b_Newsدوست دارم فوتبالیست شوم اما فوتبالی نیستم/ منتظر تصمیم فدراسیون هستم

تفتیان: استعداد بولت را هم داشته باشم، بدون امکانات موفق نمی شوم

تاریخ: 1396/08/09
زمان: 18: 25
نوع: گفتگو
حسن تفتیان بعد از ظهر دوشنبه به همراه مجید کیهانی و کیوان قنبرزاده سری به نمایشگاه مطبوعات تهران زد تا این همراهی بعد از آن جلسه پنج ساعته نشان دهد فعلا همه چیز آرام است...

نگار رشیدی/ حسن تفتیان بعد از ظهر دوشنبه به همراه مجید کیهانی رییس فدراسیون و کیوان قنبرزاده سری به نمایشگاه مطبوعات تهران زد تا این همراهی بعد از آن جلسه پنج ساعته نشان دهد فعلا همه چیز آرام است... سریع ترین مرد ایران که دقایقی مهمان غرفه روزنامه گل بود، درباره جلسه و برنامه های آینده اش که منوط به تصمیمات فدراسیون است، صحبت کرد که در ادامه می خوانید.

 

شما  جلسه پنج ساعته ای در فدراسیون داشتید اما خروجی این جلسه مشخص نشد؟

ما هم منتظر هستیم اعلام کنند. آقای کیهانی در مصاحبه هایش گفت تمایل به همکاری با اونتانن گای دارند. مطمئنا من هم چنین تمایلی دارم چون او مربی بزرگی است، رزومه خوبی دارد و مهم تر از هرچیز من نتایج خیلی خوبی با او گرفتم. رکورد 200 متر و 60 متر ایران را شکستم، دو طلای آسیای 60 و 100 متر گرفتم. دیگر ما از یک مربی چه می خواستیم؟ خود مربی هم در این زمان کم نمی توانست کار خاصی انجام بدهد و مطمئنا هدفش المپیک بعدی است. همان ابتدا این موضوع را به فدراسیون اعلام کردم و گفتم امسال نباید انتظار نتیجه آنچنانی از من داشته باشید. مربی، سبک تکنیک، تمرین و همه چیز عوض شده و نیاز به زمان دارم. با تمام این شرایط بازهم نتایج خوبی گرفتم. اما در حال حاضر مهم ترین موضوع مسابقه سال آینده است که برای ورزش کشور هم اهمیت دارد.

 

پس استارت کار زده شده؟

اگر شرایط در حد یک مدال آور در بازی های آسیایی فراهم شود، در 100 و 200 می توانم افتخارآفرین باشم. مهم تر از آن هم من و هم مربی برنامه ویژه برای 2020 داریم. امیدوارم حمایت های لازم از طرف کشور انجام شود مخصوصا وزارت ورزش، کمیته المپیک و فدراسیون دوومیدانی. چون مدال گرفتن در المپیک اینطور نیست که دو،سه ماه قبل از مسابقه به فکر این بیفتیم که حالا باید چه کار کنیم. برای موفقیت در المپیک باید از همین امروز شروع کنیم. این روزهایی که داریم از دست می دهیم افسوسش را بعد از مسابقه می خوری. حتی الان هم کمی دیر شده. من هر سال این موقع در فصل آماده سازی عمومی ام بودم اما متاسفانه امسال هنوز شرایط اردویی و مربی ام فراهم نشده و نتوانستم تمریناتم را بدون دغدغه انجام دهم.

 

البته وقتی وزیر از شما مدال المپیک خواسته، دیگر باید از الان روی مدال جاکارتا حساب کنیم. اگر توافقات مطابق نظرتان نباشد بازهم می توان آن مدال را برای تان کنار گذاشت؟

نه، در این شرایط من حتی اگر استعداد بولت را هم داشته باشم، کاری از دستم برنمی آید. رقیبان من دارند با امکانات خوب، در اردوی خوب و زیر نظر مربی خوب سخت تمرین می کنند و من نمی توانم با دست خالی با آنها مبارزه کنم. الان علم و تکنولوژی در هر زمینه ای از جمله ورزش دارد حرف اول را می زند. خدای نکرده اگر ما زمان را از دست بدهیم و شرایط خوب پیش نرود، نمی توانیم هیچ حسابی حتی روی مدال آسیایی باز کنیم، چه برسد به مدال المپیک.

