b_Newsبیرون نشسته اند و می گویند لنگ اش کن! /40 سکه می دهند اما صد تا سکه خرج بدن مان می کنیم!

حسن رحیمی: کشتی اگر سیاسی بود، می شد فوتبال!

b_News پایم از آن چیزی که فکرش را می کردم خیلی زودتر خوب شده/ باید آبروی سبک وزن ها حفظ شود
تاریخ: 1396/06/13
زمان: 19: 07
نوع: گفتگو
رحیمی، از اتفاقاتی که در چند وقت اخیر، پیرامون کشتی افتاده انتقاد کرد.

حامد جیرودی/ تیم ملی کشتی آزاد در حالی در مسابقات جهانی 2017 پاریس شرکت کرد که حسن رحیمی دارنده مدال برنز المپیک 2016 ریو در وزن 57 کیلوگرم، یکی از غایبان اصلی این مسابقات بود. این کشتی گیر تهرانی که در زمان مسابقات انتخابی مصدوم شده بود، در انتخابی شرکت نکرد و بعد از آن هم پای خود را به تیغ جراحان سپرد و حالا هم دوران نقاهت خود را سپری می کند. رحیمی در گفت و گویی که با «گل» داشت، از اتفاقاتی که در چند وقت اخیر، پیرامون کشتی افتاده انتقاد کرد.

 

وضعیت پایت به چه صورت است؟
خدا را شکر پایم خیلی بهتر شده و چند روزی است که عصا را کنار گذاشته ام اما به خاطر ترسی که در زمان راه رفتن دارم، کمی لنگ می زنم.

 

به درمانت ادامه می دهی؟
بله در حال حاضر آب درمانی و فیزیوتراپی می کنم و تمرینات سبکی را هم انجام می دهم.

 

امیدوار هستی که به شرایط ایده آل برگردی؟
خیلی. پایم از آن چیزی که فکرش را می کردم خیلی زودتر خوب شده و فکر می کنم از چند وقت دیگر به صورت عادی بتوانم راه بروم. از دو سه ماه دیگر تمرینات سنگین ام را  شروع می کنم و دو سه ماه بعد هم روی تشک می روم.

 

با توجه به نتایجی که در مسابقات جهانی به دست آمد، به نظر می رسد که خیلی هم بد نشد که به پاریس نرفتی؟!
خب من خیلی سعی و تلاش کردم که در انتخابی شرکت کنم اما نتوانستم. چون رباط صلیبی پایم پاره شده بود و پایم کش آمده بود و فیزیوتراپی هم جواب نداد. در آن شرایط بدنم توان این را نداشت که پنج شش کیلو وزن کم کند و من هم مجبور شدم که عمل کنم اما امیدوارم که خیلی زود برگردم.

 

درباره ناکامی تیم ملی در مسابقات جهانی چه نظری داری؟
مطمئنا هیچ کسی از این موضوع راضی نیست. نه من، نه مردم و نه فدراسیون. نمی خواهم توجیه کنم. بچه ها آن طور که باید کشتی نگرفتند و من از مردم عذرخواهی می کنم. بالاخره کشتی ورزشی است که مردم از آن توقع مدال دارند و آبروی ورزش ایران است اما این بی انصافی است که بخواهیم این رشته را زیر سوال ببریم. آقای وزیر نامه زده که این چه نتیجه ای بوده. من با تمام احترامی که برای ایشان قائلم باید بگویم که ما پنج سال در خاک آمریکا و در مسابقات جام جهانی قهرمان شدیم و در مسابقات جهانی بوداپست هم بعد از 40 سال در خارج از کشور قهرمان شدیم. چطور این ها را کسی نمی بیند؟ یک تبریک خشک و خالی به چه درد می خورد؟ این تیم پوست اندازی کرده و جوان بوده اما نتیجه نگرفته اما بعضی افراد که بیرون نشسته اند فقط می گویند لنگ اش کن! در حالی که ما خودمان داریم خاک کشتی را می خوریم. صد بار بردیم و آبرو داری کردیم و یک بار هم باختیم. واقعا چه گلی به سر کشتی زده شده و ما باید به جای این حرف ها، باید رفع اشکال کنیم.

