b_Newsوقتی خودمان به آینده مان متعهد نیستیم، مسوولان هم جدی نخواهند بود/ در سال های گذشته از حقوق ورزشکاران دفاع نشده

یوسف کرمی: اگر من هم شهرستان بودم برای رای دادن نمی آمدم

b_News هیچ کس مثل خود ورزشکار زمان خداحافظی را نمی داند/ من نماینده ورزشکاران هستم نه تکواندو
تاریخ: 1396/08/21
زمان: 11: 00
نوع: گفتگو
یوسف کرمی تکواندوکار سابق ایران با کسب 57 رای به عضویت کمیسیون ورزشکاران درآمد. او می گوید که نماینده تمام ورزشکاران است نه تکواندو.

نگار رشیدی/ انتخابات کمیسیون ورزشکاران کمیته ملی المپیک در حالی با رقابت 56 کاندیدا برگزار شد که در پایان تکواندو و کشتی هرکدام با سه نماینده بیشترین نماینده را بین 15 عضو این کمیسیون دارند. 

یوسف کرمی دارنده مدال برنز المپیک آتن نیز با کسب 57 رای (هم رای با مهدی کامرانی) یکی از سه نماینده خانواده تکواندو بود که در کنار هادی ساعی و کیمیا علیزاده به کمیسیون راه یافت. هرچند کرمی معتقد است او نماینده جامعه ورزش است نه تکواندو. گفت و گوی او را با «گل» بخوانید.

 

انتخابات کمیسیون ورزشکاران را چطور دیدید؟

اولین دوره انتخابات این کمیسیون خیلی رسمی برگزار شد. این نیاز ورزشکاران بود تا با تشکیل این کمیسیون از حق و حقوق شان دفاع شود. متاسفانه در سال های گذشته آنطور که باید و شاید از حقوق ورزشکاران دفاع نشده است. امیدوارم این کمیسیون به خاطر ورزشکاران به قوی ترین کمیسیون کمیته ملی المپیک تبدیل شود. البته نمی توان خیلی درباره کاری که نشده صحبت کرد اما من نسبت به آینده این کمیسیون خیلی خوش بین هستم. این کار اتفاق خوبی است و امیدوارم با همفکری همدیگر بتوانیم عملکرد خوبی داشته باشیم. البته لازمه رسیدن به این هدف انجام کار کارشناسی است نه تصمیمات احساسی.

 

اما مشارکت ناامیدکننده ورزشکاران در انتخابات شروع خوبی را رقم نزد؟

بله متاسفانه همینطور است. این مشارکت به نفع خود ورزشکاران بود. اگر تمام این 430 نفر برای رای دادن می آمدند، انتخابات قدرت بیشتری می گرفت. وقتی خودمان نسبت به آینده خودمان متعهد نیستیم، مسوولان هم نسبت به این کمیسیون جدیت لازم را نشان نخواهند داد. البته این را هم نباید نادیده گرفت که بسیاری از ورزشکاران حق داشتند که نیایند. یکسری ها در اردوی شهرستان بودند و یکسری هم در مسابقه. راهکار برای اینکه مشارکت بیشتر باشد وجود داشت. مثلا اینکه ورزشکارانی که شهرستان بودند در هیات ها رای بدهند یا رای گیری را به فدراسیون ها واگذار می کردند. یا مراسمی برگزار می شد که در خلال آن انتخابات هم انجام می شد. طبیعی بود که در اولین دوره انتخابات کم و کاستی هایی وجود داشته باشد اما شاید اگر من هم شهرستان بودم برای رای دادن به تهران نمی آمدم. این در حالی است که این رای ها خیلی مهم بود.

 

تا پیش از انتخابات به تعداد رایی که کسب می کنید، فکر کردید؟

واقعیت این است که من نه رایزنی کردم و نه صحبت. معتقد بودم ورزشکاران خودشان باید آزادانه انتخاب کنند. اگر من به ورزشکاران زنگ می زدم تا برای خودم رای جمع کنم، از من انتظار پیدا می کردند و اگر فردا روز من نمی توانستم مطالبات شان را انجام بدهم می گفتند ما انتخابت کردیم اما تو هیچ کاری نکردیم. اما وقتی انتخاب آزاد باشد، خودشان دخیل هستند.

 

اما نام شما در ائتلاف ها دیده می شد؟

بله یکسری دوستان تصمیم گرفتند برای اینکه قدرتمندتر کار کنند گروه هایی تشکیل دادند که البته بد هم نبود. حالا باید همه دست به دست هم بدهیم تا پاسخ اعتماد ورزشکاران را بدهیم.

 

شما پیش از انتخابات با دخالت برخی روسای فدراسیون مواجه نشدید؟

از تکواندو پنج نفر برای کمیسیون ثبت نام کردند و هیچ کس هم کنار نرفت، پس در فدراسیون ما چنین موضوعی نبود. حتی اگر کسی می آمد به من می گفت به فلانی رای بده، من اگر به دلم نباشد یک باشه می گویم و در نهایت به کسی که بخواهم رای می دهم. در رای دادن هیچ اجباری وجود ندارد. من با این موضوع روبه رو نشدم اما هیچ حرفی بی دلیل گفته نمی شود.

 

تکواندو و کشتی بیشترین نماینده را در کمیسیون دارند. این موضوع را چطور می بینید؟

درست است اما باید بگویم من نماینده تکواندوکاران نیستم. ما نماینده ورزشکارها هستیم و این لطف و اعتماد دوستان بود که کشتی و تکواندو بیشترین عضو را دارند. این تصمیم فقط مسوولیت ما را بیشتر می کند و خانواده ورزشکاران انتظار دارند به بهترین شکل به حقوق شان بپردازیم.

 

یعنی برای تکواندو بیشتر مایه نمی گذارید؟

همانطور که گفتم من نماینده تکواندو نیستم و ورزشکاران تمام رشته ها به من رای دادند. مگر از آن 125 نفر چند تکواندوکار بودند که به من رای بدهند؟ بنابراین تا جایی که بتوانم برای تمام ورزشکاران کار می کنم.

 

به نظر شما محدودیتی که برای ثبت نام کاندیداها اعمال شد درست بود؟

نه من این قانون را قبول ندارم. ما در بین ورزشکاران نفرات تحصیلکرده زیاد داریم. اینکه صرف المپیک رفتن و مدال این مسابقات را داشتن بتوانی به کمیسیون بیایی درست نیست. ما حتی باید از ورزشکاران بازنشسته استفاده کنیم که با فراغ بال بیشتری برنامه ریزی و کار کنند. مهم ترین گزینه هم برای انتخاب یک فرد سطح تحصیلات است. من هرچقدر هم مدال المپیک داشته باشم اما نتوانم از نظر علمی کاری کنم باز هم به مشکل می خوریم. امیدوارم برای دوره های بعد شرایط سنی و تحصیلی هم به قوانین اضافه شود.

 

چرا خبری از جلسه کمیسیون نیست؟

طبق اعلامی که داشتند این هفته احتمالا نخستین جلسه برگزار خواهد شد.

 

یک سوال از تکواندو؛ تیم ملی در حالی باید در مسابقات مهمی شرکت کند که اخیرا مسعود حجی زواره و بهنام اسبقی خداحافظی کردند. به نظرتان در این برهه این خداحافظی ها نگران کننده نیست؟

نه نگرانی ندارد... هیچ کس مثل خود ورزشکار نمی داند که چه زمانی وقت خداحافظی اش است. هر آمدنی هم رفتنی دارد. این خداحافظی در یک لحظه بیان می شود اما شاید ورزشکار حتی ماه ها با خودش کلنجار رفته که کی وقتش می رسد. زندگی قهرمانی خیلی سخت است به خصوص برای متاهل ها. اما تکواندوی ایران آنقدر پتانسیل دارد که با خداحافظی عرصه خالی نشود. امیدوارم بچه هایی که هستند افتخارات زیادی برای کشور کسب کنند.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.