b_Newsکاش اتفاقاتی می افتاد که مجبور به خداحافظی نمی شدم/ هنوز می توانستم مدال بگیرم

لیلا رجبی: آوردن جایگزین برای من 8 سال طول می کشد

تاریخ: 1396/06/11
زمان: 12: 49
نوع: گفتگو
لیلا رجبی دوومیدانی کار سابق تیم ملی در روزهایی که حسابی در کار جدیدش راه افتاده، با «گل» به گفت و گو نشست.

نگار رشیدی/ لیلا رجبی دوومیدانی کار بلاروسی لااصل سابق تیم ملی ایران که در مدت حضورش دو بار سهمیه حضور در بازی های المپیک را کسب کرد، روزهای قبل و بعد از المپیک ریو سختی های زیادی را تحمل کرد. او آنقدر شرایطش نامناسب بود که پیش از اعزام هم گفت در ریو مدال نمی گیرم.

در نهایت رجبی وقتی به ایران برگشت قید حضور در تیم ملی را زد و هیچ راهی او را به دنیای دوومیدانی برنگرداند. پرتابگر وزنه سابق تیم ملی ادامه مسیرش را در مربیگری بدنسازی پیدا کرد و در این چند ماه که کارش را شروع کرده، به موفقیت هم رسیده است.

او در گفت و گو با «گل» به شرایط دوومیدانی دختران اشاره کرد و دلیل آن را عملکرد نامناسب فدراسیون دانست.

 

لیلا رجبی این روزها چه کار می کند؟

دارم زندگی ام را می کنم، کار دیگری نمی کنم.

 

به نظر می رسد نسبت به روزهایی که در دوومیدانی بودید خوشحال تر هستید؟

از کار جدیدم راضی هستم چون آن را خیلی دوست دارم و بیشتر خوشم می آید.

 

دل تان برای دوومیدانی تنگ نشده؟

البته که دل آدم تنگ می شود. به هر حال سال های زیادی در سطح قهرمانی در این ورزش حضور داشتم و تلاش کردم.

 

هیچ وقت با خودتان فکر کردید کاش اتفاق های دیگری می افتاد تا شما خداحافظی نمی کردید؟

بله چون واقعا دوست نداشتم که این اتفاقات بیفتد و من مجبور شوم که از دوومیدانی خداحافظی کنم. من هنوز می توانستم که برای ایران مدال کسب کنم.

 

اخبار دوومیدانی را پیگیری می کنید؟

بله، گاهی اوقات اخبار دوومیدانی را پیگیری می کنم. من دوستانی دارم که هنوز در دوومیدانی فعالیت می کنند.

 

به نظر شما سطح دوومیدانی بانوان کجاست؟

سطح دوومیدانی بانوان نسبت به قبل پایین تر آمده. یعنی عملکرد فدراسیون خیلی راضی کننده نیست که این اتفاقات می افتد.

 

دختران دوومیدانی هم بارها اعتراض خود را نشان دادند.

بله همینطور است. شما ببینید قبلا ما در مسابقات بین المللی در بانوان چند اعزام داشتیم ولی الان چند تا.

 

همچنان خبری از تماس فدراسیون با شما نیست؟

نه من هیچ تماسی با فدراسیون نداشتم و در این مدت هیچ پیشنهادی هم به دستم نرسید.

 

می دانید که هنوز برای شما جایگزین نیاورده اند؟

نه تنها برای من، شما اگر ببینید سطح دوومیدانی در تمام رشته ها نسبت به قبل خیلی پایین تر آمده.بالاخره اگر بخواهند برای من جایگزین بیاورند 8 تا 10 سال طول می کشد. شما تا بتوانید یک ورزشکار بسازید همین مقدار زمان می برد. خود من اگر بخواهم در رشته خودم مربی باشم خیلی سال طول می کشد تا یک شاگرد را به سطح خودم برسانم.

 

این به ضرر دوومیدانی نیست؟

نه ضرر که نمی شود گفت ولی کلا متاسفانه برای آن چیزی که ما داریم ارزش قائل نیستیم. نه تنها من، خیلی از ورزشکاران را اگر ببینید مثل مریم طوسی یا سپیده توکلی چند سال طول کشیده تا به اینجا رسیده اند.

 

اخیرا فرزانه فصیحی در اینستاگرام گلایه هایش را زیاد مطرح می کند.

مشکل دختران ما، بانوان دوومیدانی این است که چیزی به آنها نمی دهند. مثلا برای مریم طوسی یا فرزانه فصیحی چه کاری انجام دادند؟ ولی انتظار فدراسیون خیلی بالاست. اگر می خواهید یک نفر به رکوردهای خوبی برسد، برایش امکانات قرار دهید. شما بقیه رشته ها را ببینید مثل تکواندو، آنها اردو دارند و همه چیز را در اختیارشان می گذارند.

 

راستی، شما و همسرتان زمان زیادی را به تمرین می گذرانید. با این حساب وقتی برای رسیدگی به کارهای خانه دارید؟

بله به کارهای خانه هم می رسیم (خنده).

 

همسرتان یک بار در اینستاگرام نوشت دوست دارد شاگرد شما شود اما می ترسد او را بکشید!

پیمان شوخی کرده چون من تمرینات را خیلی سخت می گیرم. من از شوخی های پیمان ناراحت نمی شوم.

 

فکر می کنید اگر در بلاروس می ماندید و یک ورزشکار ملی می شدید مثل اینجا فراموش تان می کردند؟

خیلی دوست ندارم در این باره حرف بزنم چون کسی نمی تواند پیش بینی کند که چی می شد و چی نمی شد.من در ایران زندگی می کنم و نمی خواهم در این خصوص صحبت کنم.

 

از وقتی مربی شدید، چهره های معروف به عنوان شاگرد داشتید؟

نه شاگرد معروف ندارم. شما اگر ببینید در روزگار ما آقایان بیشتر به ورزش ورود می کنند تا بانوان.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.