b_Newsدوستی، بدون بلیت 50 هزار تومانی

فیصله خشم!

تاریخ: 1395/11/12
زمان: 11: 49
نوع: یادداشت
رسول بهروش

همانطور که از چندی قبل خبرش منتشر شده بود، فیصل شایسته رسما به عضویت باشگاه پیکان تهران درآمد تا لقب نخستین افغان لیگ حرفه‌ای فوتبال کشورمان را به خودش اختصاص بدهد. شاید این ایده از زمانی در ذهن مدیران پیکان شکل گرفت که یک گلر افغانستانی برای تست دادن راهی باشگاه نفت تهران شد. در روز تست او، ده‌ها افغان مقیم ایران راهی محل تمرین نفت شدند تا هموطن‌شان را همراهی کنند. در آن زمان علی دایی با جذب این دروازه‌بان موافقت نکرد، اما به نظر می‌رسد همان شور و اشتیاق باعث شد پیکان که دیگر باشگاه بدون هوادار ایران است به صرافت استفاده از فرمول مشابه برای جذب تماشاگر بیفتد. مدیران پیکان در یک دهه گذشته راه‌های مختلف جذب تماشاچی را آزموده بودند؛ از فرا خواندن هواداران دانش‌آموز و دادن کیک و ساندیس و پیراهن تا انتقال به قزوین و قرعه‌کشی اتومبیل و سایر داستان‌ها. با این وجود هیچکدام از این راهکارهای موقتی نتوانست برای این تیم هواداران پروپاقرص و پیگیر جفت و جور کند. حالا اما آنها راه مطمئن‌تری را برگزیده‌اند؛ اینکه با جذب کاپیتان تیم ملی افغانستان، پای برخی افاغنه را به محل ورزشگاه خانگی‌شان باز کنند و از حمایت آنها بهره‌مند شوند. البته که هیچکدام از اینها نافی توانایی‌های فنی فیصل نیست. در این حوزه، او را باید در میدان عمل دید و محک زد؛ اما خود پیکانی‌ها هم نمی‌توانند انکار کنند که ایده جذب هوادار، نقش مهمی در این انتخاب داشته است.
آنچه امروز در پیکان رخ داده، فارغ از همه سایه و روشن‌هایش می‌تواند یک گام مثبت برای مبارزه با بغض، کینه و نژادپرستی تلقی شود. سرزمین ایران سال‌ها پذیرای مهاجران افغان بوده و امکان زندگی امن و آرام را در اختیار آنها قرار داده است؛ هرچند چه از این سو و چه از آن سو بدقلقی‌ها و کج‌رفتاری‌هایی هم وجود داشته است. در عین حال اما هر آدم آزاده‌ای در ژرفای وجودش باور دارد که همه انسان‌های مخلوق خداوند با هم برابرند و نباید بر اساس رنگ و نژاد و مذهب به قضاوت آنها پرداخت. با همین مقدمه، حضور اولین بازیکن افغان در لیگ ایران را هم می‌توان به فال نیک گرفت و آن را روزی تاریخی دانست.
شاید اولین اعلام حضور فوتبالی افاغنه در ایران، مربوط به گردهمایی 70هزار نفری آنها در ورزشگاه آزادی برای حمایت از تیم ملی امید کشورشان برابر تیم المپیک ایران بود؛ اتفاقی که نوروز چند سال پیش رخ داد و همه را شوکه کرد. پس از آن افغان‌ها عادت کردند که برای پشتیبانی از تیم ملی کشورشان که بازی‌هایش در تهران و مشهد برگزار می‌شود به ورزشگاه بیایند، اما خیلی زود مانعی به اسم «بلیت 50هزار تومانی» پیش پای آنها قرار داده شد. خیلی از افغان‌ها به خاطر همین مشکل پشت در استادیوم باقی ماندند و نتوانستند روی سکو بروند. گفته می‌شد فدراسیون فوتبال افغانستان داوطلبانه تصمیم گرفت چنین نرخ گزافی را بابت ورودی از هواداران دریافت کند، اما در عین حال شایعاتی در مورد اعمال فشار از داخل کشور برای تعیین این قیمت هم به گوش می‌رسید. حالا اما می‌توان مطمئن بود که خبری از بلیت 50هزار تومانی نیست و آنها می‌توانند برای حمایت از ستاره خودشان در لباس تیمی از لیگ ما به ورزشگاه بیایند. کاش اما در مورد مسابقات خود افغانستان در ایران هم همین سخاوت و انعطاف وجود داشت. کاش نگاه‌مان این نباشد که افغان‌ها فقط تا وقتی تیم ما را تشویق می‌کنند آزاد هستند؛ چه اینکه تقریبا هیچ کجای دنیا بر ما ایرانی‌ها به خاطر گردهمایی و حمایت از نمایندگان ورزشی‌مان سخت نمی‌گیرند. به هر حال امروز را باید خجسته دانست؛ روز دوستی، بدون بلیت 50 هزار تومانی!

 





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.