b_Newsبا عکس من از آن زاویه بالای سر پورحیدری اهداف سیاسی داشتند

عباس جدیدی: دوست داشتم با دوستانم سلفي بگيرم!

b_News به یاد دوران سربازی از همه حلالیت گرفتم / با اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان کوچک‌ترین مشکلی ندارم
تاریخ: 1396/06/10
زمان: 16: 35
نوع: خبر
عباس جدیدی یکی از چهره‌های ویژه چهارمین دوره شورای شهر تهران بود که اخیرا دوره آن به پایان رسید.

حامد جیرودی / عباس جدیدی یکی از چهره‌های ویژه چهارمین دوره شورای شهر تهران بود که اخیرا دوره آن به پایان رسید. عکسی که از این کشتی‌گیر سابق تیم ملی و قهرمان جهان و آسیا، بالای سر زنده‌یاد منصور پورحیدری در بیمارستان منتشر شد، آغازی بود بر حاشیه‌هایی که در مورد او به وجود آمد و عکس‌هاي سلفی مختلفی به صورت فتوشاپ در کنار رستم و سهراب تا جنازه چه گوارا منتشر شد! در ادامه و پس از حادثه پلاسکو که برخی به متخصص نبودن ورزشکاران در شورای شهر اشاره کرده بودند، اظهار نظر این نایب قهرمان المپیک 1996 آتلانتا مبنی بر این که بعضی از هنرمندان دو شاخ بز را نمی‌توانند از هم جدا کنند، حاشیه‌ها را درباره او افزایش داد. کارت کشیدن برای موسسه خیریه که جدیدی با آن عکس گرفته بود و معتقد بود باید کار خیر را به مردم نشان داد، درگیری با علیرضا دبیر دیگر کشتي‌گير سابق تیم ملی در صحن علنی شورای شهر و بعد آشتی با او و همچنین بحث کلامی هم که چند وقت پیش با مهدی چمران رئیس سابق شهر تهران پیدا کرد، از دیگر حاشیه‌های پر سر و صدایی بود که درباره جدیدی به وجود آمد. با این حال، جدیدی که نتوانست به دوره پنجم شورای شهر راه پیدا کند، در آخرین جلسه شورای چهارم با چمران روبوسی کرد و از همه و خبرنگاران حلالیت طلبید و یک عکس سلفی هم با آنها گرفت. این خداحافظی باعث شد تا به سراغ جدیدی برویم و درباره این موضوعات با وی صحبت کنیم. او در گفت و گویی که با «گل» داشت به این اشاره کرد که با هیچ کسی اختلاف ندارد اما با این حال از همه حلالیت گرفته است.


چه شد که در جلسه پایانی شورای شهر تهران از همه حلالیت گرفتید؟
(می‌خندد) خب بالاخره به یاد دوران سربازی که بعد از آموزشی همه را تقسیم می کردند و همه از هم حلالیت می‌گرفتند، ما هم این کار را انجام دادیم. به هر حال، آدم با فضایی که چهار سال در آن زندگی کرده، انس می‌گیرد. زندگی هم که همیشه سرازیری نیست و سربالایی هم دارد. هم روزهای خوب بوده و هم روزهای بد و در این زندگی آدم‌ها به هم علاقه پیدا می کنند و وظیفه ما حکم می‌کرد که در زمان خداحافظی از آنها حلالیت بطلبیم.


شما در جلسات پایانی با چمران دچار بحث شدید اما در روز پایانی با او خوش وبش کردید و حتی دست او را هم بوسیدید!
(می‌خندد) آن موضوع از این جدال‌های پارلمانی بود وگرنه خدای ناکرده ما که با کسی دشمنی نداریم. این جدال‌های پارلمانی هم در تمام دنیا هست و فقط در تهران نیست. شما تلویزیون را باز کنید، می‌بینید که این چیزها طبیعی است و افراد برای اینکه طرح خودشان را مصوب کنند و یا لایحه‌ای را به نقد بکشند، با هم گاهی دچار بحث می‌‌شوند اما احترام بزرگ‌تر و کوچک‌تر مقوله دیگری است و فرق می‌کند و ما هم بر حسب وظیفه روی ایشان را بوسیدیم. من مخلص همه هستم و با اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان کوچک‌ترین مشکلی هم ندارم.


