b_Newsتاوان برخورد نکردن با گرد و خاک اولیه

پرسپولیس حالا با توفان بیرانوند مواجه است

تاریخ: 1396/08/13
زمان: 12: 16
نوع: خبر
آرش رستم نمدی

معضل این روزهای ایجاد شده توسط علیرضا بیرانوند برای پرسپولیس، ماحصل عدم برخورد صحیح با رفتارهای ناصحیح قبلی این دروازه‌بان است.
هنوز آن قدر از بازی برگشت لیگ شانزدهم بین پرسپولیس و ذوب آهن در ورزشگاه آزادی نگذشته که حواشی آن را فراموش کنیم؛ همان بازی که پس از مسجل شدن قهرمانی، قرمزها به علت عدم دریافت مطالبات خود تمرینات تیم را بایکوت کردند و بدون تمرین گام به چمن آزادی گذاشتند، سه بر یک از حریف عقب افتادند و در نهایت توانستند با تلاش فراوان و البته اقبال بلند بازی را به تساوی بکشانند.
هواداران پرسپولیس که عادت به عقب افتادن تیم محبوب خود را ترک کرده بودند، در نیمه اول و به هنگام عقب افتادن پرسپولیس، حسابی از خجالت بازیکنان درآمدند. تقریبا همه بازیکنان که تماشاگران را محق می‌دانستند، در پایان بازی و تساوی سه- سه به انتقادها واکنشی نشان ندادند ولی علیرضا بیرانوند که سابقه ناسپاسی به اشخاص موثر در زندگی ورزشی اش را با مورد منصوریان در کارنامه داشت، برابر دوربین ها علیه تماشاگران موضع گرفت و با جملاتی چون «یک قهرمانی آوردیم که خوابش را می‌دیدند» و «در پایان فصل جدا می‌شوم» و... به زعم خود انتقادهای هواداران را تلافی کرد. هرچند او خیلی زود بعد از گذشت چند ساعت و چند نهیب از بزرگان و باتجربه ها متوجه گاف خود شد و سریع داستان را با توجیه عصبانیت خود رفع و رجوع کرد و آتش خشم هواداران را فرونشاند اما دمل چرکین امروز، نطفه‌اش در رفتار مسوولان پرسپولیس در عدم برخورد قاطع با بیرانوند شکل گرفت.
منطق حکم می‌کرد که با توجه به نقش کاملا موثر هواداران در روند حرکتی و نتیجه‌گیری پرسپولیس، مسوولان این تیم همان موقع تکلیف را به صورت جدی روشن می‌کردند و با توجه به قرارداد پنج ساله در زمانی که می‌توانستند جانشین بیرانوند را با پول فروش او جذب کننند، درب خروجی را با رعایت حقوق باشگاه نشانش دهند. حداقل رفتار علی پروین به عنوان اسطوره قرمزها با بازیکنان ناراضی، می‌توانست نصب العین مدیران پرسپولیس باشد، ولی برخورد مقتضی انجام نشد و اولتیماتوم جدی به این سنگربان بلندقامت لرستانی داده نشد تا امروز با رفتارهای خود سوهان مجدد اعصاب هواداران این تیم باشد.
بیرانوند که ادعا می‌کرد تا قهرمانی آسیا را کسب نکند، از پرسپولیس نمی‌رود و می‌خواهد تا 10 سال در شهر قرمزها بماند، درست در زمانی که پرسپولیس از دو پنجره نقل و انتقالاتی محروم است، دوباره ساز ناکوک جدایی را به صدا درآورده و این بار با توجیه سربازی باقیمانده‌اش می‌خواهد از این تیم جدا شود.
درخصوص انگیزه‌های شماره یک قرمزها بابت جدایی حرف و حدیث زیاد است ولی حداقل توجیه لزوم سپری کردن خدمت سربازی برای لژیونر شدن بعد از جام جهانی نمی‌تواند قابل قبول بوده و منطقی جلوه کند. این درست که بیرانوند مانند هر بازیکن دیگری برای لژیونرشدن حتما باید کارت پایان خدمت داشته باشد ولی مساله اینجاست که بیرانوند حداقل بعد از جام جهانی نمی‌تواند لژیونر شود چون؛ حتی برای یک لحظه اگر قبول کنیم که ادعای خود بیرانوند و نزدیکانش در مورد خدمت کوتاه مدت و 9 ماهه وی به علت متاهل بودن و داشتن دو فرزند کاملا درست باشد بازهم امکان لژیونر شدن بعد از جام جهانی وجود ندارد چون اگر بیرانوند از همین ابتدای آذر ماه سرباز شود و بدون اضافه خدمت و... هم باشد، کارت پایان خدمت خود را در پایان مرداد ماه دریافت خواهد کرد و مسلما هیچ باشگاه درجه اول و دوم اروپایی، یک ماه بعد از آغاز تمرینات خود و در آستانه شروع فصل دروازه‌بان جدید لژیونر آن هم از نوع آسیایی و بدون تجربه در فوتبال اروپا را جذب نخواهد کرد. مگر این که لیگ‌های درجه سومی که تقویم‌شان چندان با تقویم یوفا و فیفا هماهنگ نیست بخواهند مبادرت به جذب بیرانوند بکنند که پول پرداختی آنها هم برای دروازه‌بانی که دو فصل آخر دریافتی بالای یک میلیارد در فوتبال ایران داشته، نمی‌تواند جذاب و وسوسه کننده باشد.
بیرانوند به زعم خود و برای رسیدن به منافع‌اش درست زمانی را برای مطرح کردن جدایی خود پیش کشیده که پرسپولیس به علت محرومیت از دو پنجره نقل و انتقالاتی نمی‌تواند بازیکن جدید جذب کند، شاید هم تمامی این داستان‌ها به خاطر همین عدم امکان جانشینی پرسپولیس و بهترکردن شرایط قرارداد مطرح شده است ولی هرچه هست نمی‌تواند برای هواداران پرسپولیس قابل هضم باشد. شاید هم حالا مدیران پرسپولیس متوجه شده باشند که درمان دندان مختصر پوسیده خیلی کم هزینه‌تر از کشیدن و کاشت دندان مصنوعی و جانشین باشد.