b_Newsحدادی باید گذشته اش را فراموش کند و به فکر 2020 باشد

حسین توکلی: دنیایی که تجربه می کنم، دنیای جدیدی است که دوست اش دارم

b_News به جز تاسف حرف دیگری ندارم درباره وزنه برداری بزنم!/ احسان بیشتر وزنه برداری را دنبال می کند تا من!
تاریخ: 1396/04/11
زمان: 08: 31
نوع: گفتگو
حسین توکلی سرمربی سابق تیم ملی وزنه برداری از این که با احسان حدادی کار می کند، خوشحال است.

حامد جیرودی/ یکی از اتفاق های جالب و البته عجیب این روزهای ورزش ایران، تمرین احسان حدادی ملی پوش پرتاب دیسک با حسین توکلی سرمربی پیشین تیم ملی وزنه برداری است. دو نفری که هر دو سابقه کسب مدال در المپیک را در کارنامه خود دارند و حالا توکلی به کمک او آمده تا حدادی دوباره به روزهای خوب خود بازگردد.توکلی از این تجربه جدیدش با گل گپ مفصلی زد.

 

تمریناتی که در این مدت با حدادی برگزار کرده اید، چطور بوده؟
در مورد احسان باید بگویم که او خودش خیلی کارها را بلد است که انجام دهد. من اینجا در مورد بحث های بدنسازی و کارهای وزنه برداری به او کمک می کنم و راه و چاه قسمت هایی از مسائل را به او می گویم. البته خود احسان بسیار عالی است و خودش بسیاری از کارها را بلد است.

 

البته حدادی به این موضوع اشاره کرده که شما دقیقا روی نقطه ضعف هایش دست گذاشته اید !
احسان در این یکی دو سال روزهایی را گذرانده که برایش سخت بوده است. در المپیک ریو، آن شرایطی که می خواست برایش به وجود نیامد و قبلش هم قطعا المپیکی تمرین نکرده بود. ضمن این که با درد زانویی که داشت، رسیدنش به المپیک، خیلی کار سخت و نشدنی بود. با این شرایط، با هم نشستیم و در مورد نوع تمریناتی که انجام داده بود، صحبت کردیم. به هر حال، کسی که برای اولین بار برای دوومیدانی در المپیک مدال آورده، قطعا کار بزرگی انجام داده و باید شرایط برای او فراهم باشد اما گویا این طور نبوده و او با درد و مصدومیت تمرین کرده است.

 

احسان حتی گفته که ورزش کردن یادش رفته بوده و با حضور شما یادش آمده!

خب تمرین کردن بدون مربی خیلی سخت است و من هم سعی کردم در این مدت خیلی از مسائل را برای او باز کنم. من هم خودم این شرایط را پشت سر گذاشته ام و می دانم باید ورزش را حرفه ای تر پیش برد.بحث کمپ ها و اردوهایی  که احسان به تنهایی برگزار می کرد و تنهایی های بیش از حد و نبود کسی که بتواند با او درد دل کند، خیلی سخت است.من فکر می کنم احسان الان شرایط بهتری را تجربه می کند و بحث خواب، استراحت و تمرین اش منظم شده است. البته خود احسان ورزشکار کاملی است و تکنیک خوبی دارد و خیلی ها می توانند از او الگو برداری کنند اما من در بحث های تمرینی و عضلانی او را کمک کرده ام. ضمن این که بحث های روحی و روانی هم مطرح است. هر چند که ما هم در زمینه خیلی تخصصی ورود نکرده ایم و کسانی که درس آن را خوانده اند، بیشتر می توانند کمک کنند اما بیشتر تجربی ورود کردیم چرا که یک روانشانس که خودش درد و مصدومیت را نچشیده باشد، نمی تواند آن حس را درک کند.

 

حدادی معتقد است در رشته های مختلف ستاره هایی مثل حمید سوریان، علیرضا دبیر، حسین رضازاده یا بهداد سلیمی وجود داشته اند که شرایط مشابه هم را داشته اند اما در دوومیدانی کسی نبوده که شرایط او را داشته باشد و از او پشتیبانی کند. با این موضوع موافقید؟
در دوومیدانی خیلی از بزرگان حضور دارند و ما خدمت آن ها جسارت نمی کنیم اما فکر می کنم منظور احسان مدال آوران المپیکی بوده است. مثل این که بعد از مصدومیت چه باید کرد؟ برخورد با حواشی چگونه باید باشد و فکر می کنم در این زمینه، نقاط مشترک زیادی را با من پیدا کرد. احسان ماشاء ا... هیکل درشتی دارد اما روحیه لطیفی دارد و فکر می کنم خیلی از ورزشکاران مثل او هستند و دوست دارند که شرایط آن ها درک شود. دوستی ما هم در این مدت کمک زیادی کرده است. او درگیری های فکری زیادی داشت و همین موضوع باعث شده بود بعضی از مسائل روتین و حرفه ای ورزش هم یادش برود.

 

با احسان ادامه می دهید یا این تمرینات موقتی است؟
در صحبتی که با آقای کیهانی رئیس فدراسیون و خود احسان داشتم، قرار بر این شده که تا بازی های آسیایی فعلا کنار هم باشیم و برای بعد تصمیم گیری کنیم. در هر صورت، باید نظر فدراسیون و خود احسان باید روی کار من مثبت باشد و ببینند می توانم به آن ها کمک کنم یا نه. الان تنها چیزی که برای من مهم است این است که حال احسان خوب باشد و بتواند شرایط ایده آل خودش را پیدا کند و در مسیر بیافتد و در چرخه قهرمانی قرار بگیرد و بتواند پرچم ایران را بالا ببرد.

 

امیدوار هستید او بتواند در بازی های آسیایی یک مدال طلای ارزشمند دیگر به دست آورد؟

برای احسان شاید بازی های آسیایی خیلی بزرگ نباشد اما من فکر می کنم او باید گذشته اش را فراموش کند و سعی کند تا موفقیت های جدیدی را به دست آورد. با این حال، موفقیت در بازی های آسیایی می تواند یک سکوی پرتاب و ریکاوری خوبی باشد تا خودش را از لحاظ روحی و روانی آماده کند. خودش که خیلی مصمم است و من هم خیلی امیدوارم این نتیجه ای که می گویید رقم بخورد.در هر صورت، انتظارت هم باید به جا باشد. او تازه مصدومیت المپیک اش را از سر گذرانده و هنوز با دوران اوج اش فاصله دارد.البته احسان باید اهداف بلندتری داشته باشد اما این مسابقات می تواند او را در مسیر قرار دهد اما باید هدف او بزرگ تر باشد و نباید با قهرمانی در بازی های آسیایی قانع شود و باید به المپیک 2020 توکیو فکر کند. سن قهرمانی در پرتاب دیسک تا حدود 40 سالگی هست و فکر می کنم احسان هنوز فرصت دارد تا به نتایج خوبی دست پیدا کند.

 

شما به عنوان سرمربی سابق تیم ملی وزنه برداری الان پیش احسان هستید اما در تهران، سجاد انوشیروانی به خاطر شرایطی که در تیم ملی وزنه برداری رخ داد، از سمت سرمربیگری تیم ملی کناره گیری کرد!
من به جز تاسف حرف دیگری ندارم درباره وزنه برداری بزنم! در هر صورت، اگر به من نیاز داشتند و یا دوست داشتند که بمانم، قطعا آن اتفاقات در دو سه ماه مانده به المپیک رخ نمی داد. من اگر بد بودم، باید چهار پنچ ماه زودتر کنارم می گذاشتند. معمولا به یک مربی وزنه برداری سه چهار سال زمان می دهند اما من کمتر از شش ماه در تیم ملی کار کردم. با این حال، اتفاقات وزنه برداری را چندان دنبال نمی کنم اما چون در این رشته بوده ام، دوستان نظر من را هم می پرسند! احسان بیشتر وزنه برداری را دنبال می کند تا من! با این حال، به نظرم باید فدراسیون وزنه بردای، فکر و ایده بهتری داشته باشد. الان خیلی از قهرمان های وزنه برداری از این خانواده دور هستند و باید همدلی بیشتر از این ها باشد. من در حال حاضر تمرکزم روی این است که با احسان کار کنم و با توجه به تعهدی که به او و فدراسیون دوومیدانی دارم، برای موفقیت او تلاش کنم. امیدوارم فدراسیون وزنه برداری هم به ساحل امن خودش برسد.

 

در کل حق را به کیانوش رستمی می دهید یا انوشیروانی؟
گفتم که نمی خواهم درباره اتفاق های وزنه برداری صحبت کنم و خودشان تصمیم گیرنده هستند و خودشان هم باید پاسخگو باشند!

 

البته حدادی می گوید که خیلی خوش شانس بوده که شما در وزنه برداری نیستید و کنار او هستید؟
احسان که به من لطف دارد. یک وقت هایی اتفاقاتی در زندگی آدم می افتد که مسیر زندگی اش عوض می شود ولی دنیایی که الان دارم تجربه می کنم، دنیای جدیدی است که دوست اش دارم.چون کارهایی که می توانم انجام دهم را با جان و دل انجام می دهم. من هم تا زمانی در فدراسیون دوومیدانی هستم که این علاقه و عشق باشد و الان این عشق و علاقه را می بینم.