b_Newsسهراب مرادی رکوردهای بالاتر از این را هم می تواند بزند / علی حسینی جنم اش را دارد که برگردد

حسین توکلی: مربی تخصصی حدادی بیاید، من به عنوان بدنساز کنارش می مانم

تاریخ: 1396/07/10
زمان: 14: 14
نوع: گفتگو
حسیت توکلی گپ تازه ای با گل از این روزهای وزنه برداری و کار با احسان حدادی زد.

حامد جیرودی/ احسان حدادی ملی پوش پرتاب دیسک ایران و نایب قهرمان المپیک 2012 لندن، با این که مدت هاست با حسین توکلی سرمربی پیشین تیم ملی وزنه برداری و قهرمان المپیک 2000 سیدنی مشغول به تمرین است اما به دنبال یک مربی تخصصی برای پرتاب دیسک است. موضوعی که توکلی در گفت و گویی که با «گل» داشت، آن را لازم و ضروری دانست و معتقد است که حدادی با تمرینات تخصصی بیشتر یکی از مدعیان کسب مدال در المپیک 2020 توکیو خواهد بود.
او همچنین از احوالات این روزهای وزنه برداری و اظهارات ضد و نقیض هم صحبت کرد.

 

به هیات سیدمجید بنی فاطمه رفته بودید؟
بله من به همراه احسان حدادی و تعداد دیگری از دوستان به هیات ایشان رفته بودیم. سید از دوستان قدیمی ماست و ما هم در ایام عزاداری محرم به هیات ایشان رفتیم.

 

بنی فاطمه دوستان ورزشی زیادی دارد. درست است؟
بله سید هم دوستان ورزشی دارد و هم دوستان سینمایی و کلا ارتباط صمیمانه ای دارد و ما هم از صدای گرم ایشان استفاده می کنیم.

 

از تمرینات تان با حدادی چه خبر؟
احسان تمریناتش قطع نشده و به صورت مداوم کارش را دنبال می کند. او در مرحله اول لیگ هم شرکت کرد و پرتابی در حدود 64 متر داشت که خیلی خوب بود و قرار است در مرحله بعد لیگ هم، حضور داشته باشد. در نهایت و بعد از مسابقات هم استراحت فعال خواهد داشت. خوشبختانه احسان از لحاظ بدنی در شرایط خوبی قرار دارد و مصدومیت هم ندارد.

 

پس شما همچنان در کنار او هستید؟
بله.

 

اما حدادی در مصاحبه ای گفته بود که به دنبال مربی تخصصی است و منتظر اقدام فدراسیون است؟
در این خصوص خود احسان بهتر می تواند توضیح دهد اما در کل باید بگویم که از کیم مربی روس سابق احسان سن و سالی گذشته و احسان نیاز به یک مربی جدید دارد. یک ورزشکار هر چقدر هم که تجربه داشته باشد و کار را بلد باشد اما به مربی نیاز دارد و یکسری فوت کوزه گری هست که مربی می تواند آن را آموزش دهد. احسان هم به هر حال به یک مربی تخصصی نیاز دارد تا بتواند از او برنامه بگیرد و وقت و انرژی اش را با او تنظیم کند و مشاوره بگیرد. البته در دوومیدانی چون رشته ها تخصصی هستند خود ورزشکاران هم به دنبال مربی اختصاصی می روند اما فدراسیون هم مسوولیت دارد و باید شرایط حضور مربیان را فراهم کند.

 

آن وقت تکلیف شما چیست؟
من کارم، وظیفه ام و تخصص ام مشخص است که بدنسازی است. احسان به خاطر جراحی سنگینی که داشت، قسمت زیادی از عضلات پای خود را از دست داده بود اما او ورزشکار باتجربه ای است. بالاخره خود من هم ورزشکار بوده ام و شرایط او را درک می کنم و در این مدت کنارش بودم و برنامه هایی را به او دادم تا مشکل اش برطرف شود و حجم عضلاتش برگردد. اما یک ورزشکار برای حضور در المپیک باید تا دندان مسلح شود و احسان هم برای همین به یک مربی اختصاصی نیاز دارد. من در زمینه پرتاب دیسک، کمک چندانی نمی توانم به او کنم و یک مربی تخصصی می تواند آموزش ها و تفکرات لازم را برای احسان داشته باشد و مطمئن باشید اگر شرایط فراهم شود، احسان یکی از گزینه های اصلی کسب مدال در المپیک 2020 خواهد بود.

 

اما به نظر می رسد شما از لحاظ روحی و انگیزشی هم خیلی کمک حال او بوده اید.
به هر حال خود ما هم ورزشکار بوده ایم. درست است که در یک رشته دیگر کار کرده ایم اما مسایل روحی و روانی و انگیزشی در هیچ ورزشکاری تفاوت ندارد. من هم به واسطه تجربه ای که داشتم، به کمک احسان آمدم. ما باید ورزشکاری مثل او را سال های سال در سطح اول نگه داریم. من الان که پیشش هستم، کمبودهایش را حس می کنم و امیدوارم که شرایط بهتری برای او فراهم شود تا بتواند به صورت تخصصی تر تمرین کند.

 

از بحث حدادی که خارج شویم، درباره رکوردشکنی جهانی سهراب مرادی پس از 18 سال در بازی های داخل سالن آسیا چه نظری دارید؟
من این موفقیت بزرگ را به سهراب و خانواده اش و دوستداران وزنه برداری تبریک می گویم. واقعا رکوردشکنی در دو ضرب سخت و متفاوت است. پس از اتفاق هایی که برای سهراب در مسابقات هیوستون آمریکا افتاد و بحث محرومیت او به وجود آمد، سهراب خیلی زود توانست برگردد و خود را به عنوان یک ستاره معرفی کند و در المپیک 2016 ریو بدرخشد. البته خودش هم از شرایطی که برایش به وجود آمده بود راضی نبود اما خودش را دوباره ثابت کرد و مزد زحماتش را هم گرفت و خودش را بالا کشید و اگر همین روندی را که در چند سال اخیر داشته ادامه دهد، می تواند تا چند سال دیگر باز هم در میادین جهانی و المپیک 2020 توکیو برای ایران افتخارآفرینی کند.

 

البته سجاد انوشیروانی گفته سهراب زمان مناسبی را برای رکوردشکنی انتخاب نکرد و ممکن بود در آستانه مسابقات جهانی دچار مصدومیت شود؟
من کاری به نظر دوستان ندارم اما درباره احتمال مصدومیت و زمان رکوردشکنی باید بگویم این موضوع چند تاثیر مثبت دارد ولی این که چقدر می تواند ضرر داشته باشد، به اعتماد به نفس خود ورزشکار برمی گردد. وقتی این رکوردشکنی صورت می گیرد، حریفان حساب ویژه ای روی ورزشکار باز می کنند و دچار سردرگمی می شوند. رکوردزنی در تمرین با رکوردزنی در مسابقه متفاوت است. یک زمانی هست ورزشکار در تمرین 200 کیلو را بلند می کند اما در مسابقه صد کیلو را هم نمی تواند بزند. من می دانم که سهراب با 90 درصد آمادگی اش بارها رکورد 230 کیلوگرم را زده اما در این مسابقات هم با 228 کیلو توانسته رکورد را جا به جا کند. پس در این شرایط، بحث آسیب دیدگی مطرح نیست. البته نوع نرمش، خواب و استراحت ورزشکار هم مهم است و من مطمئن هستم سهراب با شرایط حرفه ای که دارد، رکوردهای بالاتر از این را هم می تواند بزند.

 

به بازگشت موفق سهراب به وزنه برداری اشاره کردید. سعید علی حسینی هم می تواند مثل او برگردد؟
هیچ چیز نشدنی در دنیا وجود ندارد. سعید یکی از وزنه برداران با استعداد ماست که همه در حسرت موفق نشدن او سوختند. اما برای موفقیت دوباره فاکتورهایی وجود دارد. مثل این که عجول نباشد و هول نکند. سعید هم باید صبر و حوصله داشته باشد اما من می دانم که انگیزه اش را دارد و با این که شش، هفت سالی نبوده اما به سرعت دارد آماده می شود ولی باید خطراتش را هم حس کند. با این حال، سعید جربزه و جنم اش را دارد تا بدرخشد و مدال جهانی را به دست آورد.

 

با این شرایط، عملکرد تیم ملی در مسابقات جهانی با مربیگری محسن بیرانوند را چطور پیش بینی می کنید؟
در مسابقات جهانی همه جور اتفاقی می افتد اما ما باید کاری کنیم که خروج از کشور ملی پوشان بدون دغدغه انجام شود. به هر حال رییس جمهور آمریکا عوض شده و ترامپ هم با صحبت هایی که انجام می دهد نشان می دهد که رابطه خوبی با ایرانی ها ندارد و در این شرایط بچه های ما برای حضور در مسابقات جهانی آمریکا ممکن است مقداری اذیت شوند. با توجه به فاصله زمانی با آمریکا هم باید تمرینات پرفشارتری داشته باشیم. آقای بیرانوند هم مثل همه مربیان نیاز دارد که شرایط ایده آلی داشته باشد. البته تیم ملی ما در بدترین شرایط خودش هم نشان داده که حداقل یک سکو را می تواند به خودش اختصاص دهد. ما باید منافع ملی را در نظر بگیریم. همان طور که استقلالی ها منتظر پیروزی پرسپولیس در آسیا هستند ما هم اگر چه شاید با فدراسیون مشکل داشته باشیم اما در زمان مسابقه همراه تیم ملی هستیم و دوست نداریم که پرچم کشورمان زمین بیفتد و امیدواریم نفرات خوب ما مثل سهراب، کیانوش رستمی و بهداد سلیمی و نفرات دیگری که به تیم ملی اضافه شده اند مثل ایوب موسوی افتخارآفرینی کنند. من قلبم برای کشورم می تپد و همیشه به دنبال این هستیم که کمک کنیم. من هم بدون ایراد و ضعف نبوده ام اما همیشه حاضر بوده ایم که کمک کنیم. آقای بیرانوند هم در شرایطی که فدراسیون به بن بست خورده بود، هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت و امیدوارم که بتوانند نتایج خوبی را در مسابقات جهانی کسب کنند.