b_Newsمرور اتفاقات سیاسی دهه 30 و 40 ورزش ایران

رابطه بهمنش با جریان چپ و والیبال

تاریخ: 1396/04/26
زمان: 11: 05
نوع: گزارش
آیا بهمنش به ویژه در دهه ۳۰ و ۴۰ با والیبال ایران ارتباط داشته است؟ پاسخ سوال مثبت است

فرزاد کفیلی/ برای آنکه توانایی عطالله بهمنش در گزارشکری ورزش و کیفیت بی‌نظیر و ادبیات خاص او نمایان‌ شود، کافی‌ است بخشی از گزارش او از  بازی هلند و اروگوئه در مرحله گروهی جام جهانی ۱۹۷۴  آلمان غربی را ببینید. آنجا که این طور هلند و اروگوئه را توصیف می‌کند: «فوتبال آمریکای جنوبی مثل گل‌های پژمرده از پنجره به بیرون پرتاب شده اما فوتبال هلند همچون لاله‌هایی تر و تازه می‌ماند...».
‌مرحوم بهمنش برای چندین نسل از مفسران ورزش، الهام‌بخش و دست‌نیافتنی بوده است؛ ‌سخن از او که می‌شود، بحث ارتباط اش با فوتبال، کشتی و دوومیدانی به میان می‌آید. آن که قهرمان دو و میدانی بود و بعدها با قلم کم‌نظیرش در فوتبال و گزارش‌های بی مانندش برای تلویزیون ملی ایران سر زبان‌ها آمد. اما آیا بهمنش به ویژه در دهه ۳۰ و ۴۰ با والیبال ایران ارتباط داشته است؟ پاسخ سوال مثبت است ولی کمتر از این ارتباط سخنی به میان آمده است.
رابطه بهمنش با والیبال،به واسطه‌ حسین جبارزادگان  سرمربی تیم ملی والیبال در بازی‌های آسیایی۱۹۶۶ بانکوک و بنیان‌گذار والیبال مدرن در دهه ۴۰ خورشیدی تسهیل می‌شود.  جبارزدگان که به آقا جبار شناخته می‌شود، به بینش چپ شهره است و گفته می‌شود اوایل دهه ۳۰ و پس از آنکه به طور مستقل تیمی را به مسابقاتی در شوروی سابق برد، مورد بازخواست شدید قرار گرفت و آن طور که محمد شریف‌زاده کاپیتان تیم ملی والیبال در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۲ در گفت‌وگو با نگارنده عنوان می‌کند موهای بازیکنان بعد از بازگشت از این مسابقات از ته تراشیده شد!
بهمنش فعالیت اصلی‌اش در مطبوعات را از اواسط دهه ۳۰ شروع می‌کند و در دهه ۴۰ در رادیو و تلویزیون شکوفا می‌شود. دهه ۴۰ ، مهم ترین دهه فرهنگی ایران به حساب می‌آید. دهه شکل‌گیری جریان مهم شعر نو و نگارش آثار مهمی در ادبیات ایران و نزدیکی اکثر چهره‌های روشن فکر به جریان چپ. هر چند، دهه ۴۰ با افزایش قیمت نفت و رشد اقتصادی پر رونق و مهم محسوب می‌شود اما در مقابل در این دهه خفقان سیاسی در سطی بالا جریان دارد.
بهمنش به واسطه رابطه‌اش با جبارزادگان و جریان فکری مشترکی که میان این دو برقرار است، در ارتباط نسبتا نزدیکی با والیبال قرار داشته و آن طور که حسن کرد کاپیتان تیم ملی والیبال (از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۳)  روایت می‌کند، بر سر تمرینات تیم ملی والیبال حاضر می‌شد و حتی به گفت‌وگو با بازیکنان تیم ملی هم می‌پرداخت.
کرد عنوان می‌کند زمانی که حضور تیم ملی والیبال در بازی‌های ۱۹۶۶ (۱۳۴۵) بانکوک قطعی می‌شد، با بهمنش در بستنی‌فروشی که در چهار راه پلوی سابق بود ملاقات کرده و برای اولین‌بار به وسیله ضبط سوتی که تازه به ایران آمده بود و در اختیار بهمنش بود با او مصاحبه کرده است.
کاپیتان اسبق تیم ملی والیبال همچنین به نگارنده مطلب می‌گوید: «با توجه به افکار چپ آقای جبارزادگان، دستگاه ورزش و دستگاه حاکمیت رابطه‌ خوبی با والیبال و شخص جبارزادگان نداشتند و ما تبعیضی که میان ما و دیگر رشته‌ها وجود داشت را به وضوح مشاهده می‌کردیم.»
بهمنش چهره‌ای کم‌نظیر در تاریخ ورزش و روزنامه‌نگاری ورزش ایران محسوب می‌شود و گفته می‌شود نام او در فهرستی بود که پیش از انقلاب یعنی اوایل دهه پنجاه با عنوان کارمندان چپ گرای تلویزیون ملی ایران منتشر شده؛ فهرستی که هنوز شخص نگارنده به آن دست نیافته است اما به طور قطع بهمنش همچون بسیاری از روشن‌فکران دهه ۴۰ به جریات چپ وابستگی فکری داشت و به واسطه حسین جبارزادگان رابطه‌ نزدیکی با والیبال داشت.