b_Newsحقم را خوردند، اگر می باختم، آن طور ناراحت نمی شدم / حضور در المپیک آرزوی من است/فنون کشتی آزاد را بلد هستم

زهرا یزدانی: رضا یزدانی پسر عمه ام است، به من می گفت آرامش خودت را حفظ کن

تاریخ: 1396/07/04
زمان: 13: 38
نوع: گفتگو
زهرا یزدانی آرزوی خود را حضور در المپیک عنوان کرد.

حامد جیرودی/ انتشار عکس هایی از زهرا یزدانی دختر کشتی گیر جوان ایرانی که با چشمانی اشکبار به خاطر از دست دادن مدال طلای بازی های داخل سالن آسیا روی سکوی دوم ایستاده بود، موضوعی بود که بازتاب جهانی داشت و تحسین بسیاری از علاقه مندان ورزش را در برانگیخت اما موضوع وقتی جالب تر شد که همه فهمیدند او با یزدانی های بزرگ کشتی ایران هم نسبت فامیلی دارد. او خواهر بزرگتر امیرمحمد یزدانی نایب قهرمان نوجوانان جهان است. رضا یزدانی پسر عمه اش است و حسن یزدانی هم از اقوام شان تا به این ترتیب، جویبار به عنوان پایتخت کشتی ایران، یک قهرمان بانو نیز داشته باشد.
زهرا یزدانی در بازی های داخل سالن ترکمنستان در ابتدا در وزن منهای 55 کیلوگرم کشتی باکمربند به مدال نقره دست پیدا کرد اما پس از آن در مسابقات کشتی آلیش به مدال طلا رسید تا درخشش بسیار خوبی در کاروان ایران داشته باشد. ورزشکاری که کارشناسان بر این عقیده اند که اگر می توانست در المپیک شرکت کند، می توانست مانند کیمیا علیزاده بانوی تکواندوکار ایرانی بدرخشد و به مدال طلا برسد.
این اتفاق های جالب باعث شد تا به سراغ زهرا یزدانی برویم و با او صحبت کنیم. وی در گفت و گویی که با «گل» داشت، آرزوی خود را حضور در المپیک عنوان کرد.

 

موفقیت شما را در بازی های داخل سالن ترکمنستان تبریک می گوییم. درباره مدال طلا و نقره ای که در این رقابت ها به دست آوردید، صحبت می کنید؟
خب من برای کسب این مدال طلا خیلی زحمت کشیده بودم. درباره مدال نقره ای هم که در روز اول مسابقات به دست آوردم، باید بگویم که این مدالی بود که می توانست طلا باشد اما این اتفاق نیفتاد. سطح مسابقات خیلی بالا بود و من هم برای اولین بار بود که در مسابقاتی در چنین سطح بالا شرکت می کردم. مسابقات قبلی که در آن شرکت کرده بودم، در قرقیزستان بود اما سطح این مسابقات با مسابقات قبلی زمین تا آسمان تفاوت داشت. هم از نظر کیفی و برگزاری و هم از نظر تکنیکی و فنی برای همه تیم ها خیلی متفاوت بود. ترکمنستان، قزاقستان، قرقیزستان و ازبکستان واقعا با بهترین نفرات شان آمده بودند. من در این رقابت ها چهار بار به میدان رفتم که در روز اول توانستم به مدال نقره برسم. در دو روز بعدی به اشتباهات خودم باختم. در روز بعد از نقره، اصلا در شرایط روحی خوبی قرار نداشتم و نمی توانستم درست کشتی بگیرم. در روز سوم واقعا به اشتباه خودم باختم و مسابقه ای را که جلو بودم، از دستم در رفت و روال کار را از دست دادم. در روز چهارم هم تا فینال و حتی خود فینال همه حریفانم را ضربه فنی کنم که این برایم خیلی خوب بود. در این رقابت ها رضا یزدانی پسر عمه ام هم پیشم بود و خیلی با من حرف زد و به من دلگرمی داد.

