (مسابقات قهرمانی جهان) شد که انتظار می رفت بعد از یک سال دوباره خودی نشان دهد و سونامی تکواندو حریفان را غرق کند. اما نقره آرمین هادی پور، کیمیا علیزاده و میر هاشم حسینی و برنز مسعود حجی زواره تنها مدال های شاگردان مهدی بی باک بود تا نمایندگان ایران رنگ مدال طلا را نبینند. اما فرزان عاشورزاده و سجاد مردانی هم با حذف ناباورانه خود، خاطرات تلخ ریو را تکرار کردند.

بیژن مقانلو سرمربی سابق تیم ملی دلیل ناکامی ستاره های هوگوپوش در این آوردگاه جهانی را به خوبی می دانست. چون او این شرایط را در المپیک ریو هم تجربه کرده بود.

 

با نتایج تکواندوکاران در مسابقات جهانی عده ای معتقدند مهره سوزی شده است. از یک طرف شنیده می شود مهدی بی باک حتی سرمربی تیم لیگ برتری را در کارنامه نداشته پس تجربه کافی ندارد و از سوی دیگر می گویند او در چهار سال حضور کنار شما تجربه کافی را کسب کرده است.

در رابطه با مهره سوزی باید بگویم در زمان اصلی را باب کرده بودم که آن شایسته سالاری بود و اینکه اسیر اسم ها نشویم. چه در مسابقات جهانی و چه آسیایی. بارها هم این اصل اجرا شد و انتقادات زیادی هم به آن وارد کردند.اما اختیار هم دست سرمربی است و نمی توان این موضوع را تثبیت کرد. من با این کار ریسک بزرگی می کردم و 95 درصد مربی ها این کار را نمی کنند اما وقتی اسیر اسم ها شوی جوان ها انگیزه لازم برای حضور در انتخابی را از دست می دهند چون معتقدند افراد از قبل انتخاب شده اند. درباره لیگ هم که افراد به اصطلاح دلسوز که می گفتند لیگ ایران معدن طلاست و هرچه داریم از لیگ داریم! اگر تکواندو موفقیتی داشته به خاطر سازماندهی و برنامه ریزی ایده آل و استفاده درست از پتانسیل ها بود. متاسفانه افتخارات تکواندو زیر سوال رفته است. یکسری افراد منفعت طلب انتقادها را به خاطر منافع شخصی شان وارد تیم می کنند. همانطور که در المپیک این کار را کردند و این شک را بین بچه ها انداختند که دست شان رو شده است. حتی اگر این اتفاق هم افتاده بود، بازیکن باید آنقدر به خودش مطمئن باشد که بتواند موفق شود.

 

پس معتقدید بی باک کارش را درست انجام داده؟

قبلا ادعا می شد مربیان بزرگی در ایران داریم. آنها باید نوبتی بیایند تست داده و امتحان پس بدهند. عمل کردن با حرف زدن خیلی فرق می کند. مثلا من گزارشگری را دیدم که داشت درباره تکواندو حرف می زد بعد فهمیدم او در ورزش های رزمی همگانی تخصص دارد. شما اگر دلسوزی رشته خودت را توسعه بده.تیم هم متاسفانه همانطور که گفتم انسجامش را از دست داده و اگر تکواندو وارد حاشیه نمی شد خیلی ها کمرنگ می شدند. مهدی بی باک هم زمانی که کنار من بود خیلی ها نقد کردند. من انتظار داشتم خیلی چیزها را تجربه کند اما این نفرات را شورای فنی انتخاب کرده و حالا خودشان باید پاسخگو باشند.

 

به نظر شما پاشنه آشیل بچه ها چیست؟

شک کردن به توانمندی های شان. من چون در تمرینات حضور نداشتم از بعد فنی نمی توانم نظری بدهم اما ما گفتیم ما گفتیم ها بود که به تیم ضربه زد و شک را به وجود آورد. اگر تکواندو این راه را ادامه بدهد سرنوشتش بدتر از این خواهد شد. اگر ما رشد می خواهیم باید فرهنگ سازی کنیم. متاسفانه ما داریم اخلاق را می بازیم.

 

نظرتان درباره استوری های مهدی خدابخشی بعد از حذف فرزان چیست؟ چقدر به او حق می دهید؟

اگر این شرایط برای مهدی پیش آمد به خاطر سادگی بی باک و خدابخشی بود. این یکی از نشانه های از بین رفتن انسجام است. من که با بازیکن مشکل ندارم چون انتظارات از بازیکن مشخص است. در هر خانواده ای هم اختلاف پیش می آید باید اختلاف را عاقلانه حل کرد. اما آیا ما این کار را کردیم؟ آیا بعد از پیروزی و شکست نشستیم دلایل را بررسی کنیم؟ ما همه موفقیت ها را زیر پا گذاشتیم و چسبیدیم به المپیک. این هم کار منفعت طلبان است. اگر ما منفعت خودمان را در منفعت جمع ببینیم به موفقیت می رسیم.

 

جای خدابخشی در کره خالی نبود؟

من اگر جای بی باک بودم توقع داشتم مهدی انتخابی بدهد. دلیل انتخابی ندادن خدابخشی هم این بود که می گفت اگر قرار است انتخابی برگزار شود باید برای همه باشد. چون بودند کسانی که بدون گرفتن مدال فیکس شده بودند. به هر حال هرکس سیاستی دارد اما راه من شایسته سالاری بود.

 

بعد از موفق نبودن مردانی و عاشورزاده در دو میدان مهم حرف از آینده نداشتن آنهاست.

این دو تکواندوکاران ارزشمندی هستند و نباید موفقیت های شان را فراموش کنیم. ممکن است آنها اشکالاتی داشته باشند اما قهرمان جهان هستند و چون راه 10 ساله را سه ساله رفتند باید زمان بیشتری به آنها بدهیم. شاید آنها فراتر از کالبد خودشان عمل کردند. اگر آنها را به انتخابی بیاوریم خودشان را پیدا می کنند. از طرفی برد و باخت برای میدان مسابقه است. قهرمان المپیک هم اینجا باخت. مگر قرار است همیشه برنده باشیم. باخت خودش یک عامل تحریک کننده برای پیشرفت و موفقیت است. پس باید این دیدگاه را دور کنیم.

 

الان یک جورهایی این اعتقاد شکل گرفته که تقصیر از کادر فنی نیست و ورزشکاران مشکل دارند.

الان تیم ملی شده خم رنگرزی. من دیروز اخبار را نگاه می کردم و می گفتند بعد از المپیک لندن تکواندو اوج نگرفت و این به نظرم من اوج کم لطفی است. ما سال 2014 قهرمان آسیا و سال 2015 قهرمان جهان شدیم و بهترین های جهان را معرفی کردیم و گفتن این حرف دور از انصاف و اخلاق بود. شاید به خاطر همین است که می گویم اخلاق را از دست دادیم. وقتی که ما مقام می آوردیم می گفتند کار ورزشکار است و پتانسیل زیاد داریم و مدیون لیگ هستیم. وقتی هم می باختیم می گفتند تقصیر مربی است ما هم هیچی نمی گفتیم. مگر نمی گفتند لیگ ما هم تراز مسابقات جهانی است، الان به چه نتیجه ای رسیدند؟ بازیکن های من که در لیگ شرکت نمی کردند. الان دیگر دنیای تکواندو عوض شده همه انسجام و برنامه ریزی را یاد گرفته اند. با این حال برای تیم ملی آرزوی موفقیت می کنم.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.