b_Newsبچه ها از بس بدلکار دیده اند از من درباره اینکه واقعا تکواندو کار هستم، می پرسیدند/ قرار بود دخترم هم در قهرمانان کوچک بازی کند

یوسف کرمی: قرار باشد بازیگری کنم، فقط یوسف کرمی خواهم بود

b_News اولین بار به خاطر نقش تکواندوکار جمشید هاشم پور به سینما رفتم/ ساعی اتفاقی سر صحنه فیلم برداری ما آمد
تاریخ: 1396/07/21
زمان: 13: 11
نوع: گفتگو
اخیرا از جامعه تکواندو یوسف کرمی پای به دنیای سینما گذاشت و در نقش خودش روی پرده نمایش رفت. هرچند قهرمان سابق تکواندوی ایران خودش را یک بازیگر نمی داند.

نگار رشیدی/ هر روز که می گذرد شاهد فعالیت بیشتر ورزشکاران مان در عرصه هنر و سینما هستیم. قهرمانانی که بعضا استعدادشان هم خوب شکوفا شده و دیگر به عنوان بازیگر حرفه ای سرشان در فیلم و سریال حسابی شلوغ شده.

اخیرا هم از جامعه تکواندو این یوسف کرمی بود که پای به دنیای سینما گذاشت و در نقش خودش روی پرده نمایش رفت. هرچند قهرمان سابق تکواندوی ایران خودش را یک بازیگر نمی داند و برای قبول این پیشنهاد دلایلی داشت که در مصاحبه اش با «گل» می خوانید.

فیلم قهرمانان کوچک به کارگردانی حسین قناعت، تهیه کنندگی بیتا منصوری و نقش آفرینی برزو ارجمند، بیژن بنفشه خواه، بهنوش بختیاری، آناهیتا همتی، ارژنگ امیرفضلی و یوسف کرمی این روزها روی پرده سینماهاست.

 

ورودتان به عرصه سینما را تبریک می گویم. چه شد که شما سر از فیلم و سینما در آوردید؟

ابتدا باید بگویم من جسارت نمی کنم که بگویم به بازیگری ورود کردم. چون اعتقاد دارم برای وارد شدن به هرکاری باید در آن تخصص داشت. من در ورزش متخصص هستم اما هنر خیلی متفاوت است. دوستان هم به من لطف داشتند و پیشنهاد دادند که در این فیلم در نقش خودم بازی کنم. وقتی فیلمنامه را خواندم و دیدم که در آن از منافع ملی حمایت می شود و زمینه کمدی و رزمی هم دارد قبول کردم. راستش این فیلم پیام های زیادی را به کودک و نوجوان منتقل می کند مثل ترغیب شدن به ورزش کردن، بالا رفتن جسارت شان و حمایت از تولید ملی.

 

تا به اینجای کار استقبال از فیلم چطور بود؟

خدا را شکر تا جایی که من اطلاع پیدا کردم فیلم موفقی بود. بیشتر مدارس هم از آن استقبال کردند و دانش آموزان را برای تماشای فیلم به سینماها آورده اند.

 

ورود شما به سینما با گروه سنی بود که کار در آن بسیار سخت است.

بله همینطور است. البته طبیعی هم است. این کار هم سخت بود و هم شیرین. سر و کله زدن با بچه ها سخت تر است و جسوری خاص خودش را می طلبد. بچه ها مدام در حال دویدن و سروصدا کردن هستند اما ثمره کار باعث می شود که این سختی ها کمرنگ شود. همین که چند بچه ورزشکار شوند و از تولید ملی حمایت شود اتفاق بسیار خوبی است. این حرف واقعا شعار نیست و کار در این زمینه لازم است.

 

فرزندان تان را به تماشای فیلم برده اید؟

بله ما با هم به سینما رفتیم و فیلم را دیدم. آنها واقعا لذت بردند، حتی پسرم می گفت دوباره به سینما برویم تا فیلم را ببیند.به نظر من باید از این فیلم ها بیشتر ساخته شود.