 

بعد از مدال نقره ای که گرفتید، انتشار عکس هایی از شما که در حال اشک ریختن بودید، خیلی بازتاب داشت و برخی این تعصب و غیرت شما را تحسین کردند که به خاطر از دست دادن طلا گریه می کنید!
آن روزی که مدال طلا را از دست دادم، تایم مسابقه تمام شده بود و یک امتیازی که نباید به حریفم می داند را به او دادند که باعث شد من ببازم. برایم خیلی دردناک بود که یک طلای مسلم را از دست دادم. آن روز قرعه خیلی سختی به من خورده بود. دور اول به ترکمنستان خوردم، دور دوم به قزاق، دور سوم ازبک را شکست دادم و دور چهارم دوباره به ترکمنستان خوردم. واقعا قرعه خیلی بدی بود و در آخر هم حقم را خوردند. اگر می باختم، آن طور ناراحت نمی شدم.

 

به رضا یزدانی اشاره کردید. چه حرف هایی در آن موقع به شما می زد که روحیه گرفتید؟
راجع به رضا باید بگویم که من خیلی پر شر و شور هستم و رضا که به محل مسابقات آمده بود، خیلی سعی می کرد که با حرف هایش من را آرام کند. تنها چیزی که به من می گفت این بود که آرام باش و آرامش خودت را حفظ کن. تو اگر آرام باشی، هیچ کسی نمی تواند تو را ببرد که همین طور هم شد.

 

گویا با حسن یزدانی هم نسبتی دارید، درست است؟
آقای حسن یزدانی از فامیل های دور ما هستند که مدال های ارزشمندی در المپیک و جهان به دست آورده اند و من برای شان آرزوی موفقیت دارم.

 

بعد از مدال آوری هایی که داشتید، خیلی ها گفتند اگر شرایطی فراهم بود که بانوان ایرانی هم می توانستند در المپیک کشتی بگیرند، شما هم مثل کیمیا علیزاده می توانستید در المپیک افتخار آفرینی کنید.
اگر مردم در مورد من این حرف را زده اند، باید بگویم که به من لطف دارند. البته حضور در المپیک آرزوی من است. امیدوارم روزی کشتی ایران هم بتواند المپیکی شود و بتوانم در آن شرکت کنم و برای کشورم افتخار آفرینی کنم.

 

این موفقیتی که شما به دست آوردید، نشان داد که علاقه به کشتی در جویبار خانم و آقا ندارد و به خصوص در خانواده یزدانی همه کشتی گیر و کشتی دوست هستند. این علاقه به کشتی چه زمانی در شما به وجود آمد؟
من حدود یک سال و پنج ماه است که کشتی را آغاز کرده ام. فنون را هم زیر نظر مربیانم در اردوها یاد گرفته ام.

 

فنون مختلف کشتی آزاد را هم بلد هستید؟
همه فنون کشتی آزاد را که نه ولی تقریبا بلد هستم و یک سری چیزهایی که پایه است را می دانم.

 

برای مسابقاتی که در آن شرکت می کنید از چه کسانی مشورت می گیرید؟
مربیانم که همیشه در کنارم هستند اما بیشتر از همه با پدرم و عموهایم مشورت می کنم و رضا هم که لطف داشت، در این مسابقات کنارم بود و دستش هم درد نکند.

 

با کمیل قاسمی که صحبت می کردیم، می گفت شما با این موفقیت نشان دادید که خانم های جویباری هم می توانند در ورزش موفق باشند.
بله، همین طور است. ماشاء ا... استعداد جویباری ها در ورزش به خصوص در کشتی و تکواندو بسیار خوب است و امیدوارم حالا افراد بیشتری به کشتی روی بیاورد. موقعی که من کشتی را شروع کردم، سه نفر بودیم و در ساری هم تمرین می کردیم ولی الان خانم های کشتی خیلی بیشتر شده اند و امیدوارم تعداد کشتی گیران و قهرمان های مان خیلی بیشتر از این هم بشود. آقای قاسمی هم که خیلی لطف دارند. هم به من و هم به بقیه جوبیاری ها.

 

با این موفقیتی که شما و بقیه خانم های ایرانی در بازی های داخل سالن ترکمنستان به دست آوردید، امیدوار هستید که بتوانید حرفه ای تر ورزش کنید؟
بله خیلی. چون همان طور که می دانید عمده مدالی که در این رقابت ها برای کاروان ایران به دست آمده، توسط خانم ها بوده. در کشتی بانوان خانم های ایرانی 13 برنز گرفته اند، دو نقره و یک طلا که می شود گفت که تقریبا بی سابقه است و امیدوارم بیشتر از این به بانوان توجه شود.