به نظر می‌آید که به خاطر روحیه ورزشکاری‌تان باشد که همه چیز را زود فراموش می‌کنید!
من واقعا از کسی ناراحتی ندارم که بخواهم چیزی را به دل بگیرم. بالاخره ورزشکار بودن ما هم این چیزها را ایجاب می‌کند که اگر دو تا حرف هم شنیده باشیم آن را کمرنگ جلوه دهیم تا اوقات کسی مکدر نشود. از ورزشکاری و روحیه پهلوانی هم بخواهیم بگذریم، وظیفه انسانی هر مسلمانی هم ایجاب می‌کند که چیزی را به دل نگیرد. بالاخره گاهی اوقات بحث‌هایی به وجود می‌آید. ما هم که معصوم نیستیم و مثل همه بندگان خدا ایراد داریم.


یک عکس سلفی ویژه هم با خبرنگاران گرفتید؟
( خنده مکرر) ول نمی‌کنند که! همه مردم به ما محبت دارند و من گاهی چیزهایی را می‌بینم که حس می‌کنم عنایت خداست. از زمانی که من به ملاقات استاد بزرگوار مرحوم پورحیدری رفتم و آن عکس را از آن زاویه منتشر کردند، خط و جریانی سیاسی علیه ورزشکاران به راه افتاد و عده‌ای می‌خواستند که آن را جلو ببرند. عکس‌های من را در حالت‌های مختلف مونتاژ کردند و چهار تا ورزشکار مثل من را هدف قرار دادند. شاعر می‌فرماید: «آسمان بار امانت نتوانست کشید/ قرعه فال به نام من دیوانه زدند.» تقدیر ما هم بر این بود که عیادت من از یک پیشکسوت ورزش سیاسی جا بیفتد اما این حرف‌ها و بحث‌ها برای من عادی شد. حالا هم آخرش این شد که دوباره با بچه‌هایی که چهار سال در شورای شهر کنار هم بودیم، یک عکس سلفی به یادگار بگیریم.


حتما می‌دانید که به سالگرد درگذشت منصور پورحیدری هم داریم نزدیک می‌شویم.
خدا رحمت‌شان کند. ایشان یک استاد اخلاق به تمام معنا بود. یک دوست که به هیات ما می‌آمد و همراهمان سینه می‌زد. بارها پیش ما تشریف آوردند و به نظرم ما یکی از بزرگ‌ترین معلمان اخلاق و ادب را در رشته فوتبال از دست دادیم.


حالا که دیگر در شورای شهر نیستید، چه حسی دارید و شرایط‌تان به چه صورت است؟
ما زندگی شخصی خودمان را دنبال می‌کنیم. ما هم مثل آدم‌های عادی هستیم و هیچ فرقی نداریم! مشکلات زندگی و کارهای آکادمیک و دانشگاهی زیادی دارم. خورده کاری هم که الاماشاا... وجود دارد. من عضو جامعه حقوقی و یک حقوقدان هستم و در واقع، شاگرد کوچک این حوزه هستم. در کنار آن معلم ورزش هستم و باشگاه ورزشی دارم. من درِ خونه‌باز هستم و خیلی از مردم برای رفع گرفتاری‌های‌شان، بیمارستان‌ها، زندان‌ها و کارهای دیگر به ما مراجعه می‌کنند! عشق ما خدمت به مردم است و امیدواریم که باری از روی دوش آنها و گرفتاری‌های‌شان را برداریم.
حالا که مشغله‌های‌تان کمتر شده، به ورزش هم رسیدگی می‌کنید؟
ما نمی‌توانیم از ورزش منفک باشیم و من به این که عضوی از خانواده ورزش هستم، افتخار می‌کنم. اگر مدال هایم را کنار بگذارید، معلم ورزش هستم و افراد را در این زمینه پرورش می‌دهم. از آن طرف، من دکترای حقوق قضایی دارم و برای یک ورزشکار، فعالیت در زمینه مدیریت شهری هم یک حسن است. به هر حال، مردم حقوقدان هم می‌خواهند. کسی که مدافع حقوق آنها باشد. به همین خاطر ما وارد موضوعات شهری و پارلمانی شدیم اما معلمی ورزش همچنان در من بوده و من ورزش را رها نمی‌کنم. قطعا من در هر سمتی که باشم، در امر شکوفایی و توسعه ورزش تلاش می‌کنم و به موازات آن به امور دیگر هم می‌رسم.


