b_Newsدر مورد زخم زبان‌های بی‌پایان آقای مربی

مگر قرار نبود جانشین منشا را بسازی؟

تاریخ: 1396/05/30
زمان: 11: 22
نوع: خبر
رسول بهروش

مهم‌ترین دستاورد مجید جلالی در 10سال اخیر این بوده که فصل گذشته توانسته پیکان را در نیمه اول جدول و روی پله ششم بنشاند. ظاهرا همین موفقیت عظیم(!) هم باعث شده قدیمی‌ترین مربی فعلی لیگ برتر، همچنان در ژست یک قهرمان باقی بماند و از روی ابرها پایین نیاید. جلالی که فصل جدید را خوب شروع نکرده، بعد از کسب فقط دو امتیاز از چهار بازی و ایستادن در قعر جدول رده‌بندی لیگ برتر سراغ بهانه‌جویی رفته و لابلای تلاش‌هایش برای توجیه این شرایط، طعنه و کنایه‌هایی هم به پرسپولیسی‌ها زده است. سرمربی پیکان در بخشی از سخنانش بعد از باخت به سپیدرود رشت گفت: «در لیگ شانزدهم از مجموع ۳۹ گل‌مان ۳۰ گل حاصل کار دو مهاجمی بود که الان روی نیمکت پرسپولیس هستند.» به این ترتیب او به گادوین منشا و سیامک نعمتی اشاره کرده و مثلا به رخ آنها کشیده که «دیدید در پرسپولیس نیمکت‌نشین شدید؟!»
گاهی که غرولندها و بدقلقی‌های کارلوس کی‌روش حسابی آزارمان می‌دهد، اتفاقا باید به یکی مثل مجید جلالی نگاه کنیم تا ارزش‌های واقعی مربی پرتغالی را بفهمیم. حقیقتا در حضور امثال جلالی است که قدر و منزلت واقعی «کی‌روش»ها مشخص می‌شود. یک مربی باشگاهی در ایران که از قضا خودش را معلم و مولف جا زده، هنوز آنقدر از مقوله فوتبال حرفه‌ای درک منطقی ندارد که بداند جابه‌جایی بازیکنان بین باشگاه‌ها امری کاملا طبیعی است و اینقدر سزاوار آه و ناله و ضجه و مویه نیست. اسم مجید جلالی را سرچ کنید و ببینید او از روزی که منشا جدا شده، چند مصاحبه در این مورد انجام داده و چقدر به این موضوع اعتراض کرده است. آدم گاهی باورش نمی‌شود کی‌روش در دوره قبلی تیم ملی را با عزل ناگهانی و شوکه‌کننده رحمتی به جام جهانی برد، همانطور که همه یادمان رفته در آن سه بازی حیاتی آخر، حتی اشکان دژاگه هم به عنوان آماده‌ترین بازیکن آن روزهای ایران مصدوم بود و حضور نداشت. شما یک خط در مورد این مسایل و یا رویدادهایی مثل محرومیت اعمال شده برای مهرداد پولادی از زبان کی‌روش نمی‌شنوید، اما مربی همیشه طلبکار ایرانی همچنان قادر نیست با از دست دادن دو بازیکنش در نقل‌وانتقالات کنار بیاید و آخرین کوشش‌هایش را معطوف به زخم زبان زدن بابت نیمکت‌نشینی آنها می‌کند. کار جلالی درست مثل این است که دیگو سیمئونه آرادا توران را به خاطر بازی نکردن در بارسا به سخره بگیرد؛ اما مربیان حرفه‌ای هرگز چنین کاری انجام نمی‌دهند.
گادوین منشا یک بازیکن 28ساله کامرونی است که سال‌ها پیش از حضور در پیکان در تیم‌هایی از لیگ‌های آفریقایی و نیز اسپانیا و مالت بازی کرده بود. در این بین او یک فصل هم به عضویت پیکان درآمد، اما جلالی طوری وانمود کرد که انگار منشا یک کشف 19ساله بومی است که تحت توجه و تربیت او به یک فوق ستاره تبدیل شده! آقا مجید بارها بعد از جدایی گادوین گفته بود: «باید منشای جدید را بسازم» خب بساز برادر؛ بهتر از لعن و نفرین فرستادن به این و آن نیست؟
نکته آخر در مورد نیمکت‌نشینی این دو نفر است. از مجید جلالی بعد از این همه سال کار کردن بعید است که هنوز پیکان را با پرسپولیس «یکی» بگیرد و انتظار داشته باشد شاگردان سابقش در کوچ به جمع سرخپوشان، بلافاصله فیکس شوند. اینجا کار به مراتب سنگین‌تر از این حرفهاست و طول می‌کشد تا بازیکنان خودشان را با ظرف جدید تطبیق بدهند. قصد اغراق نداریم، اما پر بیراه نیست اگر بگوییم حتی هوادار پرسپولیس و استقلال بودن هم فشار روانی‌اش از سرمربیگری تیمی مثل پیکان بیشتر است. امروز پیکان درست در قعر جدول رده‌بندی قرار گرفته، اما جلالی حتما بعد از رسیدن به خانه دوشش را گرفته و راحت خوابیده، بدون اینکه حتی یک نفر در کوچه و خیابان از او بابت نتایج ضعیفش پرس‌وجو کنند. یک هوادار متعصب پرسپولیس و استقلال اما بعد از هر باخت ناجور تیمش، تا چند روز در مدرسه و دانشگاه و پادگان و محل کار عذاب می‌کشد و گاهی باید در صد تا سوراخ پنهان شود اینجور مواقع می‌گویند: «کار نیکان را قیاس از خود مگیر!»

 





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.