 

بچه های کشتی از این که تیم ملی فوتبال با رئیس جمهور ملاقات کرده اما این وقت به آن ها داده نشده، انتقاد دارند!
من واقعا نمی دانم که چه داستانی است؟ در کشتی آدم های بزرگی حضور داشته اند و این رشته هیچ وقت سیاسی نبوده که اگر سیاسی بود، می شد فوتبال! تیم ملی فوتبال به جام جهانی صعود کرده اما آیا توانسته در مسابقاتی جام یا مدال بگیرد؟ من خودم دوستان فوتبالی زیادی دارم اما همه بودجه ها و پول ها باید سمت فوتبال برود و چیزی نصیب کشتی نشود. وظیفه وزیر ورزش این است که از دولت پول بگیرد و به رشته هایی مثل وزنه برداری، کشتی و تا حدودی تکواندو که افتخار آفرینی می کنند، تزریق کند. ما با فوتبال هیچ مشکلی نداریم اما می پرسیم که چرا به کشتی بها نمی دهید؟ ما چقدر به عشق تختی و خود کشتی تمرین کنیم و مسابقه بدهیم. به قهرمان جهان 40 سکه می دهند، در حالی که صد تا سکه خرج بدن مان می کنیم.

 

اما گفته اند بودجه کشتی 12 میلیارد است و فوتبال 10 میلیارد و کشتی بیشتر می گیرد.
اشتباه می کنند! کشتی شاخه های مختلفی دارد. تیم آزاد، فرنگی، ساحلی، پهلوانی، آلیش که همه این ها تیم های پایه ای دارند و باید در مسابقات مختلف شرکت کنند.

 

الان محمد طلایی می گفت قرار است به حسن یزدانی 30 سکه بدهند اما معلوم نیست الان یا سال دیگر!
وقتی در المپیک مدال گرفتم، هفت ماه بعد 120 سکه به من دادند که با سکه های دیگر حدود 150 تا شد اما خدا را شاهد می گیرم وقتی حساب کردم خرج خودم در سال المپیک از سکه ها بیشتر شده بود.

 

یعنی پروتئین هایی که استفاده می کنید اینقدر گران است؟
هم پروتئین و مواد غذایی و هم داروهایی که استفاده می کردیم و چکاپ هایی که انجام می دادیم و یا لوازم ورزشی که نیاز داشته ایم و خریده ایم. فاکتور همه آن ها را دارم. در هفت ماه من 145 میلیون خرج بدنم کرده ام. حالا هم حسن یزدانی مدال گرفته و دل مردم را شاد کرده. خب به این بچه برسید. او نهایتا چند سال دیگر می تواتند کشتی بگیرد و بعد هم خداحافظی می کند. چون مثل همه بدنش دیگر جواب نمی دهد.

 

ولی واقعا به نظر می رسد یزدانی یک سر و گردن از بقیه بالاتر باشد.
حسن بچه بسیار خوبی است و خیلی هم زحمت می کشد. او می جنگد و برایش هم فرقی نمی کند چه کسی روبه رویش است و کارش را درست انجام می دهد اما به عنوان مثل مصطفی حسین خانی می ترسد نکند برنزش را از دست بدهد و ببازد و زیر سوال برود. او در کشتی با حریف ژاپنی اش لیز خورد وگرنه می توانست مدال بگیرد. حسن هم شانس خوبی که آورد این بود که به رسول خادم خورد که اسطوره ورزش ایران است و او کمک اش کرد وگرنه حسن یزدانی و حسن رحیمی که به تنهایی به جایی نمی رسند. علی اکبر دو دانگه، امیر توکلیان، رسول خادم و محمد طلایی بالای سر حسن ها بوده اند که به این جا رسیده اند. امثال من و حسن اینقدر باخته ایم که بردن را یاد گرفته ایم. خود من دو سال در جهانی اوت شدم اما بعد خودم را پیدا کردم.

 

طلایی در صحبتی که با ما داشت گفت که دیگر به انتخابی بسنده نمی کند و نفراتی مثل تو و کمیل قاسمی به تیم ملی برمی گردند.
من قبلا هم گفته ام تا وقتی که جان داشته باشم، در خدمت تیم ملی هستم. انتخابی برایم بگذارند می گیرم و اگر کنارم هم بگذارند، حرفی نمی زنم. تیم ملی که ارث پدرم نیست. ما فقط دوست داریم که لبخند را به مردم هدیه بدهیم. من تابع کادرفنی هستم . افراد زیادی برایم زحمت کشیده اند. از طلایی و دودانگه که مربی شخصی ام است گرفته تا مربیان قبلی مثل غلامرضا محمدی و محسن کاوه که از آن ها تشکر می کنم.

 

جانشین ات رضا اطری در 57 کیلوگرم را چطور دیدی؟
رضا پسر خوب و با اخلاقی است و واقعا صاف وساده است. انتخابی هم همه را برد و واقعا دارد زحمت می کشد اما هنوز جای کار دارد و امیدوارم خدا کمک اش کند. بالاخره من و رضا باید همدیگر را کمک کنیم تا آبروی سبک وزن ها حفظ شود.