b_Newsقانون فراتر از دایی‌ها و خدادادهاست

خودشیفتگی فوتبالی!

تاریخ: 1395/11/12
زمان: 12: 07
نوع: خبر
شاهین تهرانی

به گزارش سایت روزنامه گل، هنوز بیش از چند هفته از اقدام علی دایی برای بیرون كشیدن نفت از زمین سپاهان در جام حذفی نگذشته بود كه یكی دیگر از اسطوره‌های فوتبال ایران هم تصمیم گرفت در لیگ هم از همان راه برود. بالاخره عزیزی چه چیزی كمتر از دایی دارد كه راهكار موفق او را در پیش نگیرد و از آن بهره نبرد؟ مگر نه آنكه دایی با تحت تاثیر قرار دادن جو بازی، به گل نشدن پنالتی سپاهانی‌ها كمك كرد و از جانب كمیته انضباطی هم با هیچ تنبیهی مواجه نشد؟ پس چرا خداداد شانس خودش را امتحان نكند؟ درست است كه او به اندازه دایی گل نزده و در سطح اول فوتبال جهان حضور پررنگی نداشته اما هرچه باشد گل صعود به جام جهانی فرانسه را او زده و لابد می‌تواند هنوز هم با اتكا به همان گل كارش را پیش ببرد.
این‌گونه است كه بعد از تصمیم غلط داور مبنی بر اعلام یك ضربه پنالتی به ضرر سیاه‌جامگان، خداداد را در حال فریاد زدن می‌بینیم و وسط زمین نشستن و تیم را بیرون كشیدن و اصرار كردن به حریف كه توپ را بیرون بزنید! از عزیزی انتظار نداریم كه ماجرای بیرون كشیدن تیم را گردن بگیرد چون دایی هم به عنوان الگوی او در این راه، هرگز قبول نكرد كه قصد انجام چنینی كاری را داشته است اما به عنوان فردی كه خود را در جایگاهی می‌بیند كه گویی توان تغییر دادن قوانین و اصول حرفه‌ای‌گری فوتبال را دارد، هیچ متعجب نمی‌شویم اگر ببینیم كه رفتارش در هنگام مصاحبه با رسانه‌ها هم از محدوده عرف خارج می‌شود و شكل و فرم‌زننده‌ای پیدا می‌كند. در فایل تصویری تازه‌ای كه از خداداد منتشر شده او را می‌بینیم كه در حال پرخاش كردن به خبرنگاری است كه سعی دارد بسیار محترمانه و حرفه‌ای پاسخ سوالش را از او– نه به عنوان غزال تیزپای فوتبال ایران در استرالیا، كه تحت نام سرمربی سیاه‌جامگان– جویا شود. اما خداداد در جواب وی، واكنشی دارد كه از آن به راحتی می‌توان دلیل رفتارهای غلطش در بازی با فولاد را هم جست‌وجو كرد. او به واسطه گلی كه در استرالیا زده و درخششی كه سابقا در فوتبال ایران داشته، به این باور رسیده كه فرای قانون است و می‌تواند علیه قانون هم رفتار كند و آن را مطیع خود سازد. او حتی در پاسخ به اعتراضات عادی بازیكنان فولاد به این همه غیرحرفه‌ای گری نیز،در مصاحبه‌ای تازه علیه ساسان انصاری و بختیار رحمانی حرف می‌زند و بازهم سابقه خود را به رخ می‌كشد: وقتی من در اوج بودم بختیار رحمانی خاك بازی می‌كرد! و جالب است كه درخشش او هرگز در زمینه مربیگری نبوده است.
اگر قرار بود منطق خداداد در دنیای فوتبال قانون شود، هیچ داوری حق نداشت علیه تیم‌هایی كه توسط مارادونا و پله و..... هدایت می‌شوند سوت بزند و تیم‌های آنها تبدیل می‌شدند به قهرمانان بلامنازع جهان! موفقیت‌های گذشته خداداد در فوتبال ایران قابل تقدیر و ارزشمند است اما تمام افتخارات او و دایی روی همدیگر هم نمی‌توانند قانون را عوض كنند یا توجیهی برای رفتار غیرحرفه‌ای آنها در بازیهای اخیرشان باشد.
بازیكنان بزرگ لزوما مربیان بزرگی از آب در نمی‌آیند. چنین است كه دیگو مارادونای كبیر در مراسم انتخاب بهترین‌های سال 2016 و هنگام اعطای جایزه بهترین مربی سال به رانیری اعتراف می‌كند كه هرگز مربی خوبی نبوده است و بازی كردن برایش به مراتب آسان‌تر از مربیگری  است. شاید اگر اسطوره‌های ما هم به اندازه اسطوره بی‌نظیر تاریخ فوتبال جهان،جرات داشتند امروز چهره دلنشین و خاطرات خوبی كه از آنها در ذهن مردم مانده را به راحتی خراب نمی‌كردند. شاید اگر جنبه آنها به اندازه بزرگان فوتبال جهان بود، تا این حد ترحم‌برانگیز دچار خودشیفتگی فوتبالی نمی‌شدند.

 





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.