b_Newsدیکتاتورهای نسل امروز، هم رای دارند و هم محبوبیت

کی رامپ!

تاریخ: 1395/11/19
زمان: 01: 06
نوع: خبر
رضا خدادادی- سردبیر

انگار این یک اصل است که دیکتاتورها هم مثل انرژی نابود نمی‌شوند فقط هرازگاهی در نقطه‌ای ازتاریخ محو شده و درنقطه‌ای دیگر سر از آستین دنیا در می‌آورند. دیکتاتورهایی که جهان پیرامون خود را فقط از دریچه دید خود دیده و خود را تنها ناطق دنیا می‌انگارند. قدرت، ویژگی بارز ایشان است و همین قدرت است که حکم دست بالا را برای ایشان صادر می‌کند. دیکتاتورها جنگ جهانی به راه می‌اندازند، فرعون زمانه خود می‌شوند و از برتری نژاد خود می‌گویند. بر دیگران می‌تازند وحتی از عاقبت دیگرانی که با ریش بلند از سوراخی در ناکجا آباد بیرون‌شان کشیدند هم درس عبرت نمی‌گیرند. آنها ممکن است در خاور میانه و جهان سوم غروب کنند و از دل آمریکا و یا در مهد دموکراسی دوباره طلوع. می‌توانند موی مشکی داشته باشند و پشته‌ای از ریش و تفنگ به دست در کوهستان‌های افغانستان به دنبال به کرسی نشاندن رای خود به دیگران با زور اسلحه باشند یا آن‌طرف کره زمین با موهای بور و کراوات قرمز و زیر مجسمه آزادی ایستاده باشند و مدام برشیپورجنگ بدمند. دیکتاتور هم می‌تواند زیر پرچمی با نام خدا سر ببرد و هم می‌تواند سربرها را تیمار کند بی‌آنکه یادی از خدا در دل داشته باشد.
دیکتاتورها در عصر امروز اما فقط خونریزها نیستند فقط چنگیزها و اسکندرها و صدام‌ها و داعشی‌ها...
آنها که ارزش‌های انسانی را تکریم نمی‌کنند و و نگاه‌شان آلوده به تبعیض و تحقیر است هم از همین قماش‌اند. دیکتاتورها همان‌هایی‌اند که کلید واژه گفتمان‌شان تهدید و ارعاب است. همان‌ها که برمسندی نشسته‌اند و چنان حکم می‌رانند که گویی دیگران فقط ابزاری برای به سرانجام رسیدن مقاصد ایشان است. دیکتاتورهای این دوره و زمانه همان‌ها هستند که کسی از دست و زبانشان در امان نیست. همان‌ها که آنقدر بالا ایستاده‌اند که دیگران را به مثابه دانه‌هایی ریز زیر پای خود می‌بینند. آنها که در زمانه رنگ باختن خط‌کشی‌های دوران عصر حجر میان مردمان بالادستی و فرودست و برچیده شدن مرزها و جاری شدن علم و دانش میان توده‌ها و پایبندی به حقوق بشر، هنوز هم براین باورند که بابستن مرز خود بر اهالی کشوری دیگر می‌توانند بر چهره آن و مردمانش خدو اندازند. دیکتاتورهای عصر امروز هنوز هم پاسپورت انسان‌ها را نگاه می‌کنند، هنوز هم سرشان سرشاه است، هنوز هم نشستن با جهان سومی‌ها را عار می‌دانند. همه‌جور و همه‌کس دارند. از سیاستمدار و مدیر و سرمایه‌دار گرفته تا حتی رییس جمهور و یا یک مربی فوتبال. آنها بر این باورند که داشتن پشتوانه رای مردم و یا محبوبیت به منزله چراغ سبز برای هر کاری است اما کیست که نداند همه این‌ها در روی دیگر خود، برچسب تاریخ مصرف دارند و دوران انقضا. به واسطه رای اکثریت نمی‌توان در یک مرز دیوار کشید که بزرگ‌ترین دیوارها که زمانی بلوک شرق و غرب دنیا را از هم جدا می‌کردند هم فرو ریخت. سوار برموج محبوبیت نمی‌توان صدای مخالف را خفه کرد و بر دهان منتقد کوفت که به گواه تاریخ محبوب‌تر‌ها از راه می‌رسند و عمیق‌ترین عشق‌ها هم به بی‌مهری و زهره کلام به سردی خواهد گذاشت.

 



بر چسب خبر :


توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.