b_Newsاگر به کریمی نمی گفتیم ببازد، خطر محرومیت خودش و ایران وجود داشت

علیرضا رضایی: من خودم از همه ناراحت تر هستم

تاریخ: 1396/09/11
زمان: 14: 10
نوع: گفتگو
باید ببازی! این جمله ای بود که خطاب به علیرضا کریمی شنیده شد تا این کشتی گیر کشتی اش را رها کند تا به حریف رژیم اشغالگر نخورد.

حامد جیرودی/ باید ببازی! این جمله ای بود که از کنار تشک کشتی مسابقه علیرضا کریمی شنیده شد تا این کشتی گیر وزن 86 کیلوگرم تیم امید کشتی آزاد، کشتی اش را رها کند و در نهایت با نتیجه 14 بر 3 بازنده شود تا به حریفی از رژیم صهیونیستی نخورد. این موضوع بازتاب زیادی داشت و واکنش های مختلفی را در پی داشت اما کسی که بهتر از همه می تواند در این رابطه صحبت کند، کسی نیست جز علیرضا رضایی سرمربی تیم امید. رضایی در گفت و گویی که با «گل» داشت، به این موضوع اشاره کرد که خودش از همه ناراحت تر است اما چاره ای نداشت.

 

روزهای سختی را سپری می کنید. درست است؟

بله به هر حال سخت است دیگر. از یک طرف بدشانسی به سراغ مان آمد، از یک طرف داوران اشتباه می کردند و علیرضا کریمی هم که آنطور شد. البته در کل مسابقات امیدهای جهان، نکات مثبتی هم داشت که در آینده به رشد کشتی ایران کمک می کند و ما به مجموعه ای از اتفاق ها نگاه می کنیم.

 

مسابقات همان طور که پیش بینی می کردید سخت بود یا آسان تر؟

این مسابقات، جهانی بود. خیلی از بچه های ما اولین میدان شان بود. زرین پیکر و متقی اولین تجربه بین المللی خودشان را سپری کردند. زرین پیکر فقط در جام مدوید کشتی گرفته بود و متقی هم در مسابقات جوانان جهان حضور داشت اما در مجموع سعی و تلاش شان بر این بود که کشتی های خوبی بگیرند.

 

به نظر می رسد کریمی یکی از شانس های اصلی مدال طلا بود.

بله همین طور است. اگر شرایط به گونه ای بود که علیرضا می توانست ادامه دهد، حتما روی سکو بودیم. به غیر از او ایمان صادقی و رضا اطری هم شانس مسلم مدال بودند. من فکر می کنم تیم ما حتی توان قهرمانی هم داشت اما متاسفانه داوری خیلی به ما لطمه زد و من درباره قضاوت در کشتی اطری حرف دارم و داور چهار پوئن مسلم کشتی گیر ما را نداد!

 

اتفاقی هم که در کشتی کریمی افتاد، خیلی ها را تحت تاثیر قرار داد.

این اتفاقی بود که برای هر کس دیگری هم می توانست بیفتد. همه از قانون در کشور ما اطلاع دارند و شرایطی که برای علیرضا رخ داد، نه برای اولین بار بوده و نه برای آخرین بار است. او با کشتی گیر روس مسابقه داشت و کشتی گیر آمریکایی هم با رژیم صهیونیستی باید مسابقه می داد و ما یک درصد هم پیش بینی نمی کردیم کشتی گیر آمریکایی ببازد. یک دقیقه مانده بود کشتی علیرضا تمام شود، ما متوجه شدیم کشتی گیر آمریکایی باخته و اگر علیرضا می برد، با کشتی گیر رژیم صهیونیستی نمی توانست مسابقه دهد و در آن صورت کشتی گیر روس هم اوت می شد. خود اتحادیه جهانی هم در این خصوص به ما اخطار داده بود و حتی گواهی پزشکی هم به ما نمی دادند که برای کشتی بعدی هم ندادند و ناظر اتحادیه جهانی به ما می خندید! حتی ممکن بود که علیرضا را محروم کنند.

 

شما گفتید باید ببازی؟

همکارم گفت اما با دستور من بود. اصلا چه فرقی می کند. در آن شرایط، چه کار دیگری می شد کرد؟

 

به نظر می رسد شما خودتان از همه ناراحت تر باشید؟

این چه حرفی است؟ صددرصد هیچ کسی اندازه من ناراحت نیست. ما سکوی سوم دنیا را با رده هشتم عوض کردیم و من خودم خیلی ناراحت شدم اما کاری نمی شد کرد.

 

رسول خادم رییس فدراسیون کشتی در مصاحبه ای که داشته گفته خود فلسطینی ها هم از ایثارگری ما خبر ندارند و کسی در دنیا متوجه نمی‌شود که چرا ورزشکاران ایرانی برابر نمایندگان رژیم صهیونیستی مبارزه نمی‌کنند و در نتیجه نه در ابعاد بین‌المللی برد لازم را دارد و نه در داخل تاثیر‌گذاری گذشته را. برای همین به نظر می‌رسد اگر تصمیم به ادامه این سیاست است، باید به روز شود. شما چه نظری دارید؟

این موضوع دست ما نیست که بخواهیم درباره آن صحبت کنیم. در هر صورت، قوانینی است که در کشور ما وجود دارد.

 

البته با محمد طلایی سرمربی تیم ملی بزرگسالان هم که صحبت می کردیم، به این موضوع اشاره داشت که این اتفاق برای دومین بار است که برای کریمی می افتد و معتقد بود باید تجلیل و تقدیر ویژه ای از او شود تا انگیزه اش را از دست ندهد.

بله همین طور است. من هم موافقم. باید مانند یک قهرمان و یک نفر اول از او تقدیر شود. این بچه ها در سن خاصی هستند که تحت تاثیر قرار می گیرند و باید انگیزه شان حفظ شود.

 

شما برای ادامه کار با این تیم چه برنامه ای دارید؟

هنوز هیچ صحبتی نداشته ایم و باید ببینیم که چه می شود.

 

مگر این مسابقات قرار نیست هر سال برگزار شود؟

چرا هم مسابقات جهانی اش برگزار می شود و هم قاره ای اما باید برای آینده صحبت کرد.

 

راستی کمی هم درباره قهرمانی مجتبی گلیج صحبت کنید.

مجتبی بسیار خوب، توانمند و با روحیه کشتی گرفت. البته در داوری مسابقه او هم حرف و حدیث زیاد بود و کشتی گیر اوکراینی با آرنج مجتبی را می زد و ما که اعتراض کردیم، داور به مربی ما کارت زرد نشان داد!

 

فکر می کنید گلیج برای المپیک جزو شانس های مدال باشد؟

چرا که نه. هم او و هم دیگر بچه های ما خیلی خوب هستند. تا المپیک هم که سه سال وقت مانده و می توان تیم خوبی را برای توکیو آماده کرد.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.