مسعود سلطانی‌فر دوباره برای پست وزارت ورزش رای آورده. در این باره و فعالیت ورزش در دولت دوازدهم چه نظری دارید؟
آقای سلطانی‌فر انسانی فروتن، متواضع و روشن فکر است که من او را خیلی قبول دارم. انسانی اهل تعامل و انتقاد پذیر و اهل منطق است. یک سال در شورای شهر با ایشان بودیم و در ارتباط هستیم. خواسته بنده این است که به مربیان سازنده بها بدهند و اهتمام ویژه‌‌ای در این خصوص به خرج دهند تا جایگاه این مربیان در مملکت ما تثبیت شود. به غیر از این استفاده از تجربه پیشکسوتان هم می‌تواند موثر باشد و آقای سلطانی‌فر باید از این افراد بیشتر استفاده کند. البته من می‌دانم که آقای سلطانی‌فر از تجارب پیشکسوتان استفاده می‌کند و نمی‌گذارد تا آنها خانه‌نشین و منزوی شوند و من به همین خاطر از ایشان تشکر می‌کنم. امیدوارم در دولت جدید شاهد خصوصی‌سازی بیشتری در ورزش باشیم. ضمن این که می‌بینم آقای سلطانی‌فر با انتخاب‌هایی که داشته از تصدي‌گری به تولی‌گری پیش رفته است و این از مهمترین کارهایی است که انجام شده و به نوبه خودم از ایشان تشکر می‌کنم.


اما شما کشتی‌گیر سابق تیم ملی هستید و دوست داریم نظرتان را درباره نتایج تیم‌ملی کشتی آزاد در مسابقات جهانی پاریس هم بدانیم.
من به خاطر اینکه شائبه‌ای ایجاد نشود و کسی از حرف‌های من ناراحت نشود، ترجیح می‌دهم در این مورد صحبتی نداشته باشم!


اما شما پیشکسوت این رشته و جزو کارشناسان کشتی هستید و نظرتان مهم است.
به نظر من عوامل زیادی در ناکامی تیم‌ملی در این دوره از رقابت‌ها نقش دارد و باید آن را از زوایای مختلف مورد بررسی قرار داد و آنالیز کرد. اما من می‌خواهم به این بچه‌ها خسته‌نباشید بگویم. تیم ملی ما سالیان سال قهرمان جهان بوده و همیشه اولین مدال‌های کاروان ورزشی ایران در المپیک برای کشتی بوده است و برای همین نمی‌توانیم چون امسال نتیجه نگرفته‌اند، آنها را به مسلخ ببریم. امیدوارم هرچه زودتر خودشان را جمع و جور کنند تا از لحاظ روحی و جسمی برای المپیک آماده شوند. من فکر می‌کنم این بچه‌ها بی‌روحیه به پاریس رفتند و مقداری هم حواشی به وجود آمده اما در هر حال نتیجه خوبی به دست نیامده و انتظارات هم از کشتی زیاد است. امیدوارم خودشان را ریکاوری کنند و روی نقاط ضعف و قوت خودشان کار کنند و حریفان‌شان را بهتر بشناسند تا به موفقیت برسند.

 


البته در میان این کشتی‌گیران حسن یزدانی یک استثنا بود و دوباره مدال طلا گرفت.

ایشان یک استعداد ویژه در کشتی است و امیدوارم او را حفظ کنند تا برای المپیک هم برای ورزش ایران مدال بیاورد. من این قهرمانی را به حسن و همه جویباری‌های ایران تبریک می‌گویم. جویبار پایتخت کشتی ایران و مهد کشتی آزاد کشور است و من به اهالی این شهر تبریک می‌گویم که قهرمانی مثل حسن یزدانی دارند و امیدوارم باز هم قهرمانانی مانند حسن از این شهر به کشتی کشور معرفی شوند.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.