 

واکنش مردم وقتی شما را می دیدند چطور بود؟

خیلی جالب بود. خیلی از بچه ها از من می پرسیدند شما واقعا تکواندوکار هستید؟ واقعا این همه مدال دارید؟ خیلی برای شان جالب بود (خنده). بچه ها هر فیلمی که دیدند بدلکاری بوده و این بار که تمام حرکت ها واقعی بود، برای شان تداعی شد که آن فیلم ها هم واقعی است. بچه ها واقعیت را راحت می پذیرند و آموزش از طریق فیلم های اکشن و رزمی راه خوبی است.

 

فرزندان شما تکواندوکار هستند، از آنها در فیلم استفاده نکردید؟

نه با وجود این دخترم خیلی دوست داشت در فیلم باشد این اتفاق نیفتاد.

 

در فیلمبرداری دیداری هم با هادی ساعی داشتید...

بله من و هادی از دوستان قدیمی هستیم و سال ها هم خانه بودیم. یک بار گذری داشت از محل فیلمبرداری رد می شد که همدیگر را دیدیم و کلی هم با من شوخی کرد. درباره فیلم صحبت کردیم و هادی به من گفت که تجربه خیلی جالبی است.

 

باز هم شما را در سینما خواهیم دید؟

اگر قرار باشد باز هم در فیلمی بازی کنم فقط یوسف کرمی خواهم بود. وقتی من خودم باشم می توانم خوب باشم و اگر بخواهم نقش شخصی دیگر را بازی کنم یوسف کرمی را خراب می کنم.

 

اصلا خودتان اهل فیلم و سینما هستید؟

نه متاسفانه (خنده). کلی فیلم خریده ام اما هیچ کدام شان را ندیده ام. البته من دوست دارم فیلم ببینم ولی آقا پسرمان صبح تا شب که تلویزیون روشن باشد باید کارتون ببیند و فرصت به ما نمی رسد. شاید باورتان نشود اما تعداد دفعاتی که به سینما رفتم به اندازه انگشتان یک دست هم نیست. اما همسرم خیلی فیلم دوست دارد و زیاد به سینما می رود. راستش من کمی هم در دیدن فیلم تنبل هستم.

 

اولین و آخرین فیلمی که دیده اید را به خاطر دارید؟

اولین فیلم یاس های وحشی بود که استاد جمشید هاشم پور لباس تکواندو پوشیده بود. من هم گفتم این فیلم تکواندویی است و برای اولین بار به سینما رفتم. آخرین فیلم هم که دزد و پری بود که توسط کارگردان و تهیه کننده فیلم خودمان دعوت شدیم و رفتنم به اختیار خودم نبود.

 

از سینما که بگذریم دوپینگی که در ردوه نونهالان رخ داد را باید یک اتفاق دانست یا زنگ خطر؟

هر اتفاقی می تواند زنگ خطر باشد و نباید از این آلارم ها به سادگی گذشت. متاسفانه ما ناآگاهی داریم. هم خانواده ها و هم مربیان. هیچ کس خودسر برای افزایش قد آمپول نمی زند و باید زیر نظر پزشک باشد. بی اطلاعی پدر این بازیکن هم به فرزندش و هم به تکواندو آسیب زد. او این آمپول را سه ماه قبل از اردوی تیم زده بود. فدراسیون هم باید در کارگاه هایی که برای مربیان می گذارد به این موضوع بیشتر توجه کند تا آگاهی بالا برود.

 

انتخابات فدراسیون تکواندو هم در راه است. فکر می کنید دست های پشت پرده معروف دست به کار شوند؟

همیشه در هر انتخاباتی حاشیه و حرف و حدیث وجود دارد. درخواستم از روسای هیات ها که بیشترین رای را می دهند این است که فرد اصلح را انتخاب کنند و به فکر آینده این ورزش و ورزشکارانش باشند. به هر حال بعد از هر انتخابی یکسری موافق و مخالف پیدا می شود که مخالفان دنبال فرافکنی می افتند اما امیدوارم همه چیز خوب پیش برود و شاهد پیشرفت بیشتر تکواندو باشیم.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.