 

در قهرمانی آسیا حرف از رکوردهای شما شد. الان رکورد خاصی را تعیین کرده اید که در جاکارتا این موضوع تکرار نشود؟

در دوومیدانی مهم ترین چیز رکورد است و ما در تمرین مدام با این رکورد سر و کار داریم. یک ورزشکار اگر بداند رکورد خوبی را ثبت نمی کند، اصلا خودش در مسابقه شرکت نمی کند. من هم ورزشکاری نیستم که بخواهم بروم در آسیا سوم و چهارم شوم یا اصلا مدال نگیرم. من رکوردهای خوبی را در تمرین ثبت کردم و همانطور که گفتم رکورد 60 متر ایران را زدم. برای کسانی که دوومیدانی را بفهمند 6:55 رکورد ارزشمندی است. در 100 متر هم که این اتفاق نیفتاد به این دلیل بود که در کشورهای اسلامی آسیب دیدم و برای جهانی ساعت یک نصفه شب به لندن رسیدیم و فردایش مسابقه بود. در قهرمانی آسیا هم باید بگویم مسابقاتی که به عنوان قهرمانی برگزار می شود مهم ترین موضوع مدال است. حتی خود بولت هم در 10 تا مدالی که از جهان و المپیک دارد شاید فقط یکی،دو بار رکورد زده. من هم تقسیم انرژی کردم و رکورددار آسیا که البته یک ورزشکار قدر آفریقایی بود را پشت سر گذاشتم. اگر رکورد هم خوب نبود به خاطر شرایط بد آب و هوایی بود. من نگرانی خاصی مبنی بر اینکه رکوردم بالا باشد ندارم چون به خودم و مربی ام ایمان دارم و با توجه به شرایط به درخششم در جاکارتا مطمئن هستم.

 

در لیگ امسال احسان حدادی آمد اما شما نیامدید و باز هم موضوع قرارداد نقش اصلی را بازی کرد.

با وجود میل خودم که واقعا عاشق این هستم که در ایران مسابقه بدهم اما متاسفانه امسال هم مانند سال گذشته نتوانستم در لیگ شرکت کنم چون آنقدر مبلغ قرارداد پایین است که نه ورزشکار سود می کند و نه شرایط آنقدر خوب است که اسپانسرهای قوی ورود کنند. هرچند آرزوی من است که این اتفاق بیفتد چون دوومیدانی ایران این پتانسیل را دارد که دیده شود. خیلی هم ناراحتم که با هیچ باشگاهی به توافق نرسیدم چون اتفاق بدی است که یک ورزشکار ملی پوش به خاطر مسایل مالی نتواند در لیگ کشورش بازی کند. من هم انتظار بالایی نداشتم و نگفتم مثل فوتبال با من قرارداد ببندید اما اینطور هم نیست که به هر قیمتی در لیگ شرکت کنم. امیدوارم مبلغ قراردادها با توجه به پیشرفت بچه ها بالا برود.

 

این روزها بیشتر ورزشکاران سراغ سوارکاری رفتند اما شما تنیس بازی می کنید؟

من از بچگی تنیس را دوست داشتم و بازی می کردم. یک ماه از سال هم به توصیه مربی ام ورزش مورد علاقه ام به جز دویدن را انجام می دهم. البته بسکتبال را هم خیلی دوست دارم اما تیم جمع کردن برای آن سخت است (خنده).

 

فوتبالی هم هستید؟

دوست دارم فوتبالیست شوم اما فوتبالی نیستم. اما در کل طرفدار پرسپولیس هستم و در دربی هم با دوستانم کری خوانی کردیم.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.