b_Newsبرخورد چکشی، اعمال محرومیت ها و تعیین خط قرمز با تصمیمات عجیب اولویت این روزهای دوومیدانی

پیست حواشی

تاریخ: 1396/08/18
زمان: 13: 27
نوع: گزارش
انگار در فدراسیون دوومیدانی در همیشه روی پاشنه حواشی می چرخد.حتی زمانی که موفقیتی حاصل می شود و مسوولان نوید روزهای خوب را می دهند باز هم حرف و حدیث ها سایه شان را از سر این ورزش بر نمی دارند.

نگار رشیدی/ انگار در فدراسیون دوومیدانی در همیشه روی پاشنه حواشی می چرخد.حتی زمانی که موفقیتی حاصل می شود و مسوولان نوید روزهای خوب را می دهند باز هم حرف و حدیث ها سایه شان را از سر این ورزش بر نمی دارند. تصمیمات عجیب دیگر به عضو جدانشدنی فدراسیون دوومیدانی تبدیل شده، تا حدی که دیگر این تصمیمات کمتر شوکه کننده به نظر می رسد.

پیش از المپیک همیشه شاهد بوده ایم که ورزشکاران ته دل شان دلخوری هایی داشتند اما اغلب کج دار و مریز با فدراسیون راه آمدند تا همان حداقل ها را هم از دست ندهند. اما گاهی هم که طاقت شان طاق می شود و دست به مصاحبه می زنند، تحت فشار فدراسیون قرار می گیرند و برای ادامه حیات ورزش شان به اجبار روی شفاف سازی های شان مهر تکذیب می زنند.

البته فدراسیون در برخورد با برخی ورزشکاران راه پیشگیری را در پیش گرفته است. محمد ارزنده ملی پوش پرش طول ایران صراحتا اعلام کرد از برخی بچه ها تعهد گرفته شده که بنویسند تا زمانی که کیهانی رییس است، هیچ مشکلی با فدراسیون ندارند!

البته بین این همه ورزشکار زور فدراسیون فقط به احسان حدادی نمی رسد و اگر بخواهند خط و نشانی هم برای نایب قهرمان پرتاب دیسک المپیک لندن بکشند، کارشان بیشتر خودزنی به حساب می آید.

 

مربی وطنی فقط از نوع داخلی!

اگر بخواهیم برای تصمیمات عجیب فدراسیون دوومیدانی یک جدول رده بندی فرضی در نظر بگیریم، این تصمیم که «هر ورزشکاری با مربی ایرانی که خارج از کشور است، همکاری کند محروم می شود»، در یکی از رده های اول تا سوم عجیب ترین ها قرار می گیرد.

این قانون چند روز پیش طی اطلاعیه ای از سوی فدراسیون به ورزشکاران اعلام شد. طبق این قانون چنانچه ورزشکاری در هر رده سنی با مربی ایرانی خارج از کشور همکاری داشته باشد و از او برنامه تمرینی بگیرد، از اردوهای تیم ملی حذف می شود!

با این حساب رضا قاسمی دونده سرعت ایران متهم ردیف اول محسوب می شود. قاسمی بارها از مشکل مربی اش حرف زد و چه در رسانه و چه در فدراسیون خواستار حل این موضوع شد. او مدتی می شود با مربی اش حامد احمدپور که در کانادا زندگی می کند از راه دور کار می کند اما درخواستش مبنی بر اینکه زمینه بازگشت مربی اش به ایران را فراهم کنند، به در بسته خورد. حالا هم گویا فدراسیون ترجیح داده به جای حل مساله، صورت مساله را پاک کند و با تهدید به محرومیت ورزشکار از روی یک مانع بپرد. احمدپور به جز قاسمی به چند دوومیدانی کار رده های پایه هم برنامه تمرینی می دهد.

از سوی دیگر طاهر کاظمی مربی تیم ملی جوانان دوومیدانی در اعتراض به این تصمیم گفت که وقتی فدراسیون کاری برای رده های پایه انجام نمی دهد پس نمی تواند در انتخاب مربی هم تعیین تکلیف کند و همکاری با مربیان ایرانی خارج از کشور را ممنوع بداند. صحبت های کاظمی البته پر بیراه هم نیست...

البته واکنش احمدپور هم جالب بود. او در نامه اش نوشت به جای تهدید و ارعاب ورزشکاران به وضعیت مالی آنها رسیدگی کنید که حتی پول کفش شان را از جیب می دهند...

مشخص نیست چرا فدراسیون دوومیدانی همیشه به رفتارهای چکشی تمایل نشان داده و آیا مدیران این رشته روش مسالمت آمیزی برای به کرسی نشاندن حرف های خود پیدا نمی کنند و یا اوضاع از کنترل خارج است که نیاز به چنین تصمیماتی احساس شده ؟

 

شفاف سازی های تفتیان تیره شد

اما حسن تفتیان سریع ترین مرد ایران که بعد از بازی های داخل سالن آسیا و کسب مدال طلای این مسابقات در مصاحبه ای با «گل» پس از مدت ها سکوت، لب به اعتراض گشود، بعد از چند روزی به جلسه با فدراسیون دعوت شد تا علاوه بر حل مشکلات گذشته به برنامه های آینده هم رسیدگی کنند.

اما اولین خروجی این جلسه صحبت های تیمور غیاثی سخنگوی سازمان تیم های ملی بود که اعلام کرد تفتیان باید صحبت هایش علیه فدراسیون را پس بگیرد. این موضوع تا نمایشگاه مطبوعات ادامه پیدا کرد و زمانی که تفتیان مهمان غرفه روزنامه گل هم بود برنامه شفافی برای آینده اش ارایه نداد و منتظر تصمیم فدراسیون بود.اما در نهایت تفتیان که گوشه رینگ گیر کرده بود، صحبت هایش علیه فدراسیون را پس گرفت تا بیشتر از این زمان را نکشند و باید در اینجا به تفتیان که هدفی جز تمرین باکیفیت و افتخار آفرینی برای کشور ندارد، حق داد.با این وضعیت که تجربه نشان داده وزارت هم فکری به حال ورزشکاران دلخور از فدراسیون نمی کند و آنها (البته اگر یکی مثل احسان حدادی نباشند) در صورت ادامه اعتراض های خود محکوم به خانه نشینی و فراموش شدن می شوند، طبیعی است که تفتیان پای حرف هایش تا حدودی نماند که بتواند به مسیرش بعد از سال ها زحمت در فاصله چند ماه تا بازی های آسیایی ادامه دهد.

 

حدادی هنوز مربی ندارد

همانطور که پیش از این گفته شد شاید فقط این احسان حدادی است که زور فدراسیون به او نمی رسد. با این حال حدادی که پس از چهار سال دارد به اوج بازمی گردد و با حسین توکلی به رکوردهای سابقش رسید، هنوز مربی ندارد.

حدادی که مدت هاست بدون مربی تمرین می کند، چندی پیش پای خودش را از قضیه انتخاب مربی بیرون کشید و اعلام کرد این وظیفه فدراسیون است که به فکر مربی ورزشکارش باشد. اما باز هم پرتابگر دیسک کشورمان طاقت صبر را نداشت و خودش راهی ینگه دنیا شد تا حداقل گزینه های مربیگری را روی میز بگذارد.با این حال هنوز هم این مربی انتخاب نشده در صورتی که چند روز پیش حدادی از صحبت های اولیه با مک ویلکینز آمریکایی خبر داد و بقیه مذاکرات نهایی قطعا بر عهده فدراسیون است که مشخص نیست چرا این موضوع را به سر انجام نمی رساند.

 

بیش از این زمان را نکشید

با نگاهی به اوضاع دوومیدانی به راحتی می توان متوجه شد که فدراسیون حتی اگر تمام ورزشکارانش را به سکوت وا دارد و مربی هایی را انتخاب کند که خودش صلاح می داند، عملکردش را نمی تواند تکذیب کند.

حدود سه ماه دیگر مسابقات قهرمانی آسیای داخل سالن برگزار می شود و کمتر از یک سال دیگر بازی های آسیایی را پیش رو داریم، اما در حالی که به گفته تفتیان خیلی از رقبا از مدت ها پیش کارشان را برای سکوی این مسابقات آغاز کرده اند و در بهترین شرایط اردوهای شان را پشت سر می گذارند، دوومیدانی ایران درگیر این است که چه ورزشکاری را به سکوت وا دارد و چه خط قرمزهای دیگری را تعیین کند...





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.