b_Newsدرباره کسی که از شکست تیم خوشحال می شود حرف نمی زنم!/ بی باک در این مدت کم نمی توانست معجزه کند

حجی زواره: بعد از بیهوشی حافظه کوتاه مدتم را از دست داده بودم !

b_News خیلی ها فکر می کنند من داداشی بی باک هستم!
تاریخ: 1396/04/13
زمان: 09: 55
نوع: گفتگو
تیم ملی تکواندو در مسابقات جهانی به سه مدال در بخش مردان دست یافت که یکی از آنها را مسعود حجی زواره کاپیتان تیم به گردن انداخت.

نگار رشیدی

تیم ملی تکواندو در مسابقات جهانی به سه مدال در بخش مردان دست یافت که یکی از آنها را مسعود حجی زواره کاپیتان تیم به گردن انداخت. او که در مصاف با حریف مصری به خاطر مصدومیت شدید گردن راهی بیمارستان شد، نتوانست بیشتر پیش برود و در نهایت به مدال برنز بسنده کرد.

کاپیتان تیم ملی پس از انتقادات شکل گرفته خیلی زود با انتشار عکس مهدی بی باک در استوری اینستاگرام از سرمربی تیم حمایت کرد تا آتش حاشیه ها را کمتر کند. او در گفت و گو با «گل» از بدشانسی های پی در پی گفت که نگذاشت تیم ایران از عنوان قهرمانی اش دفاع کند.

 

قهرمانی جهان برای شما دردناک تمام شد. مسابقات چطور بود؟

قهرمانی جهان با مسابقات دیگر خیلی متفاوت است. در این دوره هم که رکورد تعداد حضور شکست و 183 کشور به این رقابت ها آمده بودند. همه هم از این بابت شوکه شده بودند. ما هم توانستیم مقام سوم را به دست بیاوریم. اما بدشانسی های زیادی آوردیم. اتفاقی که برای گردنم افتاد خیلی بد بود و باعث شد من بین 5 تا 20 دقیقه بیهوش شوم و حتی حافظه کوتاه مدتم را از دست دادم. وضعیتم آنقدر بد بود که از کمیته فنی مسابقات دو،سه نفر همراهم به بیمارستان آمدند. از طرفی قرعه سختی هم به بچه های ما خورد. تیم ما جوان بود و بدشانسی های پشت سر هم دست به دست هم داد تا نتوانیم از عنوان قهرمانی مان دفاع کنیم.

 

شما یکی از کسانی بودید که خیلی زود از مهدی بی باک حمایت کردید.

بی باک نمی توانست در دو،سه ماه حضورش معجزه کند. این مدت برای انتظارات زیاد کافی نیست. در این شرایط عنوان سوم جهان کم نیست. من برای منتقدان متاسفم که دست به تخریب تیم ملی زده اند و آقای پولادگر را هدف قرار گرفته اند. من یکی از طرفدارهای او هستم و برای ماندنش هم تلاش می کنم. الان در فدراسیون ما کیمیا علیزاده تاریخ ساز می شود و این نشان می دهد کار خوب دارد انجام می شود. چرا خانم های فدراسیون های دیگر این مدال ها را نمی گیرند.

با این حال همچنان نقدهایی به فدراسیون وارد است؟ به خصوص از المپیک به بعد.

حرف من این است که ورزش قهرمانی فراز و نشیب زیاد دارد. بعد از حاشیه هایی که پس از المپیک گریبان تیم را گرفت، تکواندو در مسیر افت افتاد. اما اگر همدلی باشد و منفعت طلبان دست از سر تکواندو بردارند روزهای خوب بازمی گردند. فقط خواسته ام این است بیرون گود نشسته ها که از شکست تیم خوشحال می شوند، دست از حاشیه سازی بردارند.

 

در مسابقه فشار خاصی روی تیم ایران بود؟

همانطور که پیش از این هم گفتم تکواندو در تمام کشورها رو به پیشرفت است و همه دارند واقعا سرمایه گذاری می کنند. ما باید دیدمان را روی این موضوع عوض کنیم.

 

شما به جوان بودن تیم اشاره کردید اما تکواندوکاران ما با وجود جوانی کم تجربه نیستند.

ما سه،چهار بازیکن باتجربه داشتیم و باقی نفرات واقعا جوان بودند. من خودم در چهار مسابقه اولم فقط یک امتیاز داده بودم. حریف مصری ام هم که در گرندپریکس قبلی در وزن 80- همه را شکست داده بود، در این مسابقه که به وزن 74- آمده بود نتوانست کار کند و آن خطا را روی من انجام داد. من 13-5 از او جلو بودم.

 

رسیدگی در بیمارستان خوب بود؟

بله خوشبختانه خیلی خوب بود. فدراسیون واقعا کم و کاستی نگذاشته بود. به همین خاطر خواهشم از منتقدان این است که بگذارند تکواندو کارش را انجام بدهد.

 

به نظر شما حضور مهدی خدابخشی می توانست به تیم کمک کند؟

من درباره این آقا صحبت نمی کنم. کسی که از شکست تیم ملی کشورش خوشحال می شود و زود در اینستاگرام پست می گذارد و دعا می کند، حرفی ندارم درباره اش بزنم. من تمام کسانی که پشت سرم حرف زدند را به خدا واگذار می کنم. خیلی ها فکر می کنند چون انتخابی ندادم داداشی بی باک هستم. من رفاقت 10 ساله با بی باک دارم و قلبا دوستش دارم اما حاضرم یک ماه تمرین نکنم و با هرکس که بخواهند انتخابی بدهم. کسانی که پشت سر من حرف می زنند همان پشت سرم صحبت کنند، چون حرفی ندارند رودررویم بزنند. آنها در حدی نیستند که بخواهم درباره شان حرف بزنم.

 

در مسابقه اتفاق خاصی افتاد؟

نه فقط بدشانسی پشت بدشانسی بود. ان شاءا... فدراسیون یک قرارداد خوب با آقای بی باک ببندد تا او با خاطر آسوده به کارش ادامه دهد. به نظر من این قرارداد باید تا المپیک 2020 باشد. سطح تکواندوی ما خیلی بالاست و با بدشانسی به قهرمانی یا نایب قهرمانی نرسیدیم.

 

حال فرزان و سجاد مردانی بعد از مسابقه شان چطور بود؟

بالاخره ورزش بالا و پایین دارد و هر ورزشکاری هم روز خوب و بد دارد. ان شاءا... این بچه ها هم خیلی زود به دوران اوج شان بازخواهند گشت.

 

راستی دوران نقاهت تان چقدر است؟

من هنوز زیر فکم درد دارم و یک ماه باید استراحت کنم. کمیته فنی مسابقات هم گفت تا یک ماه در هیچ مسابقه ای نمی توانم شرکت کنم، بنابراین اولین گرندپریکس که حدود یک ماه دیگر در مسکو برگزار می شود را از دست می دهم اما به عنوان کاپیتان به اردوی تیم می روم تا به بچه ها انگیزه بدهم.