b_Newsیک نفر بین حسن یزدانی و کریمی به وزن بالاتر برود، بهتر است

محسن کاوه: علیرضا کریمی دو هوائه شده بود!

تاریخ: 1396/09/20
زمان: 16: 30
نوع: گفتگو
بعد از قهرمانی تیم کشتی ایزی پایپ کاشان در جام باشگاه های جهان، «گل» با محسن کاوه مدیر فنی این تیم همکلام شد.

حامد جیرودی / ایزی پایپ کاشان در حالی به مقام قهرمانی مسابقات کشتی آزاد جام باشگاه های جهان دست یافت که سر مربیگری این تیم را مصطفی علیزاده بر عهده داشت اما در این تیم محسن کاوه نیز به عنوان مدیر فنی حضور داشته که به نظر می رسد نقش پر رنگی در قهرمانی کاشانی ها داشته است. کسی که بیش از ۱۲ سال و در مقاطع مختلف، مربی تیم ملی بوده و در گفت‌وگویی که با گل داشت، صحبت های جانبی را در خصوص جام باشگاه های جهان، علیرضا کریمی، حسن یزدانی و فدراسیون کشتی مطرح کرده است.

 

همه فکر می کردند، بیمه رازی مدعی اصلی قهرمانی جام باشگاه های جهان باشد اما این تیم شما بود که آمد و قهرمان شد!

ببینید در تیم ما همدلی خاصی وجود داشت و بچه ها همه با هم یکدل بودند.مربیان خوب و زحمت کشی مثل مصطفی علیزاده و آیت واگذاری در تیم ما حضور داشتند. کشتی آخر مقابل نماینده آمریکا هم حیثیتی شده بود و دیگر بحث باشگاهی در میان نبود و ما باید از اعتبار کشتی ایران دفاع می کردیم که خدا را شکر همین اتفاق هم افتاد و توانستیم کشتی گیران مان را تهییج کنیم و در نهایت به قهرمانی برسیم.

 

شما با این که سال ها در تیم ملی بوده اید اما به نظر می رسد که اهل کری خواندن نیستید و به سوال ما درباره بیمه رازی پاسخ ندادید.

من چه در تیم ملی باشم چه نباشم، افتخار می کنم که به کشتی ایران خدمت کنم و حالا هم در آکادمی شهید رضایی مجد کارم را دنبال می کنم. در رابطه با بیمه رازی هم باید بگویم که این تیم، خیلی تیم خوبی است و کشتی گیران سرشناسی را در اختیار داشت اما گاهی این شرایط در کشتی به وجود می آید.ما از لحاظ امکانات با بیمه رازی برابر نبودیم اما بچه های ما خوب بودند. تیم ساری هم خوب بود. مهم این بود که یک نماینده ایران بتواند پرچم را بالا ببرد که همین طور هم شد.

تایتان مرکوری تیم خوبی بود. درست است؟

بله واقعا تیم خوبی بود. به عبارتی می شود گفت که تیم ملی آمریکا بود که فقط جردن باروس را به همراه نداشت. آنها برای کسب عنوان قهرمانی آمده بودند و اگر این موضوع در خاک ایران اتفاق می افتاد، برای ما خوب نبود و ما خوشبختانه توانستیم این تیم را شکست دهیم و به قهرمانی برسیم.

 

کشتی گیران گرجستانی تان کمک خوبی برای تیم تان بودند، همین طور است؟

بله کشتی گیران خارجی انتظارات ما را بر آورده کردند. البته گنو پتریاشویلی  یک مشکل آسیب دیدگی از قبل داشت؛ ظاهرا در مسابقات امیدهای جهان از ناحیه دنده دچار مصدومیت شدیدی شده بود که به ما هم نگفته بود. تلاش کردیم طوری مدیریت کنیم تا کشتی نگیرد چون به حضورش در فینال نیاز داشتیم. زمانی که به تیم ملحق شد گفت که دنده‌اش آسیب دیده است به همین خاطر برایش کشتی نگذاشتیم. فکر می‌کردیم کار به کشتی آخر کشیده شود و به پیروزی گنو احتیاج داشتیم؛ شرایط واقعا سختی داشت و نمی‌خواست کشتی بگیرد، اما احساساتش را تحریک کردیم و خلاصه هر طوری که بود دستش به عنوان نفر پیروز بالا رفت.

 

در این مدت نام علیرضا کریمی خیلی مطرح شده است اما او در کشتی فینال مقابل دیوید تیلور باخت.

علیرضا بعد از این که از مسابقات امیدهای جهان برگشت و آن شرایط به خاطر کشتی نگرفتن مقابل نماینده رژیم صهیونیستی برایش به وجود آمد، ذهنش مشغول شده بود و به قول معروف دو هوائه شده بود. در این میان ما سعی کردیم او را از لحاظ روحی و جسمی آماده کنیم اما با این حال باز هم ذهن و بدنش در یک فاز نبود و به خاطر همین کشتی فینال را واگذار کرد.

 

تیلور این بار کریمی را برد و دفعه قبل حسن یزدانی را. آیا او هم مثل جردن باروس که گربه سیاه 74 کیوگرم ایران شده بود، برای کشتی گیران 86 کیلو هم مشکل آفرین شده؟

علیرضا مقابل این کشتی گیر آمریکایی کشتی خوبی گرفت اما به هر حال از این برد و باخت ها در کشتی وجود دارد و حالا امیدوارم که در آینده کشتی گیران ما بتوانند او را شکست دهند.

 

کریمی و یزدانی دو کشتی گیر خوب وزن 86 کیلوگرم هستند. به نظر شما حیف نیست یکی از آنها پشت دیگری سوخت شود؟

من هم با نظر شما موافقم. هم علیرضا و هم حسن جزو سرمایه های کشتی ایران هستند و به نفع کشتی ماست که یکی از آنها در وزن دیگری کشتی بگیرد و فکر می کنم اگر حسن به وزن بالاتر برود، بهتر باشد. حالا باید شرایط را بسنجیم تا ببینیم که چه شرایطی برای این دو کشتی گیر بهتر است.

 

راستی به عنوان مربی سابق تیم ملی درباره موضوع بازگشت احتمالی رسول خادم به عنوان سرمربی تیم ملی به جای محمد طلایی که موضوع آن مطرح شده بود، چه نظری دارید؟

من فکر می کنم که شغل ریاست فدراسیون کشتی، یک کار بسیار پر مشغله است و همین طور وظیفه سرمربیگری تیم ملی هم کار سنگینی است و کار کردن در هر دو حوزه تمرکز فرد را از بین می برد و بنابر این فکر می کنم که صلاح بر این باشد که در هر حوزه یک نفر به صورت مستقل مسوولیت داشته باشد.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.