b_Newsنه می توانم ایران بمانم نه به فرانسه بروم/ دعوتنامه ام را یک ماه پیش دادم اما...

تفتیان: فدراسیون تعلل کرد، رقابت با بولت را از دست دادم !

تاریخ: 1396/04/26
زمان: 08: 39
نوع: گفتگو
در مسابقات قهرمانی آسیای سال 2017 تیم ملی دوومیدانی ایران بهترین نتیجه حضورش در این رقابت ها را به دست آورد.سهم حسن تفتیان سریع ترین مرد کشور در این اتفاق هم مدال طلای 100 متر بود.

نگار رشیدی / در مسابقات قهرمانی آسیای سال 2017 تیم ملی دوومیدانی ایران بهترین نتیجه حضورش در این رقابت ها را به دست آورد.سهم حسن تفتیان سریع ترین مرد کشور در این اتفاق هم مدال طلای 100 متر بود.

هرچند با مصدومیتی که در بازی های همبستگی کشورهای اسلامی گریبان تفتیان را گرفت، نگرانی ها برای روی سکو رفتن او در هند زیاد بود اما تفتیان توانست به این مصدومیت غلبه کند و طلایی شود.

او حالا می خواهد در مسابقات جهانی کاری بزرگ تر انجام دهد.هرچند نرسیدنش به رقابت با اسطوره دوی سرعت جهان موضوعی است که این دونده را ناراحت کرده است.

 

شما از باکو تا هند با مصدومیتی که دچار شدید سیر پرنوسانی داشتید.

بله متاسفانه در آغاز فصل بدشانسی آوردم و با آسیب دیدگی که در باکو پیدا کردم نتوانستم نتایج لازم و چیزی که پیش بینی کرده بودیم را به دست بیاورم. من برای طلا به کشورهای اسلامی رفتم اما نشد. به هر حال از سال گذشته مربی من تغییر کرد و شرایط جدیدی را تجربه کردم. برخی دوستان هم نگران شده بودند و حرف از این بود که مربی اش خوب نیست، خودش نمی تواند یا خوب تمرین نمی کند. یکسری بی مهری ها و حرف و حدیث و انتقاد هم به من شد اما این مسایل در دوره ورزش قهرمانی طبیعی است و من هم تمام آنها را پذیرفتم و نگذاشتم در کارم تاثیر بگذارد. همین ها شرایط را برایم سخت کرد.

 

البته در آن مدت خبر زیادی هم از شما نبود.

دلیلش این بود که در آن برهه تنها کار مفید تمرین کردن و درمان مصدومیت بود. من برای تمرین زمان کمی داشتم و با آن همه شلوغی نمی توانستم انرژی ام را برای مسایل دیگر بگذارم. چون صددرصد در کارم تاثیرگذار بود. به همین خاطر تصمیم گرفتم در لاک حرفه ای خودم باشم و خوب تمرین کنم که خوشبختانه در نهایت نتیجه خوبی هم گرفتم. اما در ورزش مصدومیت هم مثل برد و باخت وجود دارد. امیدوارم مسوولان این را درک کنند که همانطور که ورزشکار یک بار مدال می گیرد، مصدوم هم می شود و ممکن است نتواند عملکرد لازم را داشته باشد. اما خوشبختانه با کمک خدا، خانواده، دوستان، فیزیوتراپ و ماساژورم آقای خسروی از این برهه سخت عبور کردم.

 

شما در هند مربی تان را همراه نداشتید.

بله متاسفانه من درخواست داده بودم که در قهرمانی آسیا مربی و ماساژورم در کنارم باشند چون با توجه به فشار مسابقه ریسک زیادی وجود داشت که پایم بگیرد اما فدراسیون نپذیرفت.

 

دلیلش چه بود؟

فکر می کنم به خاطر محدودیت در اعزام نفرات بود. به هر حال من تصمیم گیرنده نیستم. من درخواستم را ارایه می دهم و نیازهایم را اعلام می کنم. مثل کاری که برای جهانی کردم. اینکه دیگر فدراسیون چقدر آنها را عملی کند با خودش است. من یک ورزشکار حرفه ای هستم و نباید انرژی ام را روی این مسایل بگذارم. هرکسی هم وظایف خودش را دارد. من برای نتیجه خوب نیازهایم را گفتم که متاسفانه انجام نشد. اینکه چه کسی به مسابقه بیاید و چه کسی نیاید با فدراسیون و سازمان تیم های ملی است. آنها باید تصمیم بگیرند که به نفع جامعه دوومیدانی باشد. اما حضور مربی و ماساژورم خیلی خیلی لازم بود که متاسفانه نبودند. اگر مربی ام بود در 200 متر هم می توانستیم مدال بگیریم.

 

تنها دلیلش نبود مربی تان بود؟

ما برنامه ریزی تمرین مان روی 100 و 200 متر بود و روی دو مدال هدفگذاری کرده بودیم. آنجا با شرایط سخت آب و هوایی و فشاری که وجود داشت هیچ ورزشکاری نمی توانست به تنهایی نتیجه بگیرد. تمام رقیبان من تیم داشتند ولی من نداشتم. البته جا دارد از تمام کسانی که همراهم بودند و نهایت تلاش شان را به کار گرفتند تشکر کنم اما من نمی توانم با ماساژوری که نمی شناسم یا مربی که حتی یک جلسه هم تمرین نکردم کار کنم. همه می دانند این شرایط غیر حرفه ای است. همه کسانی که آنجا بودند در حد توان شان کمک کردند اما برای کسب مدال 200 متر کافی نبود.

 

اول مرداد لیگ طلایی برگزار می شود. برنامه ای برای حضور در آن دارید؟

ابتدا باید با مربی ام صحبت کنم. اگر اجازه بدهد این مسابقه جنبه تدارکاتی دارد و شرکت خواهم کرد.

 

وضعیت پای تان چطور است؟

در هند در 200 متر به پایم فشار وارد شد اما چون نتوانستم ریکاوری خوبی داشته باشم خیلی فشار نیاوردم. با اینکه رسیدن به فینال برایم مسلم بود خودم ترجیح دادم حتی به فینال راه پیدا نکنم. با این حال در این مدت ریکاوری خوبی داشتیم و امیدوارم هرچه زودتر اردو تشکیل شود و سریع به قهرمانی جهان برسیم.

 

برای تمرین بازهم راهی فرانسه خواهید شد؟

الان نه شرایط ایران ماندن را دارم نه سفر به فرانسه. به خاطر اینکه برای ویزا محدودیت وجود دارد. حالا قرار است با ماساژورم به ترکیه برویم. امیدوارم شورای برون مرزی و برنامه ها روی روال بیفتد. چون در دوره قبل من تا نیمه نهایی رفتم و حالا دیگر دنبال کاری بزرگ تر هستم.

 

راستی پاداش تان را از فدراسیون گرفتید؟

نه هنوز هیچ مبلغی به ما پرداخت نشده است. البته گویا قرار است طی مراسمی پاداش ها را بدهند.

 

فکر می کنید سیستم پاداش فدراسیون جواب داده؟

به نظر من سیستم بدی نیست. البته قرار بود مسابقاتی مانند جایزه بزرگ برگزار شود که به بچه ها از نظر مالی خیلی فشار نیاید که فکر می کنم کنسل شده. اما خوشبختانه لیگ طلایی برقرار است و برای بچه هایی که در حد قهرمانی آسیا نیستند فرصت مناسبی است.

 

از نزدیک ترین مسابقاتی که در پیش دارید، بگویید؟

متاسفانه یک رقابت مهم با یوسین بولت را از دست دادم. من به دایموند لیگ موناکو که 21 جولای (30 تیر) برگزار می شود دعوت شده ام اما به خاطر آماده نبودن ویزا این مسابقه را آن هم در سال آخر دوران ورزشی بولت از دست دادم.

 

چرا این اتفاق افتاد؟

من یک ماه پیش دعوتنامه ام را به فدراسیون دادم و قرار بود درخواست بدهند. اما به خاطر تعلل و سر وقت انجام نشدن کارها این اتفاق رخ داد. من قبل از قهرمانی آسیا هم قرار بود به فرانسه بروم. الان هم امکان رفتن به فرانسه وجود ندارد و مجبوریم در صورت موافقت مسوولان و از آن طرف مربی ام، تمریناتم را در کشور سوم انجام دهم. من واقعا از نرسیدن به دایموند لیگ ناراحتم چون این آرزوی هر ورزشکاری است که در چنین مسابقه مهمی، با این شخص مهم و در چنین شرایط خاصی حاضر باشد. حضور در چنین مسابقه به نفع ورزش کشور است چون پرچم ایران به آنجا می رود. امیدوارم نگاه ویژه ای تا بازی های آسیایی شکل بگیرد و مشکلات خروج از کشور و سربازی راحت تر حل شود.