b_Newsتخته نمایشی با کارگردانی پشت پرده !

خداحافظی احتمالی بهداد؛ درست یا غلط ؟

تاریخ: 1396/09/18
زمان: 13: 43
نوع: گزارش
خداحافظی احتمالی بهداد سلیمی درست است یا غلط؟

هدیه خطیبی
بهداد سلیمی دیروز 17 آذر، 28 سالگی را تمام کرد.او می توانست یک مدال المپیک و یک مدال خوش رنگ تر جهانی هم در ویترین افتخاراتش داشته باشد.المپیک ریو 2016 که با نمایش پشت پرده آیان رییس فدراسیون جهانی و بازیگری جلود هیات ژوری مدالش را به دلیل آنچه گفتند خطا بوده، از دست داد و همین چند روز پیش هم در در جهانی آناهیم آمریکا تاریخ برای این وزنه بردار قائمشهری تکرار شد ! 
ذوب کننده عصر یخبندان
بعد از حسین رضازاده و با محرومیت سعید علی حسینی همه منتظر عصر یخبندان وزنه برداری ایران بودند اما بعداد با طلای آسیا در سال 2009 این اجازه را نداد.او دومین وزنه بردار ایران شد که مدال فوق سنگین را با قهرمانی سال 2010 در جهان به گردن انداخت.
او حتی در حرکت یک‌ضرب دسته فوق سنگین رقابت‌های جهانی فرانسه، با بالا بردن وزنه ۲۱۴ کیلوگرمی رکورد جهانی این رشته را به نام خود ثبت کرد و رکورد حسین رضازاده را شکست.
هر چند بهداد در المپیک لندن به رکورد دو ضرب رضا زاده نرسید اما روی سکوی قهرمانی رسید و مدال های آسیایی و جهانی دیگری را به گردن انداخت تا به اولین شوک دوران ورزشی اش در المپیک ریو رسید.بهداد در برابر از دست رفتن دومین مدال المپیکش که با وجود جراحی زانو زحمت زیادی برایش کشیده بود، گریست اما همه چیز را به مسیر فراموشی سپرد تا در میدان جهانی حقش را بگیرد.
کمتر کسی فکر می کند با این انگیزه بهداد و بازگشت سعید علی حسینی که او هم خود داستان طولانی مدتی را در پس دوپینگ مشکوک و محرومیت پشت سر گذاشته تالاخادزه گرجستانی فرصت خود نمایی در مسابقات جهانی آناهیم پیدا کند.اما در حالی که دوباره داوران سه چراغ سفید به بهداد دادند خیلی راحت هیات ژوری رای آنها را وتو کرد تا بار دیگر تخته رقابت وزنه برداری مثل سن نمایش باشد که نتایج آن از بیرون کارگردانی می شود.
بهداد هنگامی که این وزنه را بالای سر برد با کنایه به داوران و هیات ژوری به میله وزنه ای که بالای سر برده بود نگاه کرد به منزله اینکه آیا این بار دیگر این وزنه مورد تأیید است یا نه؟ در نهایت تنها کاری که از دست بهداد با قبول نشدن حرکت دو ضربش بر می آمد این بود که اول مدال نقره یک ضرب و مجوع دو ضربش را بلافاصله از گردن در بیاورد و در جیبش بگذارد.شاید اگر 9 کشور محروم نبودند فدراسیون جهانی دستش برای اینکه این دو مدال هم به بهداد نرسد باز بود.اما دومین کار بهداد اظهار نظر جنجالی بود.او در مصاحبه اش بعد از این اتفاق گفت: یک مقدار آرام تر شوم در مورد آینده ورزشی‌ام فکر می‌کنم و شاید برای همیشه ورزش را کنار بگذارم. با اتفاقاتی که می‌افتد دیگر ورزش کردن فایده‌ای ندارد. این مسائل سیاسی بود و ورزشی نیست.با این مسیری که وزنه‌برداری طی می‌کند روز به روز کثیف‌تر می‌شود و در این ورزش کثیف نبودن بهتر از ماندن است. در حال جمع‌بندی هستم باید فکر کنم باید با دوستان و مربیانم مشورت کنم.
کلاهایمان را قاضی کنیم
بهداد حق دارد که نخواهد بماند اما مسیر آینده پیش روی او حتی با وجود ماندن همین افراد در فدراسیون جهانی چندان مسدود نیست.حالا که علی حسینی با یک سال سن بیشتر از او بازگشته و بعد از هشت سال محرومیت به دو برنز یک و دو ضرب با نقره مجموع جهان دست یافته چشم به مدال المپیک 2020 طبق گفته خودش دارد، بهداد هم می تواند از کثیفی های ورزش عبور کند و بیشتر از این نامش را جاودانه کند.البته این در حالی است که فدراسیون خبر از نامه اعتراض به فدراسیون جهانی داده که در خوشبینانه ترین حالت هم نتیجه ای ندارد.باید کلا هایمان را قاضی کنیم و ببینیم اگر جای بهداد بودیم بعد از این چند سال تمرین با وجود جراحی و مصدومیت و دوری از خانواده وقتی در نهایت اجبارا تسلیم حق خوری می شویم آیا باز هم نای ماندن داریم ؟
در پایان رقابت های جهانی آمریکا تیم وزنه برداری ایران با کسب 5 مدال طلا، 3 نقره، 6 برنز و 509 امتیاز بالاتر از تیم های کره جنوبی و ازبکستان برای نخستین بار در تاریخ این رشته بر سکوی قهرمانی تیمی ایستاد.
البته نباید فراموش کنیم این قهرمانی در حالی بدست آمد که 10 کشور مدعی درجه اول وزنه برداری جهان به دلیل مشکلات دوپینگ و کره شمالی (به دلیل صادر نشدن ویزا) از حضور در این رقابت ها محروم بودند و اگر محرومیت این مدعیان نبود، چه بسا که قهرمانی ایران به این آسانی میسر نمی شد.